امريكاييها براي پايين آمدن از نردبان قدرت يكجانبه در خاورميانه و پذيرش روسيه، در تصميمات كلان با روسيه، خلع سلاح شيميايي سوريه را دريافت كردند ولي پذيرفتند كه راهحل حمله نظامي در سوريه را كنار گذاشته و ژنو 2 را براي ترسيم آينده سياسي سوريه و در چارچوب ژنو 1 منعقد نمايند. رژيم صهيونيستي و عربستان و تا حدودي تركيه كه از اين رويكرد و نتايج حاصله در باقي ماندن اسد در حاكميت ناراضي هستند، به دنبال صفآرايي وزن و نفوذ خود در صحنه ميداني هستند.
عربستان از طريق حمايت از يك جريان تكفيري به نام داعش كه در عراق و سوريه امتداد دارد و به دنبال گسترش آن به لبنان نيز هست و حمايت مالي و لجستيكي وسيع، در حال حذف يا انضمام ديگر رقباي خود ميباشد. جبهه النصره كه جريان القاعده را نمايندگي ميكند در كنار تعدادي گروه سلفي كه اخوانيها را نيز در كنار خود دارد، در شرايط دشوار مالي و لجستيكي قرار گرفتهاند و در برخي مناطق شمالي با داعش درگير هستند. ارتش «حر» كه مورد حمايت اخوان و تركيه است در بدترين وضعيت قرار گرفته و نه تنها از فقدان سازماندهي منسجم رنج مي برد، بلكه به دليل فشارهاي عملياتي جبهه النصره و داعش در حال فروپاشي است.
يك جريان فرصت طلب و دلال جنگ نيز به نام عاصفهالشمال (توفان شمال) كه تعدادي تانك در اختيار دارد و آنها را به ديگر دستهجات كرايه ميداده و به دليل گسترش در حاشيه مرزهاي تركيه از موقعيت خاصي برخوردار است و با طرفهاي بانفوذ سياسي و دلالهاي سلاح در تركيه مرتبط است، در شرايط فعلي زير ضربات و حملات نظامي داعش، وضعيت دشواري را در مقابل خود دارد. عربستان و رژيم صهيونيستي از طريق حمايت از داعش با روندهاي توافقي روسيه- امريكا مخالفند و البته بقيه گروههاي تروريستي و مسلح در سوريه هم در همين موضع و حتي مخالفت با تشكل ائتلاف دوحه ميباشند، براي حفظ فضاي درگيري و نظاميگري در داخل سوريه و جلوگيري از نتايج احتمالي نشست ژنو 2 و استمرار و پافشاري بر براندازي نظام اسد در سوريه، مهندسي امنيتي داخل را به عهده دارند. همين فضاي درگيري بين گروههاي رقيب تروريست در داخل سوريه موجب شده تا ارتش سوريه بر سرعت پاكسازي مناطق ريف دمشق و برخي مناطق جنوب حلب و يا ادلب و حمص و درعا با سرعت بالاتري وارد عمل شود.
پروژه تكيه بر پيادهنظام تكفيري براي به چالش كشيدن عراق، سوريه و لبنان و در واقع جبهه مقاومت منطقهاي از سوي عربستان و رژيم صهيونيستي دنبال ميشود و استحكام يافتن آنها در درون سوريه، زمينه را براي فعال كردن بيشتر ناامني در عراق و لبنان مهيا خواهد كرد، كه البته اين كار و اين پديده، با همه ظرفيت سازيهايي كه عربستان و اسرائيل به اجرا ميگذارند با ترديد جدي روبهروست. براي نشست ژنو 2 اگرچه روسيه و امريكا و كشورهاي اروپايي موضع تأييد دارند ولي با آشفتگي كه در بين گروههاي تروريستي و ائتلاف دوحه شكل گرفته، معلوم نيست چه كسي نمايندگي چه جرياني را عهدهدار خواهد بود و اساساً چه كساني ميتوانند در ژنو 2 شركت كنند. لذا امريكا از دست برتر در تعيين محتواي نشست ژنو 2 برخوردار نيست و حداكثر بايد به يك روند مستمر درگيري در داخل سوريه كه مطلوب عربستان، تركيه و رژيم صهيونيستي است، تن دهد. اين روند هم با عنايت به شرايطي كه داعش در مقابل بقيه گروهها كسب كرده، به معني نوعي مقدمه براي تنشهاي جديد بين عربستان و تركيه است.
افق نزديك، فاقد هرگونه گشايش سياسي يا نظامي به نفع كشورها و گروههاي تروريست و حاميان آنهاست و سرعت تحولات سوريه در چند ماه آينده و نتيجه پيشروي ارتش سوريه رقم خواهد خورد.
