کد خبر: 624806
تعداد نظرات: ۱ نظر
تاریخ انتشار: ۱۵ آذر ۱۳۹۲ - ۲۳:۴۲
گزارش «جوان» از برگ‌هاي برنده ايران در مذاكرات ژنو
منازعات ديپلماسي اين روزها به يك عرف عادي در ميان سياستمداران تبديل شده است اما واقعيتي كه همواره در تعيين برنده نهايي اين منازعات دخيل است
جعفر تكبيري
منازعات ديپلماسي اين روزها به يك عرف عادي در ميان سياستمداران تبديل شده است اما واقعيتي كه همواره در تعيين برنده نهايي اين منازعات دخيل است، نه فقط قدرت چانه‌زني ديپلمات‌ها بلكه قدرت نظامي است كه به عنوان حامي در عقبه رايزنان سياسي قرار دارد، البته اين قدرت نظامي نيز به دو صورت است: نخست كشورهايي كه خود صاحب قدرت نظامي برتر هستند و دوم كشورهايي كه خود قدرت نظامي ندارند اما در پناه قدرت نظامي كشوري قدرتمند چانه‌زني خود را پيش مي‌برند و صد البته متضرر در دنياي امروزي كشورهايي هستند كه نه قدرت نظامي دارند و نه كشوري قوي حاضر به حمايت از آنان است. نمونه بارز اين كشورهاي متضرر را مي‌توان كشورهاي آفريقاي مركزي و كشورهاي امريكاي مركزي نام برد كه به رغم تمام مشكلات و دخالت‌هاي خارجي در امورشان، هيچ قدرت چانه‌زني بين‌المللي براي حل و فصل مسائل خود ندارند.
 
  موضوعي كه ناديده انگاشته شد
اين موضوع در خصوص جمهوري اسلامي ايران نيز صادق است و ايران با دارا بودن قدرت برتر نظامي در سطح منطقه و جهان همواره دست ديپلمات‌هاي خود را براي چانه‌زني در عرصه بين‌المللي باز گذاشته است. اين در حالي است كه جمهوري اسلامي به دليل ماهيت ضداستكباري‌اش و برهم زدن توازن قدرت در منطقه و جهان همواره در معرض تهديدات نظامي قرار داشته اما وجود همين قدرت نظامي باعث شده كه نه تنها تهديدات مختلف نظامي دفع شود بلكه ديپلمات‌هاي كشور اين فرصت را پيدا كنند كه با پشتوانه‌اي قوي در رايزني‌هاي خود حقوق ملت ايران را محقق كنند. اگرچه متأسفانه اخيراً برخي از ديپلمات‌هاي كشور اين موضوع را ناديده گرفتند و در سخنان خود ناخواسته قدرت نظامي جمهوري اسلامي را غيربازدارنده عنوان كردند.

   ايران، قدرت برتر نظامي
همان طور كه پيش‌تر نيز گفته شد، ايران همواره در معرض تهديدات مختلف نظامي بوده است؛ تهديداتي كه يكي از آنها عملي شد و نتيجه آن هشت سال جنگ در مرزهاي غربي كشور بود؛ جنگي كه در شرايط فشار سنگين دنيا به جمهوري اسلامي و حمايت غرب و شرق از دشمن ايران آغاز شد اما در نهايت با پيروزي جمهوري اسلامي پايان يافت. اين واقعيتي بود كه در ادامه قدرت نظامي جمهوري اسلامي را به يك قدرت بازدارنده تبديل كرد كه دشمنان جمهوري اسلامي حتي در اوج بحران خاورميانه جرئت شليك يك گلوله را به خاك ايران نداشتند. اين موضوع در حالي بود كه پس از حمله امريكا به افغانستان و عراق، بسياري بر اين باور بودند كه كشور سوم منطقه كه توسط ايالات‌متحده فتح خواهد شد، ايران است. علاوه بر اين در جريان چالش فعاليت‌هاي صلح‌آميز هسته‌اي ايران نيز بارها تهديدات نظامي گسترده‌اي عليه جمهوري اسلامي صورت گرفت، به گونه‌اي كه برخي ساده‌باور در داخل كشور خود را براي جنگ آماده كرده بودند اما در نهايت قدرت نظامي و اقتدار تكنولوژيك جمهوري اسلامي مانع از تحقق آمال و آرزوهاي امريكا و رژيم‌صهيونيستي در داخل ايران شد.
