«ما عوض نشدهايم؛ آنها عوض شدهاند!»؛ تيتر مصاحبه يكي از ماهنامهها با افشين علا، عضو هيئت مديره خانه شاعران ايران كه باعث شد بغض عليرضا قزوه به تعبير خودش بتركد و حرفهايي بزند كه اين روزها تبديل به يكي از جريانهاي مهم خبري حوزه فرهنگ و ادب شود؛ بغضي كه البته تركشهاي بسياري را نصيب خانه شاعران ايران كرد.
قزوه در بخشهايي از اين مراسم ضمن تجليل از شخصيت خليل عمراني گفت: «شخصيتي مانند عمراني بايد در كتب درسي ما حضور داشته باشد، اما امروزه اينگونه نيست. ما ميبينيم كه برخي ديگر هستند كه به جاي او خودشان را مطرح ميكنند و در سياست مياندازند. آنها دولتيترين شاعران هستند و ديگران را متهم ميكنند. بايد پرسيد شما كه بيشترين پول را گرفتيد و كمترين شاعران را پوشش داديد، دولتي هستيد يا ما؟ ما دولتي هستيم يا شما كه در فضاهاي سياسي وارد شدهايد و فرزنداني فتنهساز ايجاد كردهايد. از شوراي شهر به طور متوسط سالي 100 ميليون تومان بودجه ميگيريد و ديگران را متهم ميكنيد، در حالي كه شاعراني مانند خليل عمراني خانهشان را حسينيه شعر ميكنند.»
قزوه در اين مراسم همچنين انتقادات تندي را متوجه عملكرد اين خانه در اتفاقات سال 88 و نواختن ساز همراهي با جريان فتنه كرد. وي تأكيد كرد كه بايد اين مجموعه را كه قرار بود پيگير مطالبات صنفي شاعران باشد از دست چند نفر كه به يك جريان و حزب منحل شده سياسي وابستگي دارند، خارج كرد. چند روز بعد از اين سخنان نيز با انتشار مطلبي در وبلاگ خود خطاب به سهيل محمودي، ساعد باقري و افشين علا، ضمن عذرخواهي از برخي جملاتي كه در مراسم سالگرد عمراني به كار برده بود اما همچنان تأكيد كرد كه روي مواضع خود ايستاده و حاضر است در اين مورد به مناظره با هيئت مديره خانه شاعران بنشيند: «بنشينيم و درددل كنيم و به اندازه چندين و چند ساعت با حضور ديگر شاعران و خبرنگاران يا در خلوت و تنهايي سخن بگوييم و بحث و مناظره كنيم. البته آخرش ميماند ماجراي اساسنامه خانه شاعران و مشكلات صنفي شعرا كه من از اين يكي كوتاه نميآيم.» ديدگاههاي صريح و تند قزوه با عكسالعمل اعضاي هيئت مديره خانه شاعران روبهرو شد. سهيل محمودي، فاطمه راكعي و ساعد باقري در نشستي در محل اين انجمن درصدد پاسخگويي به انتقاداتي برآمدند كه از ناحيه مدير مركز آفرينشهاي ادبي حوزه هنري متوجه آنها شده بود. باقري در اين نشست ضمن رد اتهاماتي كه به چند نفر از اعضاي هيئت مديره خانه شاعران وارد شده بود، از تصميم خود براي شكايت از قزوه خبر داد: «برخلاف ميل باطنيام با لحاظ اين موضوع كه هيچگاه فكر نميكردم به جايي برسم كه بخواهم از يك شاعر شكايت كنم، تصميم گرفتم شكايتنامهاي را عليه ايشان تنظيم كنم.» باقري در ادامه ضمن متهم كردن قزوه به فتنهانگيزي و غبارآلود كردن فضا، اشاراتي هم به نحوه هزينه اعتباراتي داشت كه به خانه شاعران ميشود. محمودي نيز قزوه را فردي دانست كه نبايد به او تريبون داده شود، چراكه با حرفهاي نسنجيده به فرهنگ و هنر كشور آسيب ميزند.
عليرضا قزوه در واكنش به اين سخنان و در مصاحبه با يكي از خبرگزاريها با بيان اينكه خانه شاعران و سياستهايشان با نظام زاويه دارد و اينها نميتوانند ادعا كنند كه نماينده شاعران هستند، گفت: «شكايتي هم اگر باشد از طرف ماست، اگر آنها اقدام به شكايت كنند ما هم شكايت خواهيم كرد و دلايل محكم و محكمهپسندي داريم كه اينها در خط انقلاب حركت نكردند. اولين هدف تأسيس خانه شاعران ايران، شعر انقلاب و پرداختن به اين مقوله بود اما به مرور از مسير اصلي خودشان خارج شدند و به سراغ كساني رفتند كه با نظام و انقلاب مشكل دارند.» قزوه در ادامه با بيان اينكه ما حدود يك سال است كه خانه شعر فارسي را راهاندازي كردهايم، گفت: «اين مجموعه را با كمك فاضل نظري، عبدالرحيم سعيدي راد، سعيد عبدالملكيان و پرويز بيگي حبيبآبادي تأسيس كردهايم و تا به حال حدود 200 نفر عضو اين خانه شعر شدهاند.»
