يكي از درمانهاي معمول براي جوش نخوردن استخوان استفاده از گرافت يا پيوند استخوان است. اين روش ممكن است همراه با تثبيت استخوان ( استفاده از پيچ، پلاك يا اكسترنال فيكساتور) يا به تنهايي به كار رود.
در اين روش استخواني را كه از محل ديگري تهيه شده است، در محل جوش نخوردگي قرار ميدهند.
در زمان پيوند استخوان 10 تا 70 گرم از قسمتهاي ارزشمند استخوان در بدن هر فرد به كار گرفته ميشود تا به فردي كه استخوان ماهيچهاي وي شكسته است، پيوند زده شود. وجود اين استخوان در محل، با مكانيسمهاي متفاوتي ميتواند موجب تحريك جوش خوردگي استخوان شود.
اين استخوان از راههاي گوناگون تهيه ميشود. معمولترين راه تهيه آن كه بهترين نتايج را هم در تحريك جوش خوردن شكستگي دارد استفاده از استخوانهاي خود بيمار است.
اما به تازگي گروهي از محققان مؤسسه ملي پلي تكنيك فرانسه موفق به توليد مصنوعي تركيبي شدند كه ميتواند به عنوان جايگزين استخوان مورد استفاده قرار گيرد. اين ماده را ميتوان از اسكلت حيوان گرفت يا به صورت مصنوعي توليد كرد. يكي ديگر از كاركردهاي اين ماده به عنوان فيلتري براي فلزات سنگين است.
اين شبه مغز استخوان خواص خود را حفظ ميكند و در بدن مسموميت ايجاد نميكند.
لوسيا جاردو از آزمايشگاه مواد سنگين متالوژي در دانشكده مهندسي شيمي و صنايع استخراجي در فرانسه ميگويد استخوانبندي انسان به عنوان نگهدارنده ساختمان و سرعت بخشيدن به حركت بدن عمل ميكند. اسكلت انسان مانند ساير مهرهداران توسط ماهيچهها پوشيده شده است. اسكلت و ماهيچهها در عمل با يكديگر هماهنگ و مكمل يكديگرند.
اسكلت بدن هر فرد از تعدادي استخوان درست شده است كه از اعضاي داخلي بدن محافظت ميكنند. ما تلاش ميكنيم به موادي دست يابيم كه با ويژگيهاي مكانيكي تطابق داشته باشد تا بتوانيم آن را به عنوان جايگزين يك استخوان شكسته به كار ببريم.
تفاوت عمده استخوان حيوانات و استخوان انسان در نوع پروتئينهاي آنهاست. استخوانها دو نوع قابل انعطاف و سخت هستند. انعطافپذيري آنها ناشي از ماده آلي (پروتئين) و سختي آن وابسته به ماده غيرآلي (املاح معدني مثل كلسيم و فسفر) موجود در آنهاست. با افزايش سن انعطافپذيري استخوانها كاهش مييابد و استعداد شكنندگي آنها زياد ميشود.
به گفته وي محققان قصد دارند چند ماده ديگر براي اين تركيب را آزمايش كنند تا به كارايي و فوايد آنها براي انسان پي ببرند.
منبع: www. healthline. com