چاپ مقالهاي در روزنامه بهار كه به صراحت ولايت و جانشيني اميرالمؤمنين(ع) پس از پيامبر(ص) را نفي ميكرد، اولين مواجهه دولت يازدهم با جرياني بود كه در دوران اصلاحات كوشيد تا اندكاندك تمامي مقدسات و باورهاي غيرقابل خدشه مردم را زير سؤال برد و در انتخابات اخير نيز پس از كنار زدن كانديداي خود، يعني محمدرضا عارف، پشت سر روحاني قرار گرفت.
بالواقع دولت روحاني با مسئلهاي مواجه شد كه بايد ميان دفاع از حاميان خود و تطهير خود از اتهام نفي ولايت امام علي(ع) در دوران خويش يكي را برگزيند. بهار شايد با چنين دغدغهاي به توقيف رسيد اما توقيف بهار، توقيف جرياني كه در انتخابات خرداد 92 از روحاني حمايت كردند و حال سهم خويش را از دولت ميخواهند، نيست و دولت يازدهم اگر قرار نيست كه همچون دولت اصلاحات تا هميشه ننگ جولان دادن به نفيكنندگان مقدسات ملت را با خود داشته باشد، شايد لازم باشد تدابيري، نه از جنس توقيف و احضار و بازداشت بلكه از جنس تعيين حدود با روزنامههاي زنجيرهاي براي خويش بينديشد. اين اولين چالش دولت يازدهم در مواجهه با رسانههاي خودش است؛ چالشي كه دور نيست كه اگر براي آن تدبير لازم انديشيده نشود، بحراني را براي دولت رقم زند به خصوص كه نشانههاي ديگري نيز از بروز اين جريان در دولت يازدهم به چشم ميخورد. . .
آيا دولت چراغ سبزي به حرمتشكنان نشان داده است؟اولين گزارهاي كه لازم است دولت يازدهم نسبت به آن هوشيار باشد آن است كه چه اتفاقي روي داده و دولتمردان چه كردهاند و چه گفتهاند كه اين جريان را به نتيجه رسانده كه اكنون وقت آن رسيده كه راه را بر ابراز خويش بگشايد و در واقع چه حدي از تسامح براي دولت يازدهم را متصور بودهاند كه راه را براي نفي اعتقادات مردم باز ديدهاند؟ كدام چراغ سبزي راه را براي ورود اين جريان به عرصه عمومي رسانهها باز نشان داده است؟ اينجاست كه لازم ميآيد تا دولت حد و مرز خويش را با حرمتشكنان مشخص كند تا آنچنان كه آنان حامي دولت بودهاند، دولت حامي آنان تلقي نشود. از سويي در اين مورد خاص كه نفي ولايت اميرالمؤمنين علي (ع) همزمان با عيد غدير خم صورت گرفته است، لازم است يادآور شويم كه رئيسجمهور محترم در پيشگاه ملت به قرآن كريم سوگند ياد كردند كه پاسدار مذهب رسمي كشور باشند و بر اين اساس چرا اكنون صدايي از وي برنميخيزد كه نفي ولايت امام علي (ع) را محكوم كنند و حداقل آنقدري كه در برابر انتقادات رسانهها به دولت موضع ميگيرد و حتي وزيرش از ديدن تيتر روزنامهاي ويلچرنشين ميشود، در برابر اين موضوع مهم نبايد موضعي بگيرند؟!
تيم فرهنگي دولت در مسير حاشيههاتيم فرهنگي دولت اين روزها دغدغههاي ديگري دارد؛ علي جنتي وزير ارشاد دولت يازدهم مشغول آن است كه اثبات كند تكخواني زنان مشكل شرعي ندارد و آنچنان وقتشان مصروف اين قصه است كه كأنه همه مشكلات فرهنگي و حتي سياسي و اقتصادي پيش رو، معطل همين تكخواني زنان بوده و مردم ايران هم دغدغهاي جز اين ندارند!
نجفي ميراث فرهنگي هم پس از انجام وظيفهاش در توجيه اقدام امريكاييها در اعطاي جام شيردال كه قرار بود، نماد حسن نيت امريكاييها باشد و تقلبي از آب درآمد، اين روزها مشغول آوردن قليان سر سفره مردم است! و ميكوشد قبح اخلاقي قليان كشيدن زنان را بشكند تا اگر ما درآمد توريستي از مشروبات نداريم، آن را با درآمدسازي از قليان جبران كنيم و در اين راه حتي از مثال زدن همسر و دختر خود نيز دريغ نميورزد تا قضيه كاملاً عادي و معمولي جلوه كند و كسي نپرسد كه آيا همه مشكل امروز ما با قليان كشيدن زنان و نگذاشتن محدوديت جنسيتي براي قليان حل ميشود؟!
معاون امور زنان رياستجمهوري نيز چندي پيش دادن مرخصي بيشتري به زنان براي زايمان را خلاف حضور اجتماعي زنان دانست و نه توجهي به سياستهاي جمعيتي جديد جمهوري اسلامي كه تحت نظر بيانات رهبري شكل گرفته، كرد و نه آنكه مخالفت گفتهاش با آموزههاي اسلامي در مورد وظايف اصلي زن را مدنظر قرار داد اما آيا دولت نيز نبايد متوجه جرياني باشد كه اركان فرهنگي دولت را در خلاف جهت ارزشهاي ملي و مذهبيمان و تأمين موارد حاشيهاي پيش ميبرد و از متن غفلت ميورزد؟!
دولت قرار است آنچنان كه خود بيان كرده با شعار تدبير و اميد و اعتدال وضعيت معيشت مردم را اصلاح كرده و آن را خط اصلي فعاليتهاي خود قرار دهد اما به نظر ميرسد برخي افراطيهاي اصلاحطلب كه بر پيشانيشان مهر دفاع از دولت يازدهم خورده، اين روزها و با برخي اظهارنظرات دولتيها راه را براي حرمتشكنيهاي خويش باز ديدهاند، آيا به نفع دولت نيست كه راه خويش را از اين جريان صراحتاً جدا كند؟!
