يكشنبه گذشته دومين گزينه روحاني براي وزارت ورزش و جوانان نيز نتوانست اعتماد نمايندگان مردم را جلب كند؛ اين در حالي است كه تا آخر اين هفته بايد تكليف وزير ورزش و جوانان هم روشن شود تا كابينه يازدهم به سامان آيد. با اين حال و به رغم تأكيدات زياد، جوانان نتوانستهاند سهم قابل اعتنايي از اين وزارتخانه را از آن خود كنند و جوانان همچنان سردر گمند و مسائل مربوط به آنها بعد از گذشت حدود سه ماه از آغاز به كار دولت يازدهم بدون متولي است.
وزارت ورزش و جوانان با وجود حدود 23 ميليون جوان 29- 15 سال و 33 ميليون جوان 34- 15 ساله در كشور نه تنها نتوانسته نماينده دائمي در دولت يازدهم داشته باشد بلكه سرپرستي چند روزه آن هم به بيماري چندگزينهاي مبتلا است، زيرا طبق قانون دولت براي معرفي وزير پيشنهادي جديد فقط همين هفته فرصت دارد، از طرفي امكان سرپرستي صالحي اميري نيز منتفي است.
اين در حالي است كه وزير پيشنهادي جديد فرصت كوتاهي براي شناخت حوزههاي ورزش و جوانان خواهد داشت و معلوم نيست برنامه وي در اين مجال اندك چه ويژگيهاي برجستهاي را شامل خواهد شد كه بتواند نظر نمايندگان مردم را جلب كند. آن هم در شرايطي كه بهارستاننشينان نشان دادهاند در اين مورد سخت گيرند.
از طرفي گزينه پيشنهادي جديد براي تصدي وزارت ورزش و جوانان در شرايطي اين وزارتخانه را تحويل ميگيرد كه مولود ناقصالخلقهاي كه از تزويج سازمان تربيت بدني و سازمان ملي جوانان متولد شده، در بخش جوانان اصلاً نتوانسته رشد كند و بدون اغراق در اين سالها تمام ظرفيت آن درگير بخش ورزش شده است و اين بيتوجهي به بخش جوانان هنوز نتوانسته درماني بيابد.
سر و ته قانون جوانان مشخص نيست!
البته گروهي معتقدند اين ضعف مديريتي بيارتباط با نحوه ادغام سازمان تربيت بدني و سازمان ملي جوانان و در نتيجه ساختار كنوني وزارت ورزش و جوانان نيست. يكي از اين منتقدان محمد عباسي وزير سابق ورزش و جوانان است.
وي ميگويد: تأسيس وزارت ورزش و جوانان از چيزهايي بود كه به نظر من در كارنامه عدم كارشناسيهاي مجلس براي هميشه ثبت شد. از آن طرف در قانون برنامه مينويسيم و چند ماه بعد ميآييم يك وزارتخانه داير ميكنيم و اين مغاير حرفهاي خودمان است.
به هر حال اشكال اول تأسيس خود وزارتخانه بود و اشكال دومش هم بيدقتي ناشي از عجله بود. حدود 70 كشور به نحوي وزارت ورزش دارند. وزارت جوانان و ورزش است، جوانان و زنان است، كودكان و آموزش، گردشگري و ورزش ولي بيشتر آنها وزارت جوانان و ورزش است يعني ما شايد تعداد انگشت شمار كشور داريم كه وزارت ورزش و جوانان دارند.
عباسي ادامه ميدهد: در دنيا همه وزارت جوانان و ورزش دارند. چون جوانان عام است ولي ورزش شامل همه جوانان نيست و اين اشكال ناشي از عجله بود. اشكال بعدي هم اين بود كه مدتها بين دولت و مجلس در اجراي همين قانوني كه ثبت شد مجادله بود. چون به خيلي چيزها در قانون توجه نشده بود. اصلاً سر و ته قانون مشخص نبود. در قانون آمده بود كه اين وزارتخانه از ادغام دو سازمان تشكيل ميشود. ديگر ننوشتند كدام نهاد يا چه شخصي اين كار را ميكند؟ ساز و كارش چيست؟ قانونش چه ميشود؟ به هر حال هر چه بود انجام شد. ما وقتي كارشناسي ميكنيم، ميگوييم كه اين كار، كار خوبي بود يا بد. اما وقتي كه قانون شد بايد انجام بشود. ديگر نبايد با ترديد راه برويم.
ديگر نبايد عليه آن صحبت كنيم. ديگر نبايد بعد از چند ماه نشده باز دوباره به هم بزنيم، اين خيلي بد است. اين عدم ثبات اجرا را ميرساند. ولي ميبينيم كه آن بخش كه در عنوان قانون تحت عنوان جوانان است خيلي نارساست و وقتي با ورزش كنار هم قرار ميگيرد يك پيكر نامتناجس را نشان ميدهد. ورزش همين جوري هم هياهو دارد در حالي كه جوانان هيچ بازتابي ندارد.
نكته مهمي كه بايد گفت اين است كه در قانون، مسائل جوانان فقط به وزارت ورزش و جوانان يا سازمان ملي جوانان سابق سپرده نشده بلكه به همه دستگاهها سپرده شده است. آن وظيفهاي كه براي جوانان در اين وزارت خانه قائل شده، اين است كه شاخصهايي تنظيم كند، و دستگاههاي ديگر انجام دهند. حتي نميگويد شما بودجه را تأمين كنيد. ميگويند همه دستگاهها خودشان بودجه دارند. وزارت ورزش و جوانان اصلا قانوني براي جوانان ندارد. اينكه كاري انجام نميشود به خاطر اين است كه برايش قانوني وجود ندارد. وزير سابق ورزش و جوانان تأكيد ميكند: نكته دوم اين است كه موضوع جوانان ما در ايران با جوانان در دنيا فرق دارند.
مسائل جوانان در كشور ما يعني اشتغال جوانان، مسكن جوانان و ازدواج جوانان. خوب آنها كه ربطي به اين دستگاه ندارد. آنهايي كه از موضوع جوانان گله مند هستند، گله مندي شان در مورد مشكلات جوانان است كه ما در كشورمان به شكل تخصصي ادارهاش نميكنيم. اين بحث مربوط به وزارت كار است مربوط به وزارت مسكن است مربوط به ساير وزارتخانه هاست.
وي درباره احتمال تغيير ساختار وزارت ورزش و جوانان نيز ميافزايد: هر ايدهاي بايد در قالب قانون بيايد. بايد با جديت دنبال كنند اين كاري است كه بايد دنبال كنيم. نگذاريم موارد جزئي در مسائل كلان تاثير منفي بگذارد. يك روزي بگوييم وزارتخانه كنيم بعد دوباره بياييم تغيير دهيم اين واقعاً متزلزل كننده است. نبايد اتفاق بيفتد.
برنامه پنجم وحي منزل نيست
از سوي ديگر ابوالفضل جراره عضو فراكسيون جوانان مجلس و يكي از جوانترين نمايندگان به «جوان» ميگويد: مجلس سعي دارد ساختار وزارت ورزش و جوانان را به گونهاي اصلاح كند كه به نفع جوانان باشد. در اين راستا اولويت ساختارها بايد به سمت اجرايي شدن باشد. در حال حاضر چاله چولههاي ورزش اينقدر زياد است كه ساير نيازهاي حوزه جوانان در آن ديده نميشود.
اين عضو فراكسيون جوانان در پاسخ به اظهارات عباسي نيز ميگويد: درست است كه قانون ادغام سازمانهاي ورزش و جوانان را مجلس تصويب كرد اما دولت نيز بايد براي اجراي بهتر قوانين آئين نامه اجرايي تدوين و ارائه و در آن سياستها و مسير را مشخص كند. جزئيات اجرايي در آئين نامه عنوان ميشود. ورزش در آئين نامه دولتي ميتوانست بخش كوچكي را شامل شود.
جراره نيز با وزارت جوانان و ورزش به جاي وزارت ورزش و جوانان بيشتر موافق است. با اين حال مطالعه روي اصلاح ساختاري را مستلزم مصوبه و صرف هزينههاي سنگين و زمان دراز از سوي مجلس ميداند كه خود اين موضوع بايد بررسي شود كه آيا منافعي به دنبال دارد يا خير. وي اشكالات موجود را با مديريت قابل رفع ميداند. اين نماينده مجلس چنين مشكلي را گريبانگير وزارت صنعت، معدن و تجارت نيز ميداند كه نتوانسته تاكنون هيچ يك از اين بخشها را راهبري كند.
جراره همچنين اضافه ميكند: قانون برنامه پنجم وحي منزل نيست. مدنظر تمام قواي نظام اين است كه از تمام ظرفيتها براي ارائه خدمات بهتر به نحو احسن استفاده شود. در كم كردن تعداد وزراتخانهها چابكي سيستم اجرا مد نظر بود اما ظاهراً اصل موضوع با شكست مواجه شده است.
وي نقص قانون در حوزه جوانان را نيز نميپذيرد و ميگويد: اين حرف درستي نيست. چون سياستگذاري حوزه جوانان با وزرات ورزش و جوانان است. مثل وزارت بهداشت كه خودش بيمارستان نميسازد اعلام نياز ميكند وزارت مسكن و شهرسازي ميسازد.
اين كش و قوسها همچنان ادامه دارد و به نظر ميرسد فعلاً نه تنها نبايد منتظر اصلاح ساختار وزارت ورزش و جوانان بود، بلكه بايد براي يافتن وزيري كارا كه بتواند اولويتهاي جوانان را تشخيص دهد و اين حوزه را مديريت كند دست به نذر و نياز زد. بسياري اين بيسليقگي در پرداختن به موضوع جوانان در دولت شيخ حسن روحاني را با ميانگين سني بالاي اعضاي كابينه وي مرتبط ميدانند.
