امروز سالگرد شهادت سیدحسین فاطمی دولتمرد برجسته است.امسال نیز آنچنان خبری از او، در سالگرد شهادتش در عرصه مطبوعات نمی بینیم و البته که باید به این روند عادت کنیم.یعنی حتی حاضر نیستیم از او به عنوان یک پیشکسوت و بزرگمرد عرصه مطبوعات یاد کنیم و در سالروز شهادتش ذکر خیری از او به میان بیاوریم...
...برای جامعه و ملتی که میخواهد زنجیرهای گران بندگی و غلامی را پاره کند، این طور رنجها و جان سپردنها و قربانی دادنها باید امری عادی و بسیار ساده تلقی شود. تنها آتش مقدسی که باید در کانون سینهٔ هر جوان ایرانی برای همیشه زبانه بکشد این آرزو و آرمان بزرگ و پاک است که جان خود را در راه رهایی جامعه و نجات ملت خود از چنگال استعمار و فقر و بدبختی و ظلم و جور بگذارد...
گفتار بالا؛ کلام دکتر فاطمی پس از ترور ناموفق وی توسط محمد مهدی عبدخدایی در 25 بهمن 1330 ایراد شده است.پختگی کلام او را ببینید.می توانیم در ادبیات نغز او غرق شویم.میهن دوستی و وطن پرستی و استعمار ستیزی در همین کلام کوتاه او به چندین کتاب می ارزد.
حسین فاطمی پس از سقوط دولت دکتر مصدق و پس از کودتای آمریکایی 28 مرداد 1332تا 6 ماه به زندگی مخفی روی آورد و سرانجام در اسفند همان سال دستگیر شد.او که پیش از این در بهمن سال 30 مورد سو قصد قرار گرفته بود.این بار توسط شعبان جعفری و دارو دسته اش در روبروی ساختمان دادسرا مورد تهاجم چاقوهای بران عوامل حکومتی قرار گرفت و سرانجام مظلومانه و در بدترین شرایط جسمی در 19 آبان 1333 به جوخه اعدام سپرده شد...
در اینکه دکتر حسین فاطمی معاون پارلمانی و سخنگوی دولت و سپس وزیرامورخارجه دولت مردمی مرحوم دکتر محمد مصدق ؛هرگز به اندازه ی بزرگی و شرافتش برای نسل جدید معرفی نشد،شکی نیست.از او با نام شهید یاد می بریم و خیابانی نیز به نام او است و همین تمام اقدامات فرهنگی دولتمردان ما بوده است.
نسل سوم ما همانگونه که دکتر فاطمی را نمی شناسد، شهید همت و شهید باکری را نیز درست و درمان نمی شناسد.این فقر فرهنگی کم کم دارد به جای خطرناکی می رسد.در حالیکه برای کوچکترین افراد مراسم های مختلف برگزار می شود و سیل تبریکات نازل می گردد،بزرگمردانی مثل دکتر حسین فاطمی در غبار تاریک تاریخ جاخوش کرده اند.
اگرچه بزرگی امثال او و درخشندگی و آزادیخواهی و ظلم ستیزی دکتر فاطمی آنقدر سترگ هست که حتی اگر نام و خاطره او را نخواهند ذکر کنند ذره ای به او لطمه وارد نشود،اما و آیا رسانه ها در باب معرفی وی به نسل های جدید وظیفه ای به عهده ندارند؟!
