کد خبر: 620511
تعداد نظرات: ۱ نظر
تاریخ انتشار: ۱۸ آبان ۱۳۹۲ - ۱۵:۱۵
مهران مير شمس استاد دانشكده هوافضا از ايران فضايي مي‌گويد
اين روزها «ايران فضايي» ديگر يك رؤيا نيست اما تا رسيدن به آن هم فاصله كمي نيست. بنابراين مي‌توان گفت «ايران فضايي» از يك رؤيا به يك هدف تبديل شده كه به برنامه‌ريزي، تخصيص منابع و مديريت تخصصي نياز دارد تا دست يافتني باشد.
نفيسه ابراهيم‌زاده‌انتظام
از سوي ديگر در شرايط كنوني كه فرآيند توليد علم تا ثروت در دستور كار كشورهاي دنيا از جمله كشور ما قرار گرفته بايد براي تمام علومي كه در دانشگاه‌هاي ما تدريس مي‌شوند سهمي در توليد ناخالص ملي و ثروت آفريني تعيين شود. دانش – صنعت هوافضا از چند بعد نيروي انساني، تبادل دانش و فناوري، توليد و تركيب قطعات، توسعه گردشگري علمي و مديريت پروژه‌هاي راهبردي فضايي در ساير كشورها مي‌تواند ثروت زا باشد، منتها به شرطي كه خود را بشناسد و براي آينده خود نيز برنامه راهبردي و چشم انداز پيشران داشته باشد. امروز صنعت هوافضا در كشور ما مي‌كوشد خود را به استانداردهاي جهاني برساند هر چند در اين راه با چالش‌هاي نفسگيري مثل تحريم‌ها مواجه است اما پيشرفت چشمگير دانشمندان كشور غير قابل توصيف است. به طور كلي پيشرفت هر كشوري در صنايع و فناوري‌هاي پيشرفته به منزله پيشرفت چند جانبه آن كشور در يك صنعت است و هوافضا از اين دست صنايع و فناوري‌هاست. وقتي ما براي خود سفر انسان به فضا و بازگشت به سلامتش به زمين را در دستور كار قرار مي‌دهيم، يعني آمادگي هر‌گونه سرمايه‌گذاري در اين حوزه را داريم. خبرهايي كه از حوزه اجراي هوافضا منتشر مي‌شوند تا حدودي اين پيام را انعكاس مي‌دهند اما توليد دانش و فناوري و بخش اجرا تفاوت‌هايي با يكديگر دارند. شايد مهران مير‌شمس استاد راهنماي پروژه طراحي فضاپيماي سرنشين دار دوستي كه موضوع پايان‌نامه كارشناسي ارشد ليلا خلج‌زاده بود گزينه مناسبي براي بررسي دانش – صنعت هوافضا از منظر علمي در كشور باشد. گفت‌و‌گو با اين استاد دانشكده هوافضاي دانشگاه خواجه نصيرالدين طوسي در ادامه مي‌آيد:
 
 

ابتدا درباره پايان‌نامه فضاپيماي سرنشين دار توضيح دهيد.

