«بسيار فقير بوديم، اسباببازي نداشتم، پدرم باغبان بود و مادرم آشپز». اين حرفها را كريستيانو رونالدو به زبان آورده، همان كه براي چندمين بار نامزد دريافت توپ طلا است. رونالدو از جمله فوتباليستهايي است كه با افتخار از گذشتهاش حرف ميزند و گذشتهاش را از ياد نبرده، درست بر خلاف بسياري از فوتباليستهاي ايراني.
خواندن مصاحبه مهاجم پرتغالي همواره جذابيتهاي خاص خود را دارد، به ويژه اگر بداني خاطرات تلخ دوران كودكي و نوجوانياش را به زبان آورده: «متأسفانه پدرم زماني كه 19 سال داشتم به خاطر الكل
درگذشت، او هيچ وقت نميدانست من چكار ميكنم. خيلي حرف است كه يكي از مطرحترين بازيكنان فوتبال جهان باشي و از فقر گذشته صحبت كني. از آنجا كه در كشورمان چنين بازيكناني نداريم يا اگر هم داريم تعدادشان به اندازه انگشتان يك دست هم نميرسند، باورش براي ما واقعاً دشوار است. هنوز به خاطر دارم كه در سريال «پژمان»، بازيگر نقش اول، چگونه رنگ عوض كرده بود و منكر گذشتهاش ميشد، حتي زماني كه مدير برنامهاش (سام درخشاني) به او يادآوري ميكرد كه در كدام محله زندگي ميكرده و از كجا به كجا رسيده باز هم حاضر به پذيرفتن واقعيت نميشد.
متأسفانه بسياري از فوتباليستهاي كشورمان اين شرايط را تجربه كردهاند. به رغم اينكه در گذشته از نظر مالي شرايط خوبي نداشتند اما پس از رسيدن به شهرت براي هميشه گذشتهشان را به دست فراموشي ميسپارند. قراردادهاي ميلياردي اين امكان را به آنها ميدهد تا ماشينهاي مدل بالا سوار شوند، در خيابانهاي شمال شهر اوقات فراغتشان را سپري كنند، لباسهاي مارك بپوشند و... در چنين وضعيتي است كه حرف زدن از سختيهاي دوران كودكي دل و جرئت ميخواهد، معرفت ميخواهد كه بچه محلهاي قديمي را به يادآورد و منكر گذشته نشد . اينها ويژگيهايي است كه اغلب فوتباليستهاي وطني فاقد آنها هستند، اينجا يا كسي حرف از قديم نميزند يا اگر بزند لحنش طلبكارانه است و منتظر است بقيه گذشتهاش را جبران كنند.
رونالدو در بخش ديگري از مصاحبهاش ميگويد: «اكنون دوره فقر را پشت سر گذاشتهام. چيزي حدود 400 هزار پوند در هفته درآمد دارم. سعي كردهام با پول شخصيتم عوض نشود. درست است كه ديگر فقير نيستم اما همان كريس ساده دل سابق هستم.» كريس پيش از اين با حواشي غيرفوتبالي زيادي دست و پنجه نرم ميكرد، اما چند سالي است كه سرش به سنگ خورده و چسبيده به فوتبال. به همين دليل است كه در اين چند سال همواره در اوج بوده و گلزنيهايش براي كهكشانيها متوقف نشده. از ياد نبريم كه كريستيانو رونالدو پولش از پارو بالا ميرود، بسيار بيشتر از فوتباليستهاي ما.
با اين وجود فوتباليستهاي ايران با خريد يك ماشين لوكس كه سالهاي سال خوابش را ميديدند رفتار و كردارشان نسبت به قبل زمين تا آسمان تغيير ميكند. مدل مو و لباسها و خالكوبيهايشان به كنار؛ حواشي درست ميكنند كه آبرو و اعتبارشان را يك شبه به باد ميدهد. سطح فوتبال بازيكنان كشورمان هرگز به سطح كريس نميرسد اما بد نيست فوتباليستهايمان مثل رونالدو گذشته خود را فراموش نكنند. يادآوري اينكه از كجا آمدهاند و چقدر زحمت كشيدهاند تا به موفقيتهاي امروز برسند قطعاً آنها را از افتادن در گرداب حاشيه نجات ميدهد.
