هرچند در صدر اسلام و دوران غربت اميرالمؤمنين علي(ع)، ابوذر يك سمبل بود تا به آيندگان نشان داده شود براي ماندگاري ارزشهاي دين و به يادگار مانده از پيامبر (ص) بايد سينه سپر كرد و كمترين تاوان آن، استواري قدم و تحمل رنج و سختي در صحراي تفتيده و سوزان «ربذه» بود كه او در اين امتحان الهي، سربلند بيرون آمد و با اشتياق همه آلام را به جان خريد و نهايتاً در همين مسير روشن، جان شيرين خويش را تقديم آرمانهاي پيامبر (ص) و دفاع از وصي شايسته پيامبر يعني علي(ع) نمود. ابوذر با عمل به تكليف، اين درس بزرگ را براي هميشه تاريخ به ما داد كه استقامت براي تحقق هدفهاي بزرگ، هزينهبردار است و چه بسا در اين راه، علاوه بر تقديم جان، آبرو و حيثيت كمترين متاعي است كه بايد در راه دوست تقديم كرد.
انقلاب اسلامي نيز از جنس ابوذر صدر اسلام كم نداشت و ندارد. برخي از اين ابوذرها دوران سخت و صعب رژيم طاغوت را تجربه كردند و بر راه خويش استوار باقي ماندند ولي نبودند تا جريانهاي فتنهانگيز پس از انقلاب آنها را در كوران حوادث انقلاب آبديدهتر كند و عيار خويش را بالا و بالاتر ببرند و باز بودند كساني كه تجربه ايستادگي در مقابل طاغوت قبل از انقلاب را داشتند ولي در حوادث انقلاب آنجا كه لازم بود بين رهبر و سكاندار انقلاب در جايگاه ولايت فقيه با كساني كه امام راحل آنها را طرد كرده بود، تمييز قائل شوند و به سمت ديگر غلتيدند و در يك كلام شايد در مقاطعي ابوذري عمل كرده بودند و ابوذري باقي نماندند اما در اين سوي ميدان بودند و هستند كساني كه هم دوران مبارزه با ظلم طاغوت را تجربه كرده بودند و هم در مواجهه با دشمنان درون انقلاب نه يك دهه يا دو دهه بلكه همواره و هميشه در مقابل شماتت شماتان و كينهتوزان ميدان را خالي نكردند و استوارتر از گذشته پاسدار شايستهاي براي حريم انقلاب، رهبري و نظام بودند.
حضرت آيتالله حسني (حفظهاللهتعالي) امام جمعه و نماينده سابق ولي فقيه در استان آذربايجان غربي از اين جنس انسانهاست. او ابوذري شد، در زندگي سياسي پس از انقلاب خود همواره ابوذري زيست و انشاءالله ابوذري باقي خواهد ماند.
درباره اين عالم خدوم انقلاب چند نكته حائز اهميت است كه مؤيد ابوذري زيستن اوست:
1- صرفنظر از شجاعت، ايستادگي و آرمانخواهي ايشان در مقابل رژيم منحوس پهلوي در دوران سخت مبارزه كه برخي تقيه را بهترين ابزار براي سلب تكليف از خويش در آن شرايط حساس ميدانستند، او بود كه با پيروزي انقلاب و پس از آن يعني آغاز جنگ تحميلي، همواره به عنوان يك سرباز در كنار رزمندگان اسلام حضور چشمگير داشت. همه رزمندگان غرب و جنوب كشور ميدانند آيتالله حسني در كمتر زماني كه بر حسب ضرورت ميطلبيد در اروميه در جايگاه امام جمعه و نماينده ولي فقيه بماند، صحنه جنگ را ترك ميكرد،آن هم نه در مناطق پشت خط و صرفاً با هدف بازديد چند ساعته از مناطق جنگي، بلكه در نوك پيشاني جنگ و مناطقي كه خطر كاملاً جدي بود. رزمندگان دفاع مقدس هيچگاه سلاح «برنو» او را كه يك اسلحه سنتي بود از خاطر خويش دور نخواهند كرد و سلاح آيتالله حسني نماد آشكاري از شجاعت و وفاداري ابوذرگونه او به انقلاب، امام (ره) و نظام بود. شايد در هيچ يك از ائمه جمعه كشور سراغ نداشته باشيم كه اجازه داشته باشد با سلاح و قطار فشنگ به حضور رهبر كبير انقلاب رسيده باشد. نقل ميكنند زماني كه براي اولين بار نزد امام (ره) شرفياب شد، محافظان بيت شريف امام به دليل همراه داشتن اسلحه، اجازه ديدار با امام را به ايشان ندادند و پس از اطلاع حضرت امام (ره) او براي هميشه اجازه داشت با هيبت نظامي خدمت معظمله شرفياب شود و از آن پس بود كه تلويزيون تصوير مردي روحاني را در حضور امام (ره) به نمايش ميگذاشت.
2- در زمان اصلاحات و دوران رياست جمهوري خاتمي، آن زمان كه همه چيز انقلاب و دين به سخره گرفته ميشد، حتي در صدر تيترهاي صفحه اول روزنامههاي اصلاحطلب قرار گرفت و انگار لشكر شياطين رسانهاي اصلاحطلب مستقيماً از شيطان مأموريت داشتند تا با به سخره گرفتن خطبههاي نماز جمعه آيتالله حسني، ناخواسته به او عزت و سربلندي بخشند. روز شنبه هر هفته انبوهي از روزنامههاي تحت حمايت مستقيم دولت اعم از نشاط، جامعه، صبح امروز، عصر آزادگان و... به طور همزمان يك فراز از سخنان آيتالله حسني در خطبههاي نماز جمعه را تيتر ميكردند تا از نگاه خويش جريان انقلاب را منزوي و به حاشيه برانند، غافل از آنكه اين روح بلند حسني بود كه با اين رفتارها كوچكترين ترديد و غباري نميگرفت. از آن پس بود كه حسني تنها آشنا در بين رزمندگان و نخبگان جامعه، تبديل به اسطوره صبر و مقاومت در بين مردم شد.
به خاطر دارم براي يك سخنراني در آن سالها به اروميه رفته بودم و از خياباني كه منطقه مرفهنشين اروميه بود ميگذشتيم كه دوستان نقل ميكردند كه اصلاحطلبان براي اينكه به مردم بگويند جايگاه نماينده ولي فقيه آنها تنزل پيدا كرده، اسم خيابان را به نام آيتالله حسني تغيير دادند و پيش ايشان رفته بودند و گفته بودند از زماني كه نام خيابان را به نام شما تغيير داديم، فلان ميزان قيمت ملك در اين منطقه تغيير كرده است و جالب آنكه اين مرد وارسته و نكتهسنج در پاسخ به اصلاحطلبان گفته بود: «خدا را شكر ميكنيم كه اسم حسني هم براي طبقات ضعيف جامعه كار ميكند و از اين پس افراد ضعيفتر هم ميتوانند در اين منطقه سكونت كنند.»
3- آيتالله حسني چند دهه بيوقفه ابوذرگونه براي انقلاب و نظام مجاهدت خستگيناپذير كردند و اكنون كه به جهت كهولت سن جايگاه امامت جمعه و نمايندگي ولي فقيه را ترك كردند، قطعاً ذرهاي از ارزش مقام ايشان كاسته نشده است و او همچنان براي نيروهاي انقلاب عزيز، عزيز است و مقام او درخور تقدير و بر مسئولان و رسانههاي انقلاب است كه از مقام شامخ اين مجاهد راستين و تلاشهاي بيدريغ خالصانه او تقدير كنند.
مرگ بر ا. ن. دلقک 