ايده مطالعه روي اين موضوع از زماني شروع شد كه عزم مقامات سياسي و تصميم‌ساز در حوزه فضايي كشور بر اعزام فضانورد ايراني به فضا قرار گرفت و جرقه‌هاي آن هم در پروژه‌هاي پرتاب موجودات زنده به فضا در پژوهشگاه هوافضا خورده بود. اين فناوري‌ها مي‌رفتند تا اندازه‌اي ارتقا بيابند كه بتوانيم يك فضانورد ايراني به فضا اعزام كنيم و او را سالم به زمين برگردانيم. با توجه به اينكه اين يك پروژه بسيار پيچيده چه به لحاظ علمي چه به لحاظ تكنولوژيكي است و احتياج به مقدمات علمي و تكنولوژيكي گسترده‌اي دارد ما تصميم گرفتيم مطالعات اوليه اين كار را در دانشكده هوافضاي دانشگاه خواجه نصيرالدين طوسي آغاز كنيم. از طرفي در اين دانشكده تصميم بر اين شد كه اين مباحث را ميان قشر دانشجو توسعه دهيم و سعي كنيم مقدمات تحقق فناوري اعزام انسان به فضا را در دانشگاه و در حد توانمان فراهم نماييم. به همين منظور چون يكي از المان‌هاي اصلي پرتاب انسان به فضا، وسيله‌اي است كه انسان در آن قرار مي‌گيرد، دور مدار مي‌چرخد و دوباره به زمين بر مي‌گردد، تأكيدمان را روي قسمتي گذاشتيم كه در اصطلاح به آن سفينه فضايي يا مدارگرد مي‌گوييم و آن را در قالب يك پروژه كارشناسي ارشد تعريف كرديم و يكي از دانشجويان علاقه‌مند هم كه از ابتدا در اين زمينه فعال بود در اين رابطه اظهار تمايل كرد. در نتيجه انگيزه و آمادگي با هم همگرا شدند و پروژه‌اي را براي طراحي يك مدارگرد كه بعداً با توجه به شرايط به نام «مدارگرد دوستي» نامگذاري شد در اين پايان‌نامه تعريف كرديم.

اين مدار گردي كه گفتيد چه ويژگي‌هايي دارد؟

اين مدار گرد امكان پرتاب فضانورد از طريق به كارگيري حامل‌هاي فضايي داخلي كه در آينده توليد خواهند شد را فراهم مي‌كند. از نظر خصوصيات تكنيكال و مشخصات فني مدارگرد دوستي مشابه ساير مدارگردهاي ساخته شده در بلوك شرق و غرب است. چون يكي از مراحلي كه در پايان‌نامه طي مي‌شد بررسي جزئيات كارهاي انجام شده و مدارگردها و سفينه‌هاي فضايي و حامل‌هاي ساخته شده بود. با توجه به اينكه اطلاعات دقيقي از نمونه‌هاي قبلي وجود نداشت خود اين مسئله روند پژوهش را با مشكل مواجه كرد كه به مرور و با ارتباطات و اطلاعات به دست آمده توانستيم اين مشكل را نيز حل و فضاپيمايي طراحي كنيم كه مشخصاتي منطبق با فناوري‌هاي جهاني داشته و بر اساس نيازهاي داخلي طراحي شده باشد.

اين پايان‌نامه سفارش صنعت بود يا يك ايده دانشگاهي صرف بود؟

در ابتدا، كار سفارش سازمان يا نهادي نبود. اما بعد از اينكه به نتيجه رسيد و پيشنهادش به جاهاي مختلف ارائه شد از سوي سازمان فضايي مورد استقبال قرار گرفت. چون طراحي و اجراي چنين پروژه‌اي در مأموريت‌هاي سازمان فضايي هم تعريف شده است. بنابراين آنها استقبال كردند اما حمايتي نشده و صرفاً يك كار آكادميك بوده است.

الان نتيجه اين تحقيقات يك پايان‌نامه كتابخانه‌اي است يا قابليت رسيدن به سطح توليد را نيز دارد؟

اين طرح هنوز در سطح يك پيشنهاد است. توليد چنين مجموعه‌اي اولاً نياز به عزم و برنامه ملي دارد، چون حجم و ابعاد آن بسيار گسترده است. كاري كه در سطح اين تحقيق انجام شده ساختار، ابعاد و مشخصات اوليه تكنيكال فضاپيما را ارائه مي‌دهد، امكان‌‌پذيري كار را بررسي و زمينه ايجاد ساير مشخصات آن را بيان مي‌كند. بنابراين براي اينكه به مرحله توليد برسد نياز به يك كار منسجم، مستمر و با حجم سرمايه قابل توجه در طول يك زمان مشخص دارد.

