محمدرضاهادیلو
متاسفانه در شرایطی که هیچ سازمان یا نهادی به نحوه اجاره دادن خانه های شخصی در شهرهای مسافرپذیر نظارت ندارد، روزانه اخبار مختلفی مبنی بر بروز حوادث و وقایع ناگوار یا سوء استفاده از سوی مسافران یا صاحبخانه ها منتشر می شود که در بسیاری از این موارد، موضوع قابل پیگیری یا اثبات نیست.
***
رفع کمبود اماکن اقامتی با نگاه و توجه به اقامتگاههای ارزان قیمت می تواند تاثیر بسزایی در جذب گردشگر و ماندگاری آن داشته باشد.
بر اساس آمار، بیش از 80 هزار منزل استیجاری درسطح کشور وجود دارد و در این میان تنها 20 هزار مورد آن تحت پوشش می باشند و مجوز دریافت نموده اند که درصورت بهره مندی گردشگران از این اماکن اقامتی می توان تمام امور از لحظه تحویل تا تخلیه را پیگیری نمود.
*مشکلی بنام کارتن به دستان
در راستای رونق سفرهای ارزان قیمت و ایجاد امنیت برای گردشگران، در بسیاری از شهرهای کشور و بخصوص شهرهای شمالی که در طول سال مسافران زیادی را به خود می بینند، طرح منازل استیجاری مطرح و با استقبال مسئولان امر مواجه شده است.
در این طرح، منازل استیجاری، مراکز اطلاع رسانی، رزرواسیون زائرسراها و اقامتگاه های دولتی می توانند با یکدیگر در ارتباط باشند و از طریق یک مرکز واحد هدایت و نظارت شوند.
از مزایای این طرح می توان به رونق گردشگری داخلی، رونق سفرهای ارزان قیمت و رفع بسیاری از سوء استفاده ها و معضلات و مشکلات پیش روی مسافران اشاره کرد. از طرف دیگر، آموزش نیروهای شاغل دراین اماکن اقامتی و آموزش کارشناسان معاونت گردشگری سازمان و همچنین ایجاد دبیرخانه متمرکز منازل استیجاری نیز از برنامه های آینده مدیریت گردشگری داخلی در این طرح پیش بینی شده است.
بر همین اساس چندی پیش روابط عمومی وامور فرهنگی اداره کل میراث فرهنگی، صنایع دستی وگردشگری استان گلستان، خبری را منتشر کرد مبنی بر اینکه طرح منازل استیجاری در استان گلستان از سال 86 در حال پیگیری است و دراین راستا این منازل شناسایی و کارت مجوز برای آن ها صادر شده است.
هر چند در شهرها و شهرستان های گلستان اقدامات خوبی در جهت ساماندهی اسکان مسافران صورت گرفته است اما گویی حضور کارتن به دستان در خیابانهای این مناطق پایانی ندارد و هر چقدر هم که سازمان ها و ارگان ها به فکر سر و سامان دادن به این وضع باشند، باز هم باید این گروه را در کنار خود ببینند و تحمل کنند.
*حالا همه مسئولند
این یک وظیفه غیر قابل انکار است که بخش های مرتبط با گردشگری باید شرایط خاص و امنی را برای گردشگران ومسافران به وجود بیاورند.
با توجه به طرح ساماندهی خانه های استیجاری، می شود سازماندهی افرادی که در گوشه خیابانها ایستاده و به اجاره دادن خانه ها و ویلاها مبادرت می کنند را بر عهده سازمان میراث فرهنگی و گردشگری هر استان قرار داد و با تدوین قانونی جامع، از فعالیت منازلی که فاقد مجوز هستند نه تنها جلوگیری کرد بلکه در صورت تخلف، به مراجع قانونی معرفی و با آنها برخورد شود. با این تفاسیر ضرورت حضور و فعالیت دیگر سازمانها نیز به خوبی آشکار می شود. به عنوان مثال نظارت اماکن عمومی ناجا برفعالیت این منازل به طور مستقیم و پیگیری تخلفات صورت گرفته و برخورد قانونی و همچنین نظارت مراکز بهداشت و سایر دستگاه های اجرایی بر این اماکن در بهبود عملکرد و ارائه خدمات مطلوبتر موثر خواهد بود.
بی شک اهمیت تامین امنیت وآسایش گردشگران در منازل استیجاری نه بر عهده خود مسافران که وظیفه مسئولان و تصمیم گیرندگان این عرصه است. اما آنچه حائز اهمیت است این که توجه شود تا استفاده از منازل استیجاری و بهره گیری از این پتانسیل ها نباید به صورتی باشد که به صنعت هتلداری ضربه بزند.