 
 وحشت امريكا از چيست؟
اما براي آنكه بدانيم وحشت امريكا و رژيم‌صهيونيستي از كجا نشأت مي‌گيرد، به بخش كوچكي از قدرت نظامي جمهوري اسلامي اشاره مي‌كنيم.
بخش كوچكي از قدرت نظامي بازدارنده جمهوري اسلامي در انواع و اقسام موشك‌هاي برد بلند و برد متوسط خلاصه مي‌شود؛ موشك‌هايي با برد بيش از 2 هزار كيلومتر كه نه تنها مي‌تواند در صورت بروز يك جنگ سرزمين‌هاي اشغالي را به جهنمي براي متجاوزان تبديل كند بلكه اين توانايي را دارد كه منافع كشورهاي متخاصم را در گوشه و كنار دنيا به آتش بكشد.
حوزه ديگري كه جمهوري اسلامي ايران اين روزها به شدت در حال پيشرفت در آن است، ‌حوزه پرنده‌هاي بدون سرنشين يا به عبارت بهتر پهپاد است. پهپاد فطرس، مهاجر، ابابيل، صاعقه، فراز، كرار، شاهد 129، سايه، يسير، سرير و حماسه تمام پهپادهايي است كه با نبوغ ايراني ساخته شده و در بخش‌هاي مختلف نظامي كشور مشغول خدمت هستند. اين در حالي است كه امروز جمهوري اسلامي در زمره معدود كشورهايي است كه تكنولوژي ساخت پهپاد را در اختيار دارد.
تنها يك نمونه از پهپادهاي ايراني در مهرماه سال گذشته امتحاني موفقيت‌آميز پس داد. آن زمان رسانه‌هاي جمعي گزارش كردند يك هواپيماي بدون سرنشين وارد فضاي سرزمين‌هاي اشغالي شده و با طي مسيري حدود ۳۰۰ كيلومتر و عبور از روي مهم‌ترين مراكز نفتي و نظامي اسرائيل، طي سه ساعت، خود را به نزديكي اصلي‌ترين مركز تأسيسات هسته‌اي اين رژيم يعني نيروگاه ديمونا در عمق صحراي نقب مي‌رساند اما اين نفوذ تا مدت‌ها از ديد رادارهاي فوق‌پيشرفته پنهان بوده و حتي پس از كشف و انهدام نيز تا چند روز، به معماي لاينحل سردمداران اين رژيم تبديل مي‌شود. اين ماجرا زماني رمز‌گشايي شد كه سيد‌حسن نصرالله دبيركل حزب‌الله لبنان در سخنراني خود اين پهپاد را متعلق به حزب‌الله لبنان و ساخت جمهوري اسلامي معرفي كرد. همين موضوع باعث شد افتضاحي بزرگ در پرونده ارتش پوشالي رژيم‌صهيونيستي درج شود اما اوج اين افتضاح در جايي بود كه رژيم‌صهيونيستي از پيشرفته‌ترين سامانه‌هاي راداري و دفاع موشكي با نام «گنبد آهنين» استفاده مي‌كرد.
نمونه ديگري از برتري نظامي جمهوري اسلامي در برابر دشمنانش نيز به ماجراي شكار يكي از پيشرفته‌ترين پهپادهاي امريكايي به نام RQ170در 13 آذر سال 1390 باز مي‌گردد كه جنجال زيادي در عرصه بين‌الملل ايجاد كرد و هيمنه پوشالي ارتش امريكا را در هم شكست؛ ماجرايي كه باعث شد باراك اوباما براي جلوگيري از رمزگشايي اين هواپيما توسط جمهوري اسلامي و احياناً توليد انبوه آن توسط ايران، از جمهوري اسلامي «خواهش كند» كه هواپيماي فوق‌پيشرفته آنان را به امريكا بازگرداند.