در طول مدتي كه نتيجه طرحتان رسانه‌اي شده براي آغاز توليد با شما تماس نگرفته‌اند؟

توليد چنين طرحي مستلزم يكسري مقدمات است و توليد چنين چيزي در سطح دانشگاه‌ها نيست و دانشگاه‌ها تنها توليدكننده دانش و فناوري هستند كه نتيجه آن در صنعت به صورت صنعتي توليد مي‌شود. در مورد فضاپيماي دوستي نيز بايد يك مجموعه صنعتي ساخت آن را به عهده بگيرد و به نتيجه برساند. ابعاد كار خيلي فراتر از يك دانشگاه خاص يا يك مجموعه منحصر به فرد است. تيمي از مراكز مختلف، سازمان‌ها و وزارتخانه‌هاي مختلف مي‌خواهد تا بتوانند اين كار را به نتيجه برسانند. در مرحله اول ما نياز به يك برنامه بالادستي و هدفگذاري داريم كه اين كار صورت گرفته است. الان برنامه اعزام انسان به فضا در شوراهاي ذي ربط و توسط مسئولان مربوطه به عنوان يكي از اهداف برنامه فضايي كشور به تصويب رسيده است، منتها هدفگذاري يك چيز است، برنامه‌ريزي و اجراي برنامه‌ها براي رسيدن به آن هدف چيز ديگر. به هر حال برنامه‌ريزي احتياج به زمان‌بندي و تزريق بودجه و مديريت دارد. در حال حاضر هيچ يك از اين مولفه‌ها انسجام لازم را براي تحقق توليد ندارند. به محض اينكه اين سازماندهي‌ها انجام شود، بودجه‌هاي لازم تخصيص پيدا كند و تقسيمات انجام شود كار هم دنبال مي‌شود ولي صريحاً بعد از اعلام خبر اتمام موفقيت‌آميز طرح، پيگيري از طرف مجموعه‌هاي مربوطه صورت نگرفته است.

ادامه اين گفت‌وگو را فردا بخوانيد.

غیر قابل انتشار: ۰
در انتظار بررسی: ۱
انتشار یافته: ۱
مصطفی روشنکار
|
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
|
۲۰:۳۷ - ۱۳۹۲/۰۹/۲۹
0
0
متاسفانه شما بدون اسعلام از اداره ثبت اختراعات چنین اخباری را منتشر می کنید بنده فضاپیمای کامل و اصولی و با تمام جزییات سرنشیندار سه ماژولی رو 5 سال پیش در سال 1387 طراحی کردم و در سال 1391 در اداره ثبت اختراعات به شماره 13915014000306264ثبت کردم ولی آن را رسانه ای نکردم و خبرتون را تصحیح کنید و اعلام کنید محققین ایرانی در سال 1387 موفق به الگریتم طراحی فضاپیمای سرنشیندار شدند فضاپیمای بنده فضاپیمایی است که از همه لحاظ کامل و قابلیت رقابت با نمونه های خارجی خود را دارد و از سه ماژول تشکیل شده است ماژول سرویس ماژول بازگشت و ماژول مداری که می تواند ماموریت اتصال به ایستگاهای فضایی را با دقت بالا و موفقیت انجام دهد در حالی که فضاپیمایی که شما خبر آن را درج کرده اید یک چیز ساده و ابتدایی بوده و تنها از دو ماژول تشکیل شده است و توانایی اتصال به ایستگاه فضایی را ندارد و طرحی نامفهوم و گنگ است که هیچ شرح و مشخصاتی ندارد و اندکی به نظر می آید که از طرح بنده الگو برداری شده است مخصوصا مخازن سوخت و اکسید کننده کروی شکل داخل ماژول سرویس زیرا بنده سال گذشته نقشه های طرح خود را به چندین سازمان زیر مجموعه هوافضا برای بررسی تحویل دادم که شاید نقشه های طرح درز کرده به دست این محقق محترم رسیده باشد و از روی آن الگوبرداری کرده باشد شرح کامل اختراع به همراه نقشه ها و توضیحات آن در لینک زیر قرار دادم که می تونید مشاهده کنید باتشکر مصطفی روشنکار 29 آذر 92 .
http://manshorspascecraft.blogfa.com/
نظر شما
جوان آنلاين از انتشار هر گونه پيام حاوي تهمت، افترا، اظهارات غير مرتبط ، فحش، ناسزا و... معذور است
captcha
تعداد کارکتر های مجاز ( 200 )
پربازدید ها
پیشنهاد سردبیر
آخرین اخبار