جنابعالي سالهاي متمادي عضو شوراي سرپرستي و نيز سياستگذاري سازمان صدا و سيما بوديد و قطعاً از نحوه تعامل حضرت امام (قده) با اين سازمان خاطرات شنيدني و سازندهاي داريد. به عنوان سؤال آغازين بفرماييد كه شورا از چه طريق و مجرايي با حضرت امام ارتباط داشت؟ چگونه خدمتشان گزارش ميداديد؟
بسماللهالرحمنالرحيم. بايد عرض كنم گاهي بعضي از دوستان در شورا پيشنهاد ميكردند كه خدمت مرحوم حاج احمدآقا برويم و گزارش عملكرد صدا و سيما را به ايشان بدهيم. من با اين قضيه مخالفت كردم و گفتم: «نه ما به حاج احمدآقا گزارش نميدهيم. ما نمايندگان سه قوه هستيم و بايد به رؤساي سه قوه گزارش بدهيم. اگر گزارش براي امام باشد كه سمعاً و طاعتاً گزارش تهيه ميكنيم و به استحضارشان ميرسانيم.» البته من مخالف اين نبودم كه گزارش مكتوب ما توسط حاج احمدآقا به حضرت امام(ره) تقديم شود، با اين مسئله كه با حاج احمدآقا جلسه داشته باشيم و حاج احمدآقا به ما جهت بدهد، موافق نبودم. در اين زمينه خيلي مقاومت كردم. به نظر من اين موضع درست و اصولي بود. تنها يك بار حاج احمدآقا شاهد مباحث شورا درباره نحوه انعكاس سخنرانيهاي حضرت امام بود. ما هر چند يك بار خدمت حضرت امام ميرسيديم و گزارش كار ميداديم. حضرت امام(ره) بر تمام كارهاي صدا و سيما نظارت ميكردند. مرحوم حاج احمدآقا هم شايد براي خود نظرهايي داشت، ولي هيچگاه مدعي نبود كه هرچه ميگويد نظر حضرت امام است. تا زماني كه مسئوليت دبيري شورا را داشتم، بهشدت مراقب بودم از بيرون هيچ اعمال نفوذي در صدا و سيما صورت نگيرد و شوراي سرپرستي مستقل از جناحبنديها و اعمال نفوذهاي بيروني كار خود را انجام دهد.
از اين جلسات خاطرهاي هم داريد؟
بله، يك بار در مجلس شورا درباره موضعگيري چند تن از نمايندگان درباره يك موضوع سياسي و پيغام هشداردهنده حضرت امام(ره) بحث و گفتوگويي مطرح ميشود و به حضرت امام خبر ميرسد كه مرحوم آقاي زوارهاي در اعتراض به هشدار ايشان گفته است پس امام بفرمايند تا به تعداد هر نماينده يك پوزبند تهيه كنند تا دهانشان بسته شود و نتوانند حرف بزنند. علاوه بر آن مدعي شده است كه آنچه به امام نسبت داده ميشود از سوي حاج احمدآقاست و نظر حضرت امام نيست. حاج احمدآقا نظرهاي خود را به عنوان نظر حضرت امام بيان ميكند! حضرت امام و حاج احمدآقا از اظهارات منسوب به آقاي زوارهاي ناراحت شده بودند، روزي با اعضاي شوراي سرپرستي و مديرعامل سازمان صدا و سيما براي عرضه گزارش خدمت امام رسيديم. آقاي زوارهاي هم به عنوان عليالبدل قوه مقننه حضور داشت. ناگهان حاج احمدآقا گفت: «آقا! چنين مسائلي مطرح شده است، آنچه شما فرموده بوديد در مجلس شورا به نمايندگان گفتم، ولي گويا شايعه شده كه آن سخنان همه از قول خودم بوده است و شما نظري نداده بوديد، بلكه نظر شخصيام است كه به نام شما مطرح شده است.» حضرت امام پس از شنيدن اين حرفها خيلي ناراحت شدند و دستهايشان شروع به لرزيدن كرد! بعد با اخمهاي درهم رفته فرمودند: «ميدانيد اين حرفها يعني چه؟ و تبعات آن چيست؟ مگر كسي جرئت ميكند، مگر احمد جرئت ميكند بدون اينكه نظري بدهم از قول من چيزي را نقل كند. چرا اين حرفها را مطرح ميكنيد؟» وضعيت جسمي امام مناسب نبود و همه ما ترسيده و نگران بوديم كه چه اتفاقي ميخواهد بيفتد. آقايهاشمي رفسنجاني تلاش ميكرد امام را آرام كند. در اين حال آقاي زوارهاي گفت: «آقا! خلاف به عرض شما رساندهاند چنين حرفهايي نبوده است. امروز همين قضيه را در بوق و كرنا ميكنند و از راديو و تلويزيون پخش ميشود و آبرو و حيثيت ما را ميبرند.» آقاي زوارهاي ميترسيد خبر ملاقات از شبكه سراسري صدا و سيما پخش شود و او كه متهم و مخاطب اين جريان بود ضايع شود. امام فرمودند: «اين خبر از راديو و تلويزيون پخش نشود.»
نظر حضرت امام (ره) درباره موسيقيهايي كه درآن دوره از صدا و سيما پخش ميشد، چه بود؟ در برابر برخي اعتراضات چه واكنشي داشتند؟
در آن زمان عدهاي از مقدسين نزد حضرت امام(ره) ميروند و از موسيقي كه در راديو و تلويزيون پخش ميشود، انتقاد ميكنند. حضرت امام(ره) براي دقت و رعايت بيشتر موضوع را به صدا و سيما تذكر دادند. يك بار كه ما (اعضاي شوراي سرپرستي) در خدمت حضرت امام بوديم، آقايهاشمي از ايشان سؤال كرد: «آقا! ما شنيدهايم حضرتعالي نگران پخش موسيقي حرام از صدا و سيما هستيد و در اينباره تذكر دادهايد.» حضرت امام فرمودند: «بله.» آقايهاشمي پرسيد: «آيا منظور حضرتعالي از اين مطلب همان غناست؟» امام فرمودند: «بله.» آقايهاشمي از حضرت امام تقاضا كردند تا درباره اين موضوع توضيحات بيشتري بدهند تا راهگشاي ما در صدا و سيما باشد و بدانيم كدام برنامه غنا يا موسيقي حرام دارد. امام فرمودند: «مقدسين خيلي ايراد ميگيرند و اعتراض ميكنند.» حضرت امام(ره) ملاحظات اجتماعي را درباره گروهها و جناحها رعايت ميكردند، ولي در مجموع نظرشان در زمينه موسيقي خيلي باز بود. در خدمت ايشان بسياري از برنامهها را با استفاده از دستگاههاي موسيقي اجرا ميكردند. خود من در مسجدي كه امام جماعت آن بودم، خيلي احتياط ميكردم و اجازه نميدادم ابزار و آلات موسيقي را وارد كنند تا حرفي در اين زمينه پيش نيايد. حتي وقتي كه مجتمع فرهنگي قائم شميرانات ساخته شد و تصميم داشتند در روز نيمه شعبان در آن برنامهاي اجرا كنند، اجازه ندادم از هيچ ابزار موسيقي استفاده كنند. به آنها گفتم: «مجازيد فقط از نوار استفاده كنيد»، ولي در حضور امام هيچ مشكلي در اينباره وجود نداشت.
ظاهراً درباره نكتهاي كه فرموديد خاطرات و مؤيدات ديگري هم از حضرت امام نقل شده است كه قطعاً در آن دوره به لحاظ مسئوليتي كه داشتيد از آن آگاهي پيدا ميكرديد. از اينگونه موارد خاطراتي نقل كنيد.
مقام معظم رهبري و آقايهاشمي رفسنجاني تعريف ميكردند كه روزي به منزل حضرت امام ميروند و ميبينند تلويزيون روشن است و موسيقي از آن پخش ميشود. آنها از حضرت امام ميپرسند: «آيا شما به موسيقي گوش ميدهيد؟» ايشان ميفرمايند: «بله.» آقايان ميگويند:«زمان شاه موسيقي بود، الان هم هست، ولي چطور در آن موقع موسيقي حرام بود و الان حرام نيست؟» امام ميفرمايند: «در حال حاضر اگر حكومت شاهنشاهي بود همين موسيقي كه الان ميشنويد حرام بود، چون آن موسيقي براي تقويت نظام طاغوت عمل ميكرد، ولي اين موسيقي كه از سيماي جمهوري اسلامي پخش ميشود، براي تقويت نظام است. بحث اين نيست كه موسيقي در اصل حرام است يا حلال. البته موسيقي جزو مباحات است.» در آن جلسه با توجه به فرمايشهاي حضرت امام اين مطالب را استنباط كرديم كه ايشان موسيقي را ذاتاً حرام نميدانند، بلكه غنا حرام است. در مواردي موسيقي مضر تشخيص داده ميشود. مانند غذاي مضر، همان طور كه غذاي مضر حرام است، موسيقي مضر هم حرام است، يعني اگر دكتر به كسي كه دستش شكسته است، بگويد اگر دستت را بلند كني فلان ضرر را دارد، در آن موقع بلند كردن دست توسط اين فرد حرام است، نه اينكه هر كسي دستش را بلند كند حرام است يا آن مريض هر موقع دستش را بلند كند حرام است. همين امر مباح در وضعيت ويژهاي حرام ميشود و اين يك استثناست. گاهي جهت موسيقي موجب حرمت آن ميشود. اگر موسيقي براي نظام باطل باشد، حرام و اگر سبب تقويت نظام حق شود، حلال است. اگر همراه موسيقي شعر خوبي باشد و مضمون خوبي را به ذهن منتقل كند، قهراً حلال، مستحب و داراي ثواب است، ولي اگر شعر مبتذلي همراه آن موسيقي پخش كنند كه مفهوم باطل به ذهن شنونده منتقل كند يا باعث نفوذ بيشتر تفكر باطل در ذهن مخاطب شود، حرام است.
شما بر وضعيت صداوسيما در دوره بعد از انقلاب هم اشراف داشتيد و ميتوانيد آن را براي خوانندگان تشريح كنيد. سازمان در آن شرايط چه وضعيتي داشت؟
يكي از مشكلات سازمان صدا و سيما مربوط به نيروهاي انساني شاغل در آن بود. قسمت عمده كارمندان صدا و سيما قبل از پيروزي انقلاب اسلامي به استخدام اين سازمان درآمده بودند. كادر فني و هنري، تقوا و تعهد چنداني نداشتند و افراد متدين و حزباللهي هم در آن مقطع، كار بلد نبودند. بهطور عمده برنامههاي راديو و تلويزيون قبل از پيروزي انقلاب اسلامي رقص، آوازخواني و خبر بود. اكثر فيلمهاي سينمايي و سريالهاي تلويزيوني از كشورهاي خارجي تأمين و تنها چند سريال ايراني بيمحتوا در صدا و سيما ساخته ميشد. براي مثال سريال سلطان صاحبقران را بر ضد سلسله قاجاريه ساختند تا چهره اين نظام را كه قبل از حكومت پهلوي برقرار بود، خراب كنند. وقتي ما وارد شوراي سرپرستي شديم، تصميم گرفتيم كمكم مسئوليتهاي كليدي را به دست افراد متدين و حزباللهي بسپاريم و عذر كساني را كه حاضر نبودند در خدمت نظام جمهوري اسلامي باشند و كار كنند، خواستيم. سعي كرديم پرسنلي را كه با همان تفكر و انديشه خود حاضر به ادامه خدمت بودند راهنمايي و با انتصاب مسئولان متعهد و كارشناس آنها را سازماندهي و متشكل كنيم. صدا و سيما پرسنل فني را كه حاضر بودند تخصص خود را در خدمت ايمان و اعتقاد مردم قرار دهند و با انقلاب، نظام و مردم همراه شوند، حفظ كرد و افرادي را كه گذشته سياسي آنها خيلي آلوده بود از صدا و سيما حذف كرد.
