کد خبر: 615591
تاریخ انتشار: ۱۶ مهر ۱۳۹۲ - ۱۱:۰۶
کفش اصفهان هم قربانی صنعت چشم بادامی ها شد!
پیشینه و فرهنگ هر جامعه ای به نوعی می تواند در ظاهر و حتی البسه آن مردم نیز نمود پیدا کند . کفش به عنوان یکی از مهمترین نوع پوشاک، نشانی از فرهنگ قومیت ها و ملت ها در خود به همراه دارد، ذره ای از تاریخ کفش و استفاده از پوشاک حس استفاده از تولید ایرانی را بیش از گذشته در انسان تقویت می کند ؛ این که بدانیم مادها از جمله نخستین اقوام ایرانی بودند که تصاویر پوشیدن کفش شان در تاریخ و بر روی کتیبه ها با نمای نقوش برجسته در تخت جمشید به ثبت رسیده است.
راضیه کشاورز

 

امروزه بیش از 70 درصد مواد اولیه مصرفی صنعت کیف و کفش در داخل کشور تولید می شود و این موفقیت قابل توجهی در عرصه تولید داخلی است که با تلاش و همت جوانان ایرانی در راستای رسیدن به خود کفایی و پیشرفت حماسه اقتصادی محقق شده است.

کیفیت خوب در کنار قیمت مناسب همه جا مشتری دارد ، زمانی که کیفیت از سوی تولیدکننده ارایه می شود ، مسئولین نیز باید برای کاهش قیمت تمام شده به کمک تولیدکنندگان بیایند.

تولیدات کفش در ایران قابلیت رقابت با کشورهای مطرح در صنعت کفش را دارد و همچنین در کشور های آسیایی بسیار پر طرفدار است اما برخی تولیدی ها به دلیل مشکلات مالی و دشواری مسیر حمایت دولت امکان صادرات را ندارند.

واردات بیش از حد کفش های چینی با کیفیت پایین و قیمت های به ظاهر ارزان نیز یکی دیگر از مشکلات اساسی تولیدکنندگان داخلی است که باعث فلج شدن این صنعت و بیکاری فعالان این حرفه شده است.

رئیس اتحادیه کفاشان استان اصفهان در ارتباط با مشکلات واحد‌های تولید کفش می گوید: بر اساس آمارگیری اتحادیه کفاشان اصفهان،470 واحد صنفی کفش در این استان فعالیت می‌کنند که از این تعداد حدود 4 واحد تولید کفش در اشل صنعتی استان اصفهان فعال است و مهم‌ترین مطالبه این واحد‌ها تسهیل دریافت وام‌های کم‌بهره مدت‌دار است.

اکبر زاهدی می افزاید: این واحد‌ها انتظار دارند با توجه به پایین بودن قدرت واحد‌های شهرستانی برای تامین نقدینگی، دولت جدید فرآیند دسترسی به این وام‌ها را برای تولید کنندگان تسهیل دهد.

وی مشکلات مرتبط با نیروی کار و هزینه بیمه تامین اجتماعی را از دیگر مشکلات واحد‌های کوچک دانسته و ادامه می دهد: در بسیاری از کشور‌های توسعه یافته، دولت با ایجاد انگیزه برای جذب نیروی کار کمک بزرگی به صنعتگران و کارفرمایان برای پرداخت هزینه‌های بیمه‌ای می‌کند ، این در حالی است که در کشور ما میزان حق بیمه برای کارگاه‌هایی که 5 نفر نیروی کار دارند به نسبت مناسب است، اما با افزایش تعداد کارگران شرایط برای کارفرما سخت‌تر می‌شود.

95 درصد مواد اولیه کفش ، وارداتی است

صنعت کفش تا سال گذشته تنها موضوع تحریم ها را داشت که چندان فشاری بر تولید کنندگان این بخش وارد نکرد اما از سال جاری مشکلات جدیدی گریبان این صنعت را گرفت که واردات مواد اولیه و حتی دمپایی پلاستیکی از جمله این موارد محسوب می شود.

از دیگر مشکلات این بخش از تولید، ورود 95 درصد از مواد اولیه تولید کفش است . این واردات علاوه بر اینکه تیشه به ریشه تولید و اقتصاد می زند، بیکاری و مرگ تولید را به همراه دارد که مسبب هزاران مشکل دیگر است.

