سياست دنياي تغيير و تحولات است و در اين عرصه آناني كه مدام بر برخي پندارهاي غلط تأكيد ميكنند و حاضر نيستند از اين نوستالژيهاي خودساخته دست بكشند محكوم به فنا ميباشند.
جريان چپ يا اصلاحطلبي يك جريان ريشهدار در تاريخ يكصدساله كشور ماست كه دگرديسيهاي متعددي را به خود ديده است. اگر نخواهيم به تطورات اين جريان از دوران مشروطه اشاره كنيم حداقل از آغاز پيروزي انقلاب اسلامي جريان چپ دچار تغييرات متعدد راهبردي و تاكتيكي شده است.
در بدايت پيروزي انقلاب جريان چپ سردمدار استكبارستيزي بود، اما به تدريج اين رويه ضد استعماري دچار استحاله شد تا جايي كه در دهه 80 شمسي برخي از سران جريان چپ به پادوهاي سرويسهاي جاسوسي امريكا و رژيم صهيونيستي بدل شدند. فتنه 88 نمادي آشكار از خبط راهبردي جريان اصلاحطلبي بود. در اين واقعه تلخ برخي از سران و بخشي از بدنه اين جريان وارد فاز عناد با جمهوري اسلامي شدند و در نهايت نيز ادبار مردمي منجر به خانهنشيني سران فتنه و بازيخوردگان آنها شد.
با اين حال با روي كارآمدن دولت تدبير و اميد برخي از سران جريان تندرو اصلاحطلبي دندان تيز كردند تا اين دولت را مصادره به مطلوب كنند. اصولگرايان از همان ابتدا اين خطر را به شدت گوشزد كردند، اما اين روزها شواهد عينيتري از سهمخواهي دومخرداديها از دولت اعتدال بروز كرده است.
اخيراً سعيد حجاريان يكي از تئوريسينهاي اصلي طيف اصلاحات در مصاحبه با روزنامه اعتماد نكاتي را مطرح كرده است كه خود گوياي زيادهخواهيهاي اين جريان از دولت اعتدال است. وي دولت روحاني را متمايل به راست ميپندارد و ميگويد سهم اصلاحطلبان در دولت بايد بيشتر شود!
به غير از اين، نمونه عيني ديگري نيز اين روزها مطرح است كه نشان ميدهد اصلاحطلبان خود را پدرخوانده دولت اعتدال ميدانند و اگر دولت مطابق ميل آنها حركت نكند دلخور ميشوند! عدم معرفي جعفرتوفيقي كه در حوادث فتنه 88 تريبوندار بود به عنوان وزير پيشنهادي علوم به بهارستان موجب شده تا مشاركتيها و كارگزارانيها دربرابر دولت اعتدال بايستند و اين اقدام بجا را افراطيگري بنامند!
اين در حالي است كه رهبر معظم انقلاب اسلامي در ماههاي اخير بارها بر ضرورت حفظ روند رو به رشد علمي كشور تأكيد كردهاند و مطمئناً مجلس سكان وزارت علوم را در دستان فردي كه از فتنه 88 اعلام برائت نكرده است قرار نميداد و لذا اينكه دولت توفيقي را به عنوان وزير پيشنهادي معرفي نكرد امري ضروري و تا حدي بديهي بود، اما اينكه اصلاحطلبان از اين عدم معرفي آزرده خاطر شدهاند، جاي تامل دارد.
به نظر ميرسد كه راديكاليسم دومخرداد همچنان پايبند پندارهاي غلط و براندازانه خود است و قرار نيست از اين اشتباهات كوتاه بيايد. اين طيف درصدد است تا از فضاي تغيير دولت سوءاستفاده كرده و با پاك كردن صورت مسئله فتنه 88 خود را طلبكار نظام جلوه دهد! در حالي كه حافظه تاريخي ملت ايران هرگز خيانتهاي فتنهگران را از ياد نميبرد.
امروز در پيشگاه افكارعمومي مسئله فتنه مسئله تازهاي است و رسانههاي اصلاحطلب نميتوانند چهره كريه فتنه 88 را زير شانتاژهاي رسانهاي كتمان كنند.
انتظار از فحول جريان اصلاحطلب تلاش براي بازگشت به چارچوبهاي متقن نظام اسلامي است و نه سر دادن دوباره شعارهاي براندازانه. نظام مقدس جمهوري اسلامي ايران نشان داده است كه معتقد و ملتزم به راهبرد جذب حداكثري و دفع حداقلي است، اما اصرار برخي از اصلاحطلبان براي خروج از نظام و تلاش براي لاپوشاني ظلم بزرگ فتنه 88 اميدها را تبديل به يأس ميكند. همانطور كه در ابتدا اشاره شد اگر اصلاحطلبان و رسانههاي آنها همچنان بخواهند بر اشتباهات گذشته پا فشاري و واقعيتهاي جامعه را مطابق نظر خود تأويل كنند بيش از امروز سرخورده و منزوي خواهند شد.
دولت تدبير و اميد نيز به شدت بايد مراقب جو سنگين فضاسازيهاي رسانههاي دومخردادي باشد و تحت تاثير اين القائات قرار نگيرد. اينكه رئيس محترم جمهور از معرفي توفيقي براي سرپرستي وزارت علوم خودداري كرده، حاكي از آن است كه ايشان پيام مجلس در جريان رأي به كابينه را به خوبي دريافت كردهاند و مطمئناً اين تعامل در آتيه روابط مجلس و دولت نيز بسيار تاثير گذار خواهد بود.
