«در ايامي كه سيامين سال پيروزي انقلاب را جشن ميگرفتيم، مشاهده شد كه شور گستردهاي در سراسر كشور بهخصوص در گيلان، بهويژه در صدا و سيما پيرامون در زمينه معرفي ابعاد فراموش شده انقلاب و عزيزاني كه از آغاز قيام امام خميني تا پيروزي آن (1357 ـ 1340) در اين راه جانفشاني كردند، شهيد شدند، زندان رفتند، تبعيد شدند، شكنجه شدند و خسارت ديدند، به چشم ميخورد. اين موج باعث خوشحالي فرزندان انقلاب گرديد و اميدوار شدند كه سرانجام حق به حقدار ميرسد، ليكن در اين بين احياناً ديده ميشد، به جهت اينكه كارها نوعاً در دست نسل دوم و سوم بود و منابع مدوني هم در گيلان نبود كه همه ابعاد انقلاب اسلامي را در اين استان بررسي بيطرفانه كرده باشد و لذا گاهي السابقون السابقون به فراموشي سپرده شده و چه بسا آناني كه دعاگو بودند و آب به آسياب دشمن ميريختند، به عنوان قهرمان ملي و عامل رتق و فتق امور انقلابي گيلان معرفي ميشدند! اين امر بنده را كه سهمي در اين راه داشته و بيوفايي بعضيها را در گذشته لمس كردهام، نگران ساخت و با خود گفتم اكنون كه ما هستيم، چنين ميكنند، فردا كه نباشيم چه خواهند كرد؟ از اين رو مخالفت و نظراتم را با ستاد برگزاري سيامين سالگرد پيروزي انقلاب، صدا و سيما و سينه سوختههاي انقلاب در ميان گذاشتم و آنها از من خواستند كه در اين راه اقدام شايسته و بايستهاي به عمل آورم و با آنان مصاحبه و كتاب جامعالاطرافي را پيرامون ابعاد مختلف انقلاب تدوين نمايم تا اگر كسي خواست از ابعاد مختلف انقلاب و انقلابيون آن مطلع شود، بتواند به آنها مراجعه كند. بدون شك پيشنهاد بسيار منطقي و درستي است و ميتواند جلوي تحريف تاريخ را بگيرد و سرافكندگي ناشي فقدان كتابي جامع در معرفي وعاظ السلاطين و انقلابيون ناب را برطرف نمايد؛ بزرگاني چون آيتالله گيلاني، آيتالله محفوظي، آيتالله رباني املشي، آيتالله دكتر ضيايي، آيتالله فيض، حجتالاسلام قائمي، حجتالاسلام جعفري گيلاني، حجتالاسلام حسن عاشوري، حجتالاسلام سجادي، حجتالاسلام مظفري، حجتالاسلام نخعي، حجتالاسلام لاهوتي، حجتالاسلام ميرعبدالعظيمي، حجتالاسلام افتخاري، حجتالاسلام فومني، حجتالاسلام شجوني، حجتالاسلام عرشي، حجتالاسلام حسيننيا، حجتالاسلام موسوي، شهيد ابوالحسن كريمي، شهيد عبدالكريمي، مهندس علي قيامتيون، قاسم، حسن و علي پورقاسمي، محمد مهدي رهبري املشي، محمود اخوان، محمود صابر هميشگي، شهيد انصاري، شهيد نوراني و. . . تا اجر آنان ضايع نگردد» معرفي اين اثر ارجمند تاريخي را به عموم تاريخ پژوهان انقلاب توصيه ميكنيم.