كشور ايران با دارا بودن اقوام مختلف، همواره به عنوان سرزميني فرهنگي مطرح بوده كه قرارگيري اين اقوام در كنار هم و همزيستي مسالمتآميز آنان به عنوان يك نقطه قوت و مزيت محسوب ميشود اما همين مزيت وجود اقوام مختلف در داخل كشور، خود به تنهايي اين زمينه را به وجود آورده كه دشمنان با تحريك احساسات قوميتي، بذر تفرقه و ناآرامي را در داخل كشور بكارند و از همين مسير به اهداف مختلف خود دست پيدا كنند.
همگان نمونههاي اين وقايع و اتفاقات تلخ را در روزهاي نخستين پيروزي انقلاب اسلامي در مناطق قومي كشور به ياد ميآورند. غائله كردستان، غائله تركمنصحرا، غائله خلق عرب و چندين ناآرامي قومي ديگر در مناطق كشور، همهجزو همان برنامه ايجاد ناآرامي قومي توسط دشمنان كشور است. اگرچه در همان دوران با هوشياري امام راحل و مسئولان وقت كشور، آتش اين فتنه فروكش كرد و پس از آن همه قوميتهاي كشور تا به امروز زير پرچم سه رنگ جمهوري اسلامي به زندگي مسالمتآميز خود ادامه دادهاند اما پس از گذر سالها از آن وقايع تلخ، بار ديگر دشمنان جمهوري اسلامي تحركات خود پيرامون ايجاد ناآراميهاي قومي را از سر گرفتهاند و هم اكنون صداهايي از گوشه و كنار كشور توسط گروههاي جداييطلب به گوش ميرسد.
اگرچه نظام جمهوري اسلامي با بهرهگيري از تجربيات گذشته سعي در مديريت صحيح اين وقايع و جلوگيري از بروز ناآرامي دارد. يكي از اقدامات مثبت در همين راستا، انتصاب نماينده رئيسجمهوري ايران در امور اقوام، اقليتهاي ديني و مذهبي است تا از طريق اين نماينده، امور مربوط به اقليتها پيگيري و مشكلاتشان مرتفع شود.
با اين حال وعده و وعيدهاي برخي مسئولان مربوطه درباره سپردن مشاغل به قوميتها شبيه آنچه كه اخيراً علي يونسي در سفر به يكي از استانهاي جنوبي داشت دامنزدن به مطالباتي است كه با روح شايستهگزيني و تخصصگرايي در تضاد است.
اگرچه انتظار انتصاب يك مسئول محلي، يك خواسته بحق از سوي قوميتهاي مختلف است اما واقعيت آن است كه نبايد تمام مشكلات و مسائل قوميتهاي مختلف را به موضوع مديران محلي پيوند زد.
مردم در سراسر كشور بيشتر از آنكه تشنه مديران محلي باشند، چشمانتظار خدمت و كارگشايي در مشكلات خود هستند و براي آنها مهم نيست كه اين خدمت از سوي يك ترك، يك كرد، يك لر، يك عرب، يك بلوچ، يك فارس يا حتي فردي كه جزو اقليتهاي مذهبي است، انجام شده است.
بيشك با گذر در شهرها و روستاهاي كشور و به گفتوگو نشستن با اهالي آن مناطق اين نكته به خوبي درك ميشود كه مردم نام مديران خدمتگزار خود را بدون توجه به قوميت آنها در ذهن سپردهاند، بنابراين به مسئولان دولتي به ويژه نماينده رئيسجمهوري در امور قوميتها توصيه ميشود كه به جاي تأكيد بر موضوعات قوميتي و گره زدن زلف مشكلات به موضوع انتصاب مديران محلي كه خود باعث ايجاد حساسيت بيشتر اقوام در اين باب ميشود، به فكر خدمترساني متناسب به همه اقشار به وسيله مديران توانمند باشند.
از اين نويسنده ... بايد درخواست كرد كه اگر اينجوري است تمام مقامات از ميان اقوام و مذاهب اقليت محروم جامعه انتخاب شوند و شعيان كه تشنه خدمت هستند نه تشنه قدرت برعكس ساير اقوام مشغول فعاليت عادي باشند. ...
