
مرتضوینژاد یکی از پزشکان متخصص و از مؤسسان بیمارستان لاله تهران به یکی از مراجعان شهربابکی به مطبش گفته بود: بازار کار ما بیماران سرطانی شهربابکی هستند و علت آن وجود محیط زیست آلوده است که مردم، دامها و گیاهان منطقه را آلوده کرده است.
وی میگوید: برخی بیماران سرطانی شهربابک در ماه حدود 13 میلیون تومان پول دارو باید بپردازند و برخی از آنها روزی پنج نوبت قرصهایی را مصرف میکنند که هر قرص 124 هزار تومان قیمت دارد و هیچگونه تخفیفی نیز در خرید آنها اعمال نمیشود. ما با وجود همه این دردها خوشحال بودیم که ریزگردها محدود به محیط زیست جنوب کشور ایران و عراق است و محیط ما پاک است و به ما نمیرسد، غافل از اینکه در شهربابک با تخلیه پسماندهای برخی کارخانههای صنعتی در محیط زیست یک تولید نهایی داریم و آن ریزگردههای شیمیایی است که حاصل این پسماندها در غرب شهربابک است.
این آلودگی محیطی سوای از آلودگی ذوب خاتونآباد در شرق شهربابک و دیگر مناطق است که باید برای این محصول نهایی حق آلایندگی ویژهای در نظر بگیرند و گمان نکنند اگر چیزی گفته نمیشود، یعنی وجود ندارد.
*زباله دانی به وسعت شهر
سیدمحمد حسینی یکی از شهروندان شهربابک در محل یکی از مکانهای تخلیه پسماندهای کارخانجات شهربابک در کیلومتر 10 جاده خاکی به سمت رباط می گوید: اگر روند تخلیه پسماندها و مواد سمی و خطرناک کارخانجات که در اطراف شهربابک روزافزون شده است، گرفته نشود خسارات غیرقابل جبرانی به محیط زیست، دامها و مردم وارد میشود.
وی ادامه می دهد: اگر این مواد خطرناک نیستند، چرا آنها را اطراف معادن تخلیه نمیکنند و در جایی میریزند که محل عبور دامها است و موجب انتقال بیماریهای انسان و دام میشوند. از یک طرف چاه آب و از طرف دیگر منبع آب در این منطقه وجود دارد و ناراحت این موضوع هستیم که شهربابک برای استان خودمان و دیگر استانها محلی برای تخلیه این پسماندهها باشد.
اگر برای پرداخت حقآلایندگی دنبال محصول نهایی کانسارهای مس میگشتند تا حق آلایندگی به ما بدهند محصول نهاییشان برای ما آلایندگی است و اینها همه سوای از زبالههایی است که در کنار این منطقه بدون توجه به بهداشت بازیافت میشود.
تخلیه پسماندهای کارخانجات صنعتی در حومه شهربابک نگرانیهایی را برای مردم به وجود آورده است که از ادارات محیط زیست و بهداشت شهرستان خواستهاند موضوع را هر چه سریعتر بررسی و به مردم اطلاع دهند.
وجود این پسماندها که زمان عبور از کنار آنها ریه انسان را میسوزانند با خشک شدن به صورت ریز گرده در میآید و روستاها و حتی شهر را آلوده میسازد و با آغاز فصل بارندگی این مواد خطرناک سفرههای آب زیر زمینی منطقه را آلوده میکنند.