بسيار عالي است اما در مقابل در گوشهاي ديگر براي باريدن باران دست به دعا برميدارند. در واقع وجود آب، حيات انسان را تضمين ميكند. ايران كشوري كمآب است و ذخاير آبي آن نيز محدود، با توجه به رشد جمعيت و شهرنشيني و تأمين آب موردنياز براي شرب، كشاورزي، صنعت، امنيت غذايي، محيط زيست افراد و بهداشت جامعه و از طرف ديگر محدود و ثابت بودن مقدار آب تجديد شونده، اينطور پيشبيني ميشود كه در آيندهاي نه چندان دور يك رقابت بين مصرفكنندگان آب شرب، كشاورزي و صنعت و در طرف ديگر رقابت برسر آبهاي زيرزميني موجود پيش ميآيد.
از طرفي آلودگي آب گسترش يافته و در دورههاي خشكسالي و توزيع ناهمگون نزولات جوي در سرزمين و آثار تخريب آبهاي جاري ناشي از سيلابها شرايطي را به وجود آورده است كه اگر منابع آب مديريت نشود و كيفيت و كميت آن مورد توجه نباشد ممكن است تنشهاي غيرقابل پيشبيني را براي كشورها به وجود آورد.
آب برخلاف نفت و گاز كه ميتوان آن را از كشوري به كشور ديگر انتقال داد، داراي اين قابليت نيست و فقط محدود به همان منطقهاي است كه در آن آب وجود دارد. با توجه به اهميت آب در خاورميانه و كشورهاي نسبتاً خشكي كه در اين منطقه وجود دارند و براي بالا بردن سطح زندگي مردم بايد برداشتهايي آبي صورت گيرد، اما اين كار بدون تخليه آبهاي زيرزميني، خشك شدن رودخانهها يا از بين رفتن جنگلها به آساني حاصل نخواهد شد.
از منابع آبي نميتوان بهينه استفاده كرد مگر اينكه سه اصل عمده يعني كارآيي مصرف آب، عدالت در توزيع آب و حفظ تعادل بومشناختي و زيستمحيطي رعايت شود.
مصارف آبي در كشور جمعاً حدود 5/84 ميليارد مترمكعب تخمين زده شده كه 47 درصد آن از آبهاي سطحي و 53 درصد ديگر آن از منابع آب زيرزميني تأمين ميگردد. از نظر استفاده از آبهاي زيرزميني و نتايج اين منابع عدم توازن در اكثر آبخوانهاي زيرزميني كشور مشاهده ميشود.
به دليل برداشت اضافي از ذخاير آبهاي زيرزميني توسط 115 هزار حلقه چاه در 168 دشت كشور كه 73 درصد برداشت كل آبهاي زيرزميني را به خود اختصاص ميدهد، پايين آمدن سطح آبهاي زيرزميني به بيش از يك متر در 20 سال اخير رسيده كه اين وضعيت از نظر اقتصادي و سرمايهگذاري موجب افزايش هزينه توليد آب و كاهش كيفيت آب در بخش كشاورزي شده و در نهايت بهرهدهي آب كاهش مييابد.
تغذيه آبهاي زيرزميني به دليل اختلاف در لايههاي آبدار در اثر برداشت آب و متراكم شدن لايهها به مراتب دچار فرونشيني ميشود بنابراين نميتوان انتظار داشت كه به ميزان برداشت آب از آبهاي زيرزميني، آنها را در سالهاي پرباران تغذيه و نميتوان آب برداشت شده را جايگزين كرد. برداشتهاي اضافي باعث پايين آمدن