ليلا مقدم |
به غرب و جنبش فمنيسمكاري نداشته باشيم اينكه سيمون دوبوار در كتاب «جنس دوم» درباره زنان چه گفته نقطه توجه ما نباشد و با استفاده از اينكه زن در غرب ابزار بالا بردن سود اقتصادي و تبليغات است ايرادها و كم كاريهاي خودمان را نپوشانيم، همچنين به اينكه زنان و روح و ظرافتهاي زنانهشان در تقابل با مردان و بحث مدرنيته به فراموشي سپرده شده خيلي نگاه نكنيم.قرار است ببينيم ما در فرهنگ ايراني- اسلاميمان چه داشته و داريم و با اين داشتهها چه كردهايم. قرار است دقت كنيم زنان كنوني جامعه ما چه تصويري از خود در اجتماع و خانواده دريافت ميكنند، رسانههاي ما آنها را چگونه نشان دادهاند و قرار است براي بهتر شدن وضعيت زنان و به تبع آن خانواده در ابعاد مختلف ديني، فرهنگي، اجتماعي و سياسي چه كارهايي انجام شود. شروع ديگر گونه اين فعاليت و تغيير زاويه ما هم براساس سومين نشست انديشههاي راهبردي با موضوع زن و خانواده و با حضور كارشناسان اين حوزه در حضور مقام معظم رهبري است. ما بسياري از قوانين و مقررات زندگي اجتماعيمان را براساس فرهنگ غربي بنا كردهايم و حال به مشكل برخوردهايم، البته نهادها و سازمانهاي مختلف تلاش ميكنند به نحوي با اين مسئله برخورد كنند.
در كشور ما علاوه بر اين سازمان برخي نهادهاي دولتي و دانشگاهي فعال هم در حوزه زنان وجود دارند، براي مثال شوراي اجتماعي- فرهنگي زنان، دفتر امور زنان و خانواده صدا و سيما، پژوهشگاه علوم انساني، پژوهشكده خانواده دانشگاه شهيد بهشتي، دفتر مطالعات و تحقيقات زنان دانشگاه تهران و گروه مطالعات زنان دانشگاه تربيت مدرس و دانشگاه الزهرا از جمله مهمترين مراكز فعال در اين زمينه هستند كه هر كدام به تناسب اهداف خود و ميزان نفوذ و توانايي مالي در اين زمينه كار ميكنند.
علاوه بر اين مراكز برخي نهادها، تشكلها و گروههاي غيردولتي در حوزه زنان و خانواده فعاليت ميكنند اما با وجود همه اين تلاشهاي مختلف كه گاه همسو، گاه غير همسو و گاه موازي هستند به نظر ميرسد رسانههاي ما بايد توجه بيشتر و همدلانهتري به موضوع خانواده و زن داشته باشند. متأسفانه در اين سالها نتايج اين فعاليتها تا حدي كه شايسته است يا به مردم منتقل نشده يا انتقال مؤثري صورت نگرفته ضمن اينكه بايد ديد هر كدام از اين گروهها در حوزه زنان و خانواده چه كارهايي كردهاند و نتايج دستاوردهايشان به شكل كاربردي بر فرهنگ عمومي جامعه و نهاد خانواده تا چه حد بوده است. اينكه صرفاً جلسات همانديشي برگزار شود يا كتابهايي در حوزه زنان و خانواده نوشته شود يا بسياري از افراد به تنهايي در اين حوزه فعاليتهاي علمي داشته باشند بدون آنكه اين فعاليتها به بدنه جامعه منتقل شود، نتيجهاي نخواهد داشت زيرا شاهد هستيم با وجود فعاليتها در اين زمينه عامه مردم فرهنگ رفتاري و نحوه تفكر خود را به گونهاي انتخاب ميكنند كه مدنظر نخبگان جامعه نيست و همين موضوع سبب ايجاد مسائل و مشكلات متعددي در اين حوزه شده است؛ اتفاقي كه به مرور زمان دامان همه افراد جامعه را خواهد گرفت.