نداي انقلاب: وقتی مطالبات سیاسی گروهی خاص سایه سنگینی بر خواسته های اجتماعی می شود،
وقتی جناح بازی خط بطلان بر روی شعارهای تاریخی مردم می کشد و نهایتا وقتی
واحدهای خدماتی زیر بار فشار سیاسی کمر خم می کنند نباید توقع داشت که در
ابعاد مختلف خصوصا موضوعات اجتماعی و فرهنگی بتوان به پیشرفت قابل توجه ای
دست یافت.
دیروز خبری مبنی بر جمع آوری بیلبردهایی با مضامین بی
صداقتی آمریکایی ها در شهر به گوش رسید تا این سوال در ذهن ایجاد شود چرا
مهمترین شعار تاریخی مردم کشور که برخواسته از روح استقلال طلبانه و ظلم
ستیزانه ملت است به اینگونه با بی مهری رو به رو می شود؟ آیا برخی از
جریانات خاص در بدنه دولت که بدون هیچ کنترلی ذوق زدگی ارتباط با آمریکا را
فریاد می زنند تا این حد در برابر مطالبه عمومی قد برافراشته اند؟
با
توجه به روند پیش روی و فشارهایی که بر روی شهرداری تهران وارد شد تا
بیلبردهای ضد آمریکایی از سطح شهر جمع شوند این فرضیه ایجاد می شود که برخی
هراسان از این موضوع هستند که ابن نوع دست نوشته ها بر روابط نیم بند جدید
ایجاد شده که به هیچ وجه قابل اعتماد نیستند خدشه وارد کند و باعث شود
دیپلماسی ایران در برابر آمریکا شکست را بپذیرد. در اینجا ضروری است به این
نکته اشاره شود که رنگ رخساره این جریانات خاص که سر تعظیم فرود آوردن در
برابر آمریکا را در دستور کار خود قرار داده اند و همه نوع رفتار ژله گونه
را در در برابر رسیدن به مطامع خود در دستور کار قرار داده اند حکایت از آن
دارد که چشم خود را بسته و بر واقعیت جاری جامعه و نوع رفتار پنجه در پنجه
دولتمردان آمریکا توجه ندارند.
مشاوران فرهنگی و اجتماعی دولت باید
این موضوع را به این جریان خاص یادآوری کنند در همین شرایط به اصطلاح
دوستانه چگونه مذاکره کننده ارشد آمریکایی خانم وندی شرمن به خود اجازه می
دهد ایرانیان را دارای ژنی فریبکارانه معرفی کند و با این رویکرد عملا
بزرگترین توهین را به ملت ما وارد می نماید.
بررسی جامعه شناختی این
رفتار محتاط مابانه در برابر آمریکا و عدم پاسخگویی دولت به این گونه
توهین ها و نهایتا جمع آوری شعارهای مردم محور از سطح شهر تنها یک ثمره می
تواند به همراه داشته باشد و آن چیزی نیست جز جدا شدن روحیه اعتماد مردم از
دولت و رسیدن به این باور که دولت بیش از آنکه به دنبال عزت ملی باشد به
دنبال رسیدن به ارتباط بیشتر با آمریکا است.
به هر صورت روند ایجاد
شده در برخورد با شعارهای مردمی نوعی تقابل با کسانی است که به پای صندوق
های رای برای عزت هرچه بیشتر مردم رفته اند به حساب می آید. این یک خطر
برای دولت محسوب می شود که مردم از بدنه دولت جدا شوند.