يك بازي و ديگر هيچ! براي استقلال و قلعهنويي تنها يك راه باقيمانده و آن هم بردن افسيسئول در آزادي است. آن هم بردي با اختلاف سه گل كه البته كار آساني نيست اما تنها راه باقيمانده و تنها چاره براي صعود به فينال ليگ قهرمانان آسياست.
اينكه استقلال چطور به مرحله نيمه نهايي رسيد اگر چه اهميت زيادي دارد و جاي بحث فراوان. اما نه امروز كه اين تيم بايد خود را آماده رويارويي با نماينده كره جنوبي كند. تيمي كه در سئول نشان داد زخم خورده است و براي مرهم گذاشتن بر اين زخم از هيچ كوششي فروگذار نميكند.
شكست استقلال در كره هر اندازه براي نماينده كشورمان دردناك بود، براي كرهايها كه هنوز زخم باخت به تيم ملي ايران و جا ماندن از جام جهاني برايشان تازه است و التيام نيافته خوشحال كننده بود. خصوصا كه اين پيروزي كار استقلال در آزادي را بسيار دشوار ميكند و كار نماينده كره را آسان. در بازي رفت كره ثابت كرد كه شناخت خوبي از استقلال دارد و هيچ يك از نقطه ضعفهاي شاگردان قلعه نويي كه از ديد بوريرام دور مانده بود از ديد كادر فني اين تيم دور نمانده و دقيقا روي همين مسئله هم توانست در خانه به پيروزي برسد. پيروزي كه كار نماينده كشورمان در آزادي را سخت خواهد كرد.
استقلال در بازيهاي آسيايي كمتر توانسته قدرتي را كه در بازيهاي داخلي از خود به نمايش ميگذارد به نمايش بگذارد و بيشتر روي تكنيك فردي بازيكنانش امتياز گرفته تا تاكتيك تيمي و خلاقيتهاي قلعه نويي. اما بازي برگشت با افسيسئول، از چنان اهميتي برخوردار است كه قلعه نويي جايي براي اشتباه ندارد. چراكه هر اشتباهي ميتواند به معناي زمين خوردن جدي آبي پوشان باشد.
استقلال تمام تمركزش را روي بازيهاي آسيايي گذاشته و حالا بعد از باختي كه در سئول متحمل شده، نتواند در آزادي جبران مافات كند، با بحراني جدي مواجه ميشود. چراكه شكست احتمالي در بازي برگشت با نماينده كره علاوه بر حذف شدن استقلال از رقابتهاي آسيايي، روحيه اين تيم را نيز كاهش ميدهد و بازگشت استقلال با اين شرايط به ليگ، خيلي اميدواركننده نخواهد بود. حال آنكه در صورت پيروزي در آزادي با توجه به حمايتي كه اين تيم از سوي هوادارانش ميشود، ميتواند به معناي باز شدن درهاي بهشت باشد براي قلعه نويي و يارانش.
عملكرد استقلال در بازيهاي آسيايي به گونهاي بوده كه باز هم بينالمللي نبودن قلعه نويي بار ديگر در ذوق ميخورد و حالا سرمربي استقلال چند روز و يك 90 دقيقه فرصت دارد تا ثابت كند تمام انتقادهايي كه از او در خصوص اينكه يك مربي در حد مسابقات آسيايي نيست ميتواند اشتباه باشد. اينكه بخواهيم استقلال را قبل از رويارويي با كره در بازي برگشت مغلوب بخوانيم، اشتباه محض است. چراكه به رغم بازيهاي نه چندان جالب اين تيم در رقابتهاي آسيايي بايد اعتراف كرد كه استقلال از مهرههاي خوبي بهره ميبرد و ميتواند در صورتي كه بخواهد كره را در آزادي به زانو در آورد. حتي در غياب تيموريان. مسئلهاي كه رسانههاي كره طي روزهاي اخير بارها به آن اشاره كردهاند و اين مسئله را كه تيمهاي ايراني هميشه توان شگفتي ساز بودن را دارند به نماينده كشورشان گوشزد كرده و هشدار دادهاند.
اما مشكل نه از قدرت كره و پيروزي اين تيم در سئول كه از خود استقلال است. تيمي كه در طول بازيهاي آسيايي نشان داد اعتماد به نفس ندارد و اين را به خوبي ميشد از چهره قلعه نويي وقتي در كنار زمين حريف قدرت تكان خوردن نداشت ديد. مسئلهاي كه باعث ضعيف شدن استقلال حتي در بازيهايي كه برنده بوده شده است.
استقلال ميتواند در آزادي با اختلاف سه گل از عهده كره برآمده و اين تيم را از ميدان به در كند. اما به شرط آنكه ترسي را كه از خودش، نه از كره دارد به حريف نشان ندهد كه در اين صورت حتماً چون بازي در سئول بازنده خواهد بود.
افسيسئول به رغم اينكه در سئول برنده شده و كسب نتيجه لازم در آزادي هم برايش خيلي سخت نيست، از رويارويي با استقلال در آزادي واهمه دارد و اين را ميتوان در سطر سطر تحليلهاي رسانههاي كرهاي طي روزهاي گذشته ديد. اينكه كرهايها از استقلال ميترسند. اما آنچه باعث نگراني ميشود ترس استقلال از خودش است. ترسي كه اگر كرهايها متوجه آن شوند، براي قلعه نويي و شاگردانش گران تمام ميشود.
