بعد از اينكه وزير پيشنهادي وزارت ورزش و جوانان دولت يازدهم از مجلس شوراي اسلامي رأي اعتماد نگرفت، انتظار ميرفت تا رئيس جمهور محترم يك سرپرست ورزشي را براي سروسامان دادن به اوضاع ورزش كشورمان به كار بگمارد.
هر چند كه به اعتقاد نگارنده، آقاي رئيس جمهور در چينش وزير براي وزارت ورزش يك بار اشتباه كرده بود كه جوابش را با عدم رأي اعتماد نمايندگان مجلس گرفت اما انتظار ميرفت در انتخاب دوم اشتباه اول را تكرار نكند.
آقاي رئيس جمهور به كرات در دفاع از وزراي خود اين جمله كه الان فرصت آزمون و خطا نيست را تكرار كرده ما هم حرف دكتر روحاني را تصديق ميكنيم و معتقديم كه حال و روز ورزش زمان آزمون و خطا نيست، در انتصاب وزير ورزش بايد بسيار دقيق و حساس بود عدم حساسيت و تدبير براي انتخاب وزير در وزارت ورزش و جوانان ميتواند ورزش را در موقعيت خطرناكي قرار دهد وضعيتي به مراتب بدتر از آنچه امروز پيش رو دارد.
وضعيت نامعلوم برخي از فدراسيونهاي ورزشي كه با سرپرست اداره ميشود و يا وضعيت نامعلوم رؤساي بركنار شده و از همه مهمتر بحث عدم تطبيق اساسنامه با استانداردهاي كميته بينالمللي المپيك مشكلاتي است كه بايد در سايه مديريت حل و فصل شود. پس براي برون رفت از چنين وضعيتي، فردي بايد در رأس وزارتخانه ورزش قرار گيرد كه حداقل آشنايي را با مديريت ورزش داشته باشد. كسي كه اطلاعات لازم و اشراف كامل را به وضعيت ورزش كشور داشته باشد، و در كل كسي كه از جنس ورزش باشد .
در اينكه سرپرست انتخاب شده وزارت ورزش و جوانان يك شخص فرهنگي است و قطعاً در حوزه جوانان اين وزارتخانه ميتواند اقدامات قابل توجهي انجام دهد هيچ شكي نيست اما كسي كه تا ديروز قرار نبود رياست سازمان گردشگري را بپذيرد به طور حتم برنامهاي براي ورزش از ذهن خود نچيده است. پس بايد نگران بود، چرا كه روزهاي مهمي پيش رو داريم كه اگر خوب تدبير نشود دودش به چشم ورزش ميرود.