شهري مانند تهران به عنوان امالقراي پايتختهاي اسلامي جهان بيترديد به دليل اهميت بيبديلش در جهان و البته در كشور، انتخاب كليددارش ميتواند يكي از مهمترين رخدادهاي در حال گذارش باشد. تهران با انبوهي از مشكلات ريز و درشت شهري و همچنين حجم بسيار زياد تبادلات اقتصادي، سياسي و اداري به فراخور آن با مشكلات كوچك و بزرگي نيز روبهرو ميشود و عمران و آباداني چنين شهري فقط از دست شهرداري بر ميآيد كه جدا از تخصص، تجربه لازم را براي اداره چنين كلانشهري داشته باشد. اين روزها انتخاب شهردار تهران به عنوان موضوع بسيار حساس و مهم پيش روي اعضاي شوراي شهر چهارم قرار گرفته است؛ شورايي كه براساس آراي مستقيم مردم، اعضاي آن انتخاب شدهاند و اكنون در اولين و مهمترين اقدامشان بايد شهردار تهران را انتخاب كنند.
در اين بين، بايد توجه داشت كه شهردار تهران نبايد از نهادي بيروني به شوراي شهر تحميل شود. كليددار پايتخت بايد براساس برنامههايي كه ارائه داده، انتخاب شود. امروز شهر تهران بيش از هر زمان ديگري به برنامهاي مدون نياز دارد. بارسنگين مسئوليت انتخاب شهردار نيز روي دوش شوراي شهر است؛ بنابراين شوراي شهر در همين مرحله بايد برنامههاي ارائه شده از سوي شهردار پيشنهادي را به دقت بررسي كند و براساس آن با توجه به ميزان كارايي افراد تصميم نهايي را اتخاذ كند.
بيترديد شهردار تهران بايد چهرهاي ملي و داراي عقبهاي مشخص و البته روشن باشد. چنين فردي بايد از نظر سابقه و تجربه و شهرت مديريتي و سياسي شناخته شده باشد. موقعيت سياسي و اجرايي شهردار تهران اهميت بسياري زيادي دارد كه اعضاي شورا بايد به آن دقت داشته باشد.
به همين دليل نميتوان شخصي ناشناس را به عنوان شهردار تهران انتخاب كرد كه سابقه مديريتهاي كلان را نداشته است. بايد در نظر داشت كه اهميت شهردار تهران در دستگاه اداري و حاكميتي كشور بسيار مهم است. شهردار تهران بايد توان و اطلاعات بالاي مديريتي و سابقه مقبولي در رفتارهاي شخصي، سياسي و فني داشته باشد. سابقه مديريت اجرايي نيز يكي ديگر از شاخصهاي اصلي انتخاب شهردار تهران است.
شهردار تهران بيشك نياز ضروري به دانش فني بالا براي اداره شهر دارد. به عبارتي ميتوان گفت كه شهردار «متخصص و مجرب» نيازي بيبديل براي پايتخت كشور است. اداره شهر تخصصهاي بسياري در ابعاد سياسي، اجتماعي، اقتصادي و شهري نياز دارد. موضوع فعاليت و مديريت شهردار تهران، زندگي و البته معيشت مردم است. به همين دليل نيز شهردار نياز به پشتوانه علمي و اجرايي در حوزه فعاليت خود دارد. چنين فردي در صورتي كه به دقت مورد گزينش قرار نگيرد در آينده تهران نيز با مشكلات ريز و درشت زيادي مواجه ميشود.
شهردار تهران بايد برنامهمحور باشد، برنامهاي كه براساس مصالح و نيازهاي شهر تهران تدوين شده است. بيترديد شهرداري خود رأي، غيرپاسخگو، غيرشفاف و بيتفاوت به رأي مردم نميتواند كلانشهري مانند تهران را با اين حجم مشكلات و البته كارهاي عمراني در طول زمان مديريتش اداره كند. شهردار تهران بايد روحيه تعامل داشته باشد.
شهردار تهران بايد با معاونان، با اعضاي شوراي اسلامي شهر و با مسئولان دولتي، همراه و همگرا باشد و هيچگاه مقابل اين افراد موضعگيري سياسي انجام ندهد. بيشك، شهرداري كه سكان اداره شهر تهران را قرار است در دست بگيرد، بدون چنين ويژگيهايي نميتواند كلانشهري مانند تهران را اداره كند. منتخبين مردم تهران در شوراي چهارم به اين نتيجه رسيدهاند كه براي انتخاب شهردار و رياست شورا سياسيكاري نكنند و تخصص، تجربه و ولايتمداري را مدنظر قرار دهند. شهردار تهران بايد فردي باشد كه روحيه جهادي، سابقه فداكاري و ايثارگري و توانمندي در اجراي موفق پروژههاي بزرگ عمراني و روحيه پرهيز از حاشيهسازي را در كارنامه خود داشته باشد.
*عضو شوراي شهر چهارم تهران