آئيننامه اخبار در صدا و سيما چگونه تنظيم و اجرايي شد؟ از حاشيههاي تدوين اين آئيننامه چه خاطراتي داريد؟
ما در شوراي سرپرستي درصدد تهيه آئيننامهاي براي پخش اخبار شديم. درباره ضوابط و چگونگي پخش اخبار براي سران سه قوه، اخبار مربوط به حضرت امام، آيتالله منتظري، نمازجمعه شهرستانها، مسئولان مختلف، وزرا، استانداران و غيره به بحث و گفتوگو نشستيم. اين آئيننامه در حقيقت دستورالعمل كار معاونت سياسي صدا و سيما را تشكيل ميداد. يكي از اجراي آئيننامه اين بود كه اگر سخنراني حضرت امام(ره) حداكثر تا حدود يك ربع طول كشيد، در ابتداي خبر بهطور كامل پخش شود ولي اگر بيشتر از اين مدت بود، محور فرمايشهاي ايشان در آغاز خبرها توسط گوينده خوانده و در پايان اخبار سخنراني حضرت امام(ره) بهطور كامل پخش شود. يكي از اعضاي شوراي سرپرستي به نقل از حاج احمدآقا گفت كه نظر ايشان اين است كه تمام سخنراني حضرت امام بدون توجه به مدت آن در ابتداي اخبار پخش شود. من در برابر اين نظر مقاومت كردم و گفتم: «چنين روشي از نظر كار خبري صحيح نيست كه گوينده با «بسماللهالرحمنالرحيم» اخبار را شروع كند و مثلاً پس از يك ربع يا نيم ساعت سخنراني بگويد، بينندگان محترم اكنون به ادامه اخبار توجه فرماييد يا مثلاً در راديو بگويند، شنوندگان محترم اكنون به ادامه اخبار توجه فرماييد. با چنين كاري در تمام دنيا ما را مسخره ميكنند.» اعضاي شورا با نظر من موافق بودند، منتها نگران اين مسئله بودند كه مبادا حضرت امام نظر ديگري داشته باشند و ما نظر ايشان را تأمين نكرده باشيم. بعدها فهميديم اين پيشنهاد از طرف حاج احمدآقا بوده است و حضرت امام درباره مسائل ريز نظر نميدهند.
با ايشان دراينباره صحبت هم كرديد؟
بله، در يكي از جلسات شورا كه در منزل آقايهاشميرفسنجاني، نماينده اصلي قوه مقننه در صدا و سيما و در نزديكي بيت حضرت امام تشكيل ميشد، از حاج احمدآقا دعوت كرديم كه به جلسه شوراي سرپرستي سازمان صدا و سيما تشريف بياورند تا درباره اين قضيه صحبت كنيم. در آن جلسه نظرم را در خصوص اين پيشنهاد بيان كردم و گفتم: «خبر بايد كوتاه، مفيد و جذاب باشد. اگر سخنراني طولانيمدت در ابتداي اخبار پخش كنيم، فضا تغيير ميكند و كساني كه در پي شنيدن اخبارند با برنامهها همراه نميشوند. براي حل موضوع ميتوان ابتدا محورها را بيان كرد و در پايان بخش خبري مشروح سخنراني حضرت امام را پخش كرد.» مرحوم حاج احمدآقا استدلالم را پذيرفت و گفت: «كاملاً درست و منطقي است» و از اين بابت تشكر كرد و همان مصوبه شوراي سرپرستي صدا و سيما مورد تأييد ايشان قرار گرفت. در حقيقت ميخواستيم نظر حاج احمدآقا را در اين باره جويا شويم تا مبادا با بيتوجهي از نظرهاي امام عبور كنيم. ترتيب پخش اخبار را در صدا و سيما چنين برنامهريزي كرديم: ابتدا اخبار مقام رهبري، پس از آن اخبار قائم مقام رهبري، اخبار سه قوه به ترتيب اولويت، ابتدا اخبار مربوط به رئيس قوه مجريه رئيسجمهوري كه هماهنگكننده سه قوه بود، پس از آن اخبار قوه مقننه و سپس اخبار قوه قضائيه از طريق صدا و سيما پخش ميشد.
ظاهراً در آن دوره بيت آقاي منتظري به نحوه پخش اخبار به وي اعتراض كرده بود. ماجرا از چه قرار بود؟
پس از تهيه آئيننامه با بيت آيتالله منتظري مشكل پيدا كرديم. آنها به مقدار و نحوه پخش خبر آيتالله منتظري اعتراض كردند و چيزي در حد اخبار امام را ميخواستند. من در مقابل اين اعتراض مقاومت كردم و گفتم: «به هر قيمتي شده است به همين شيوههايي كه تصويب كردهايم عمل ميكنيم.» هرچه از بيت آيتالله منتظري تماس گرفتند و اعتراض كردند و گفتند: «آقا ناراحت شدهاند»، گفتم: «ما مستقليم و با توجه به ضابطه و قانون خودمان عمل ميكنيم. براي ما مهم نيست كه چه كسي در اين برنامه ذينفع است و چه كسي ذينفع نيست.»
آيا حضرت امام(ره) درباره اخبار و شكل پخش آن نظرات ويژهاي داشتند؟
حضرت امام(ره) براي اخبار نظرهاي ويژهاي داشتند. ايشان ميفرمودند: «بسياري از مطالبي را كه شما به عنوان خبر نقل ميكنيد، نميتوان به آن عنوان خبر داد، مثلاً اگر گفته ميشود نخستوزير هيئت دولت را اداره ميكند، خبر نيست. وظيفه نخستوزير اين است كه هيئت دولت را اداره كند. خبر حادثه جديدي است، نه كاري كه بايد به روال معمول خود انجام شود. يك وزير بايد سر كار خود حاضر باشد. اگر وزيري سر كارش حاضر نشود، به آن ميتوان يك خبر اطلاق كرد يا اينكه اگر وزير كشور بهجاي نخستوزير هيئت دولت را اداره كند، ميتوان آن را خبر دانست.» ما تلاش كرديم آنچه را جنبه خبري ندارد از بخش اخبار حذف كنيم. همچنين حضرت امام به ما تذكر دادند از حمله مستقيم به طرف مقابل در قالب خبر خودداري كنيم. گاهي فضاي خبر با تحليل و داوري اشتباه ميشد و در بخش خبر بهطور مستقيم به كشورهايي مانند امريكا حمله ميكرديم كه خيليها ممكن بود در اصل خبر ترديد كرده و آن را باور كنند. امام فرمودند: «خبر را بايد بهگونهاي تنظيم كنيم كه پياممان را غيرمستقيم به شنونده منتقل كنيم نه مستقيم.»
ماجراي مصاحبه صدا و سيما در روز زن و واكنش حضرت امام به آن از جمله وقايعي بود كه در دوران مسئوليت شما روي داد. با توجه به اينكه اين رويداد بازتاب و پيامدهاي نسبتاً گستردهاي پيدا كرد، مناسب است كه در پايان اين گفت و شنود به نقل آن بپردازيد.
روز ولادت حضرت فاطمه زهرا(س) در ايران روز زن نامگذاري شده است. ما از زمان بعثت پيامبر(ص) تاكنون بيش از يك زن معصوم نداريم. معصوم داراي قداست بالايي است. پيامبر اكرم(ص) و فاطمه زهرا(س) معصوماند و 12 امام معصوم(ع) پس از رسول خدا رهبري امت اسلامي را به عهده دارند و در بين 14 معصوم پاك تنها يك زن است. در حقيقت فاطمه زهرا(س) برترين موجود زن است كه خداوند از آغاز خلقت تاكنون آفريده است و تا پايان زندگي انسانها معصوم ديگري به جهان پا نخواهد گذاشت، يعني هيچ زني برتر از فاطمه(س) در عالم هستي وجود نخواهد داشت. ما معتقديم اگرچه در طول زندگي بشر زنان معصومي چون مريم، مادر حضرت عيسي(ع) را داريم ولي اولاً معصوميت آنها خيلي قطعي نيست، ثانياً اگر هم معصوم باشند منزلت حضرت فاطمه زهرا(س) خيلي بيشتر از آنهاست، چون اين حضرت شهيده، همسر شهيد، دختر پيامبر، مادر شهدا و به عبارتي روشنتر مادر 11 شهيدند. امام دوازدهم حضرت مهدي(عج) پس از ظهور شهيد ميشوند. فاطمه زهرا(س) از نظر علم و مرتبه معنوي بالاترين زن عالم است كه ميتواند براي زنان ما الگو باشد، البته در ساير مسائل عمومي زهراي مرضيه(س) براي عموم مسلمانان الگو هستند.
در روز زن صدا و سيما مصاحبهاي را با تعدادي از خانمها انجام داد، گزارشگر از آنان سؤال كرد: «به نظر شما چه كسي ميتواند به عنوان الگو براي خانمها مطرح شود؟» يكي از خانمها اوشين را معرفي كرد و گفت: «به نظر من اوشين بهترين الگو براي زنان است.» اوشين هنرپيشه نقش اول سريال «سالهاي دور از خانه» بود. داستان از زندگي يك زن ژاپني الهام گرفته شده بود و با تغييراتي كه در اصل داستان ايجاد كردند، تبديل به سناريو و در نهايت فيلم شد. وقتي صدا و سيما اين سريال را تهيه كرد، تغييراتي در اصل فيلم به وجود آورد تا براي خانوادههاي مسلمان ايراني جنبه بدآموزي نداشته باشد، براي مثال در فيلم صحنه شناي اوشين با لباس مخصوص يا مجالسي نشان داده شده بود كه صحيح نبود به نمايش درآيند. ما اين سريال را كنترل كرديم و سپس به نمايش درآورديم تا مردم از جنبههاي آموزنده آن استفاده كنند. پخش اين مصاحبه در روز زن از تلويزيون و برنامه سلام صبح بخير، با توجه به باورهايي كه ما مردم مسلمان ايران داريم و جايگاهي كه براي حضرت فاطمه زهرا(س) قائل هستيم، تأثير بدي در افكار عمومي گذاشت. عده زيادي به ما اعتراض كردند كه صدا و سيما حق پخش چنين چيزهايي را ندارد و مسئوليت آنچه از آنتن پخش ميشود به عهده اين سازمان است. شخصي آگاهانه يا ناآگاهانه اظهار نظر نادرستي كرده و صدا و سيما با پخش آن با اعتراض روبهرو شده بود. در آئين اسلام اگر مسلماني با قصد انكار مقام و عصمت حضرت فاطمه(س) نسبت به مرتبه ايشان حرف اهانتآميزي بزند، حكم او ارتداد است. نبايد يك مسلمان شخص ديگري را بهجاي فاطمه زهرا(س) مطرح كند، مثلاً اوشين را كه از قدرت تخيل يك فيلمنامهنويس خلق شده است، نميتوان با حضرت زهرا(س) مقايسه كرد. حضرت فاطمه زهرا(س) يكي از اساسيترين محورهاي تحولات ارزشي و بزرگترين محورهاي انقلاب اسلامي در طول تاريخ، بعد از بعثت پيامبر اكرم(ص) است. آن حضرت در احياي اسلام ناب و ايجاد جبهه سالم مقاومت بر ضد نظام ستم و غصب حق ولايت بينظيرند. اگر فاطمه زهرا(س) نبودند بهطور مسلم امروز انقلاب اسلامي و تشيع را نداشتيم. هنگامي كه حضرت زهرا(س) در تاريخ پس از پيامبر(ص) ايفاي نقش كردند و به همين دليل پهلوي ايشان شكسته شد و به شهادت رسيدند، هيچ فريادي از ولايت و اسلام بلند نميشد و همه صداها را خفه كرده بودند، حضرت زهرا(س) يك تنه به ميدان آمدند و تمام مصايب را براي نجات اسلام و امت اسلامي به جان خريدند. ايشان حتي فرزند به دنيا نيامدهاش را در اين راه از دست دادند و به خداي شهيدان تقديم كردند.