رئیس اتحادیه کفاشان استان اصفهان با اشاره به مشکلات حمل و نقل کارگاه‌های تولیدی، می گوید: تولید کننده شهرستانی ناگزیر است که هزینه حمل و نقل بیشتری پرداخت کند تا بتواند محصول خود را به بازار‌های فروش برساند و این هزینه‌های حمل و نقل سبب شده تا قدرت رقابت تولید کننده کاهش یافته و بر قیمت محصول نهایی اثر بگذارد.

وی معتقد است بالا بودن نرخ مالیات عامل دلسردی بسیاری از کارفرمایان فعال در این صنعت شده است چرا که به دلیل بالا بودن نرخ مالیات و هزینه‌های دارایی و ایجاد موانع مختلف بر سر راه تولید، بسیاری از تولید کنندگان ورشکسته بدهی کلانی به این ادارات دارند و این موضوع سبب شده تا آن‌ها رغبتی برای فعالیت نداشته باشند.

زاهدی بکارگیری ماشین آلات فرسوده را از دیگر مشکلات تولید کنندگان می داند و بیان می کند: مشکل فرسودگی ماشین آلات و قدرت نوسازی آن بستگی به پرداخت تسهیلات بانکی و کمک به تولید کنندگان برای به سازی خط تولید کارگاه‌هاست تا تولید کنندگان بتوانند خود را به فناوری روز مجهز نمایند.

اختصاص وام های کم بهره ضروری است!

در ۸ سال گذشته، سهمیه تولید در صنعت کفش استان اصفهان از ۴۵ تا ۵۱ میلیون به ۱۱ میلیون جفت كفش یا دمپایی کاهش داشته است . بسیاری از کارگاه‌های کوچک و سنتی تولید کفش، تعطیل و کارگرانشان بیکار شده‌اند.

رئیس اتحادیه کفاشان استان اصفهان ضمن تایید این آمار ، از کاهش ۴۰ میلیونی تولید در صنعت کفش این استان طی ۸ سال گذشته خبر می دهد و می افزاید: سیاست های اقتصادی دولت های نهم و دهم در حوزه صنعت كفش، بسیاری از کارگاه‌های تولیدی کوچک و سنتی را تعطیل و کارگرانشان بیکار كرد.

این فعال صنفی در ادامه با اشاره به رکود حاکم بر صنعت کفش استان اصفهان، بیان می کند: این رکود که ناشی از افزایش قیمت مواد اولیه، کمبود نقدینگی، فرسودگی ماشین آلات واحدهای تولیدی، واردات کفش‌های چینی و عدم آموزش کارگران است، تولید کفش استان را به شدت کاهش داده است.

به گفتهٔزاهدی، تولیدکنندگان کفش استان برای نوسازی ماشین آلات واحد‌هایشان، نقدینگی ندارند و لازم است وام‌های کم بهره به آنان اختصاص یابد.

وی تصریح می کند: در صورتی که دولت برای رفع کمبود‌ها کمک کند صنعت کفش استان، ظرفیت اشتغالزایی دوبرابری نسبت به شرایط موجود را دارد.

به هر حال آنچه مسلم است اینکه صادرات در صنعت کفش اهمیت زیادی دارد و دولت باید بازار هدف در سایر کشور‌ها را شناسایی کند تا وجهه صادراتی صنعت کفش استان تقویت شود.

حمایت بیشتر از تولیدکنندگان ضمن مطرح شدن کالای ایرانی در بازارهای جهانی، افزایش صادرات و ارز آوری به داخل کشور و از همه مهمتر ایجاد اشتغال را خواهیم داشت.

با توجه به شرایط تولید کفش در ایران وظرفیت بالای این صنعت، امیدواریم دولت جدید با توجه بیشتر به صنعت کفش، رونق و اشتغال‌آفرینی آن کمک بزرگی به حیات این صنعت و تحول اساسی آن داشته باشد و با تقویت رابطه دولت و تولیدکنندگان بتواند بیش از گذشته فرصت‌های پیش رو را از شرایط بالقوه به بالفعل تبدیل و با تدابیر ارزنده در‌های بسته صنعت کفش را بر روی تولیدکنندگان بگشاید.

نظر شما
جوان آنلاين از انتشار هر گونه پيام حاوي تهمت، افترا، اظهارات غير مرتبط ، فحش، ناسزا و... معذور است
captcha
تعداد کارکتر های مجاز ( 200 )
پربازدید ها
پیشنهاد سردبیر
آخرین اخبار