پروژه پژوهشي «ملاحظات ايمني در تونلهاي شهري با مطالعه موردي تونل توحيد» در مركز مطالعات و برنامهريزي شهر تهران به پايان رسيد.
مدير مطالعات و برنامهريزي امور فني، عمراني و استانداردسازي مركز مطالعات و برنامهريزي شهر تهران در گفتوگو با «شهرنوشت» با بيان اين خبر گفت: هدف از اين پژوهش بيان برخي از ضوابط ارائه شده در آئيننامههاي مرتبط با تونلسازي در كشورهاي ديگر و پس از آن مطالعه موردي نحوه رعايت برخي از اين ضوابط در تونل توحيد تهران است. دكتر اميرعلي مصطفوي مقدم با اشاره به اينكه در اين پژوهش تلاش شده است تا به نحوي بيطرف به معايب و محاسن تونلهاي درون شهري پرداخته شود، افزود: به دليل محدود بودن منابع اطلاعاتي ممكن است برخي از نقاط قوت و ضعف تونل مورد بررسي قرار نگرفته باشد. با اين وجود و با توجه به نقش الگوسازي فعاليتهاي صورت گرفته در شهرداري تهران، اميد است گزارش حاضر با تبيين اين موارد موجب از ميان رفتن برخي نواقص در تونلهاي مورد مطالعه شود.
مصطفوي مقدم اظهار كرد: اين گزارش با بررسي شماري از عوامل خطرساز تأثيرگذار بر ايمني تونلهاي شهري و با بررسي اجمالي تجربيات ساير كشورهاي جهان و در نهايت ارزيابي تونل توحيد، سعي در ارائه راهكارهايي براي به حداقل رساندن هزينههاي ناشي از نبود ايمني پروژههاي آتي مشابه در سطح كشور را دارد.
وي با بيان اينكه با رشد شهرها و افزايش چشمگير ترافيك شهري، نياز به مديريت دانشمحور شهرها روز به روز افزايش يافته و از اين رو استفاده از فناوريهاي گوناگون مديريت شهري نيز رواج بيشتري پيدا كرده است، گفت: يكي از مهمترين عوامل افزايش زمان سفرهاي شهري و افزايش زمان تأخير تحميل شده بر رانندگان، بروز تداخلات ترافيكي است كه رشد فناوري با جداسازي زماني و مكاني جريانهاي متداخل ترافيكي سعي بر حل مشكل يا كاهش اثرات ناشي از آن دارد. در اين ميان، استفاده از جداسازي مكاني جريان ترافيك، زمان تأخير تحميل شده بر رانندگان را به شدت كاهش داده و اثربخشي بسيار زيادي بر جريانهاي عبوري دارد كه نمونه بارز اين نوع راهكار، ساخت پلهاي روگذر و همچنين تونلهاي زيرگذر است. وي افزود: با وجود اثربخشي بسيار زياد اين سياستگذاري، احداث اين نوع زيرساختها، هزينههاي بالاي ساخت و نگهداري، طراحي دقيق مبتني بر اصول پايهاي مهندسي و انجام مطالعات گسترده را چه پيش از ساخت و چه هنگام ساخت و به همراه پايش منظم و دقيق پس از ساخت طلب ميكند.
مدير مطالعات و برنامهريزي امور فني، عمراني و استانداردسازي مركز مطالعات و برنامهريزي شهر تهران گفت: توسعه شهر تهران و در پي آن، زيرساختهاي حمل و نقلي شهر از يك سو و عدمپاسخگويي روشهاي جداسازي زماني ترافيك از سوي ديگر، منجر به توسعه زيرساختهاي جداسازي مكاني ترافيك در مواردي كه توجيه اقتصادي و ترافيكي به صورت همزمان داشته باشد، در سالهاي اخير شده است.
دكتر اميرعلي مصطفويمقدم با بيان اينكه يكي از مهمترين پروژههايي كه در سالهاي اخير به مرحله بهرهبرداري رسيد و نام بزرگترين پروژه مديريت شهري در ايران در سال 1388 را به خود اختصاص داد، پروژه عظيم تونل توحيد بوده كه بزرگراه شهيد چمران را به بزرگراه شهيد نواب صفوي متصل ميكند، افزود: با بهرهبرداري از تونل توحيد، مشكل ترافيك در حد فاصل تقاطع خيابان باقرخان و بزرگراه شهيد چمران و همچنين خيابان آذربايجان و بزرگراه شهيد نواب صفوي كاهش بسيار چشمگيري پيدا كرد كه در نتيجه صرفهجويي در مصرف بنزين و كاهش آلودگيهاي هوا، صوتي و بصري را به دنبال داشته است.
وي خاطرنشان كرد: اين پژوهش الگويي براي ساير پروژههاي تونلسازي در آينده فراهم ميآورد تا با در نظر گرفتن نقاط مثبت پروژه موفق تونل توحيد، آنها را تقويت كند و از تجربيات به دست آمده در تونل كه در واقع حاصل از بروز موارد پيشبيني نشده بوده است، به منظور جلوگيري از تكرار اين مشكلات استفاده كند.مصطفوي تأكيد كرد: براساس نتايج اين پژوهش مدونسازي اطلاعات و مستندسازي پروژه به عنوان اولين گام كنترل ايمني تلقي ميشود و از اهميتي حياتي برخوردار است.