خبر مصاحبه چگونه به حضرت امام رسيد و نحوه برخورد ايشان با اين رويداد چگونه بود؟
وقتي خبر اين مصاحبه به گوش حضرت امام رسيد، نظرشان را بهطور مشروط چنين بيان فرمودند: «اگر اين خانم با قصد اهانت و انكار چنين سخني را در مصاحبه گفته باشد، حكمش ارتداد است.» حضرت امام پس از آن بهشدت به صدا و سيما انتقاد كردند و گفتند: «اين سازمان حق پخش چنين برنامههايي را ندارد.» همه ما از اين قضيه دچار نگراني و هراس شده بوديم كه چه اتفاقي خواهد افتاد. در اين ماجرا صدا و سيما هم ناخواسته خطايي مرتكب شده بود. شوراي سرپرستي بلافاصله تشكيل جلسه داد. مشخص شد اين برنامه از نوع ارتباط مستقيم بوده كه خبرنگار در خيابان مصاحبهاي را انجام داده و چون به پخش وصل بوده است، بهطور مستقيم همه در جريان آن قرار گرفتهاند. گويا كنترلي روي اين برنامه صورت نگرفته بود و مصاحبهكننده هم در صدد اصلاح و پاسخگويي به جواب آن خانم برنيامده بود. شوراي سرپرستي توجيه دستاندركاران برنامه را نپذيرفت و با افراد مقصر برخورد مناسبي صورت گرفت. الحمدلله از آن تاريخ به بعد ديگر چنين موردي براي صدا و سيما پيش نيامد. موضوع از طريق قوه قضائيه پيگيري شد و قوه قضائيه پس از بررسي، گزارشي به حضرت امام(ره) و صدا و سيما تقديم كرد كه در آن آمده بود: «اين خانم بدون اينكه قصدي داشته باشد، از روي ناآگاهي چنين مطلبي را بر زبان آورده است.»
حقيقت اين است كه عدهاي از خانمهاي ايراني كه اطلاعات مذهبي بسيار كمي دارند، بهخصوص از تشيع و فاطمه زهرا(س) نيز از جايگاه هر يك از معصومين اطلاع كافي ندارند، ممكن است از نظر فكري خيلي راحت تحت تأثير تبليغات غربي قرار بگيرند و با ديدن فيلمي از تلويزيون بدون توجه به تبعات اظهار نظر خود مطلبي را بر زبان آورند، البته ضعف آگاهي و بيتوجهي در گفتار هم مشكل شناختهشدهاي است. بعد از اين ماجرا شوراي سرپرستي مصوبهاي را به سازمان ابلاغ كرد كه به موجب آن تمامي مصاحبهها بايد ابتدا كنترل و سپس پخش شوند.
