شهرستان پردیس یا همان بخش مرکزی تهران سابق، یکی از پر جمعیت ترین مناطق مسکونی شرق استان تهران محسوب می شود.
این شهرستان تازه تأسیس با مساحت یک هزار و 378 کیلومتر مربع از 55 آبادی، روستا، نواحی کارگاهی، مناطق زراعی، دو شهر پردیس و بومهن و دو بخش جاجرود و بومهن تشکیل شده است.
محدوده جغرافیایی شهرستان پردیس از روستای "تلو" در "سرخه حسار" آغاز شده و تا انتهای بخش بومهن ادامه دارد.
شهرستان 200 هزار نفری پردیس با شهرستانهای دماوند، شمیرانات و پاکدشت دارای مرز مشترک است.
کاستی های زیربنایی در مسکن مهر
با آغاز اجرای پروژه های گسترده خانه سازی تحت عنوان طرح ملی مسکن مهر، پردیس نیز به محلی برای انبوه سازی خانه های کوچک و بزرگ بدل شد تا در کنار انتخاب لقب پایتخت مسکن مهر برای پرند، پردیس را نیز مرکز مسکن مهر کشور بنامند.
این رشد فزاینده واحدهای مسکونی در همان روزهای نخست هراس و واهمه بسیاری از مردم و مسئولان را در پی داشت، چراکه در این فازهای چندگانه خانه سازی، صرفاَ بحث احداث بنای مسکونی مطرح نیست و باید تدبیری برای خدمات زیربنایی در کوتاه مدت و روبنایی در دراز مدت آن نیز اندیشید.
در حال حاضر شهر جدید پردیس که خود پیش از احداث واحدهای مسکن مهر با مشکلاتی عدیده در خصوص امور زیرساختی دست و پنجه نرم می کرد، امروز باید میهمان ناخوانده و ناخواسته ای همچون سایت های متعدد مسکن مهر را نیز با حسن همجواری تحمل کرده و آذوقه ناچیزش را با این مولود دولت قبل نیز تقسیم کند.
هرچند در این بین نباید جانب انصاف را نیز فراموش کرد، چراکه هدف دولت پیشین از اجرای این طرح بزرگ ملی، خانه دار شدن اقشار متوسط و کم درآمد جامعه بود و بسیاری نیز با این تدبیر به قولی صاحب سقف بالای سر شدند.
اورژانس، مردود در آزمون فرماندار
از جمله امور مهم و ضروری در هر جامعه کوچک و بزرگی می توان به نحوه خدمات رسانی از سوی مراکز اورژانس به هنگام نیاز مردم به فوریت های پزشکی پیش بیمارستانی اشاره کرد که این مهم در پردیس محل گلایه همشهریان و البته مسئولان بلند پایه شهرستانی است.
فرماندار شهرستان پردیس ضمن گلایه از شیوه خدمات دهی اورژانس در این شهرستان اظهار داشت: یک بار من و یکی از همکاران برای آزمایش چگونگی خدمات رسانی واحدهای مختلف شهرستان با طرح چند سناریوی ساختگی و طی تماس های تلفنی، مراتب چند واقعه صوری با روایت های مختلف را به پلیس 110، اورژانس و آتش نشانی خبر دادیم.
ایرج بیگدلو ادامه داد: این شکل از آزمون طی سه مورد انجام شد که در حضور شخص من و سایر مسئولان فرمانداری با تأسف در هیچ یک از آنها اورژانس در محل حاضر نشد.
وی اضافه کرد: مجموعه فرمانداری شهرستان پردیس چندین مرتبه این موارد را به مسئولان شهرستانی اورژانس متذکر شده و در نشست های شورای اداری نیز درخواست جابجایی ارائه شده است؛ اگر قرار نیست خدماتی ارائه شود، جمع آوری آن مجموعه بهترین گزینه خواهد بود.
اورژانس یا آژانس
مسئول مرکز اورژانس شهرستان پردیس نیز دل پری از کمبود امکانات و شرایط کنونی شهرستان داشت؛ او در پاسخ به انتقادهای مردم و مسئولان از این مجموعه گفت: متأسفانه امروز مرکز اورژانس شهرستان پردیس به سنگ صبوری برای همه مشکلات منطقه بدل شده است.
علی شکری با بیان اینکه 90 درصد مطالبات از اورژانس موارد غیر اورژانسی است، ادامه داد: بافت کنونی ساکن در شهرستان پردیس را اقشاری محروم شکل داده و گاهاً این اهالی توان مالی انتقال فرد بیمار غیر اورژانسی خود را به مراکز درمانی ندارند.
وی اضافه کرد: در بسیاری از تماس های ثبت شده افراد پولی برای انتقال بیمار خود ندارند و هدف آنها از درخواست اورژانس تنها انتقال رایگان بیمارشان است. از این رو، برخی خدمات به بعضی از شهروندان صرفا آژانسی است.
این مسئول بیان داشت: با توجه به چنین مواردی از نارضایتی ها که از مجموعه اورژانس وجود دارد و من نیز آنها را قبول دارم،هر سه دستگاه آمبولانس شهرستان به سامانه جی.پی.اس تجهیز شد تا مأموریت های انجام شده با دقت بیشتری ثبت و ضبط شود.
تجهیزات اورژانس کم نیست
در حال حاضر سه مرکز اورژانس و سه دستگاه آمبولانس در شهرستان پردیس وجود دارد که این میزان با توجه به جمعیت کنونی شهرستان نمی گویم شرایطی ایده آل شمرده می شود، ولی کم نیست.
شکری با تأکید بر لزوم آسیب سنجی معضلات پیش روی خدمات اورژانسی در شهرستان پردیس خاطرنشان کرد: باید پیش از هر اقدامی نسبت به تشکیل نشستی برای آسیب سنجی مشکلات مربوط به خدمات اورژانس مبادرت ورزید.
مسئول مرکز اورژانس شهرستان پردیس ادامه داد: در حال حاضر نیروهای خدماتی در اورژانس شهرستان پردیس با وجود مشکلات بسیار با همه توان خود به مردم خدمت می کنند. گاهاً این تکنسین های زحمتکش در حوادث مختلف با قبول مسئولیت های سنگین، بیش از توان و مسئولیت خود خدمات رسانی می کنند تا رضایت مردم حاصل شود.
فقدان بیمارستان، معضل اصلی اورژانس
مسئول مرکز اورژانس شهرستان پردیس، فقدان بیمارستان و مسافت طولانی تا پایتخت را اصلی ترین مشکل مرکز فوریت های پزشکی این شهرستان خواند و افزود: پردیس بیمارستان ندارد و بیمارستان فاز چهار این شهر نیز هنوز مراحل تکمیلی خود را سپری می کند. وجود چنین کاستی هایی سبب می شود تا آمبولانس و تکنسین های این مجموعه برای انتقال یک بیمار فاصله رفت و برگشت 120 کیلومتری تا نزدیکترین بیمارستان را طی کنند و این موضوع علاوه بر خستگی نیروی انسانی، مصرف سوخت و استهلاک خودرو، صرف مدت زمانی طولانی برای انجام یک علمیات را نیز درپی دارد.
این مسئول اضافه کرد: یک مأموریت اورژانس در پردیس شامل اعزام بیمار به تهران، مدت زمانی نزدیک به چهار ساعت را به خود اختصاص می دهد، حال آنکه طی بازه زمانی یاد شده در پایتخت تعداد کثیری از عملیات را می توان اجرا کرد.
درمانگاه ها، باری بر دوش اورژانس
شکری، درمانگاه های پردیس را باری بر دوش اورژانس این شهرستان خواند و افزود: معضل دوم مرکز فوریت های پزشکی شهرستان پردیس، مراکز درمانی و درمانگاه های شهر پردیس است. طبق اساس نامه های مربوط به درمانگاه ها، این مراکز درمانی باید یک دستگاه آمبولانس در درون مجموعه خود تعریف کنند تا بیماران شان را به تهران انتقال دهند، اما برغم وجود چنین بندهایی از قانون، این مراکز فاقد چنین امکانی هستند و بار آن بر دوش مرکز اورژانس پردیس سنگینی می کند.
وی اضافه کرد: چند روز پیش از این مرکز اورژانس شهرستان سه بار برای انتقال بیماران درمانگاه "مهرجرد" پردیس مجبور به اعزام آمبولانس شد، این در حالی است که همه این مراکز استطاعت خرید یک دستگاه آمبولانس را دارند.
ارائه بهترین سرویس اورژانسی به مردم!
این مسئول مدعی شد که در حال حاضر با توجه به بضاعت موجود مراکز سه گانه اورژانس شهرستان پردیس بهترین خدمات را به مردم این شهر ارائه می دهند.
شکری ادامه داد: نقد مسائل بسیار خوب است، اما مسئولانی که از نحوه خدمات فوریت های پزشکی این شهرستان انتقاد می کنند بگویند که در این یک سال چه امکاناتی در اختیارمان قرار داده اند؟ با فرا رسیدن فصل سرما و با توجه به فعالیت در منطقه ای کوهستانی درخواست یک دستگاه آمبولانس دو دیفرانسیل از مجموعه شهرستان شد و هنوز هیچ پاسخی در این خصوص دریافت نشده است.
به هر روی، این شهرستان بنابه گفته بسیاری از مسئولان شهرستانی و استانی تا دو سال آینده و با واگذاری همه خانه های تکمیل شده مسکن مهر، جمعیتی بالغ بر 600 هزار نفر را به خود خواهد دید، بنابراین، ضرورت ایجاد امکانات حداقلی نظیر خدمات کافی اورژانسی در این شهر اقماری امری بدیهی است.
از سوی دیگر شرایط کریدوری شهری همچون بومهن، منطقه ای نظیر جاجرود و استقرار آنها در مسیر محوری ترانزیتی، پر تردد و البته پر حادثه ای مانند تهران - شمال، آن گفته مسئول اورژانس شهرستانِ مورد اشاره در این گزارش یعنی "کفایت امکانات کنونی اورژانس برای وضع حال منطقه" را زیر علامت سئوالی بزرگ قرار می دهد.