علاوه بر اين باز هم در حوزه آسمان و اين بار در رده هواپيماهاي سرنشين‌دار نيز ايران پيشرفت شگرفي داشته است. اين در حالي است كه پايه نيروي هوايي ايران در زمان حكومت پهلوي، بر پايه هواپيماهاي امريكايي ايجاد شده بود و پس از انقلاب با توجه به تحريم‌هاي سختگيرانه ايالات‌متحده، ايران مشكلات زيادي براي اورهال كردن اين پرنده‌ها داشت. اگرچه به رغم تمام اين سختي‌ها موفقيت‌هاي چشمگيري نيز داشت و ايران امروز تنها كشور دنياست كه از هواپيماهاي امريكايي اف- 14 استفاده مي‌كند. در كنار اين جمهوري اسلامي تصميم به توليد جنگنده‌هاي داخلي و بومي نيز دارد و تا امروز متناسب با شرايط انواع و اقسام جنگنده‌هاي تهاجمي و رهگير و استراتژيك را در داخل كشور توليد كرده است. جنگنده صاعقه، جنگنده قاهر 313 و جنگنده آذرخش تنها نمونه‌هايي از توانمندي‌هاي جمهوري اسلامي در حوزه توليد هواپيماهاي جنگنده است.
در حوزه دريا نيز جمهوري اسلامي به دنبال ايجاد يك نيروي دريايي راهبردي است و همين استراتژي زمينه‌ساز توليد ناوشكن جماران شد. علاوه بر اين امروز نيروي دريايي ايران كه روزي خود را محدود به خليج فارس و درياي عمان كرده بود، در آب‌هاي آزاد حضور مي‌يابد تا اقتدار نيروي دريايي را به رخ كشورهاي پيشرفته بكشد. عبور از كانال سوئز، حضور در خليج عدن، ‌حضور در درياي چين و اخيراً حضور ناوگروه 28 اين نيرو متشكل از ناوشكن جمهوري اسلامي ايران‌البرز، ناو پشتيباني رزمي بندرعباس، زيردريايي فوق‌سنگين يونس و يك فروند بالگرد 212 در بندر بمبئي هند، تنها گوشه كوچكي از مأموريت‌هاي بين‌المللي نيروي دريايي ايران است اما بايد به تمام اين توانمندي‌ها، قدرت جمهوري اسلامي در حوزه پدافندي و راداري، قدرت نيروي زميني با انواع و اقسام تانك و نفربر و تجهيزات زرهي و قدرت سپاه پاسداران در حوزه‌هاي مختلف زميني و هوايي و دريايي كه ناشناخته‌ترين قدرت نظامي دنيا به حساب مي‌آيد را نيز اضافه كرد كه فكر تجاوز به خاك جمهوري اسلامي را به بزرگ‌ترين كابوس دشمنان تبديل كرده است.
غیر قابل انتشار: ۰
در انتظار بررسی: ۱
انتشار یافته: ۱
علي
|
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
|
۰۳:۴۸ - ۱۳۹۲/۰۹/۱۷
0
1
بنده به قدرت و توان نظامي كشورم افتخار مي كنم و آرزو دارم تمامي سازمان هاي نظامي و انتظامي،بسيجي دست به دست هم داده و به يك قدرت دفاعي قوي براي دفاع از كشور و مردم مان باشند .آمين
نظر شما
جوان آنلاين از انتشار هر گونه پيام حاوي تهمت، افترا، اظهارات غير مرتبط ، فحش، ناسزا و... معذور است
captcha
تعداد کارکتر های مجاز ( 200 )
پربازدید ها
پیشنهاد سردبیر
آخرین اخبار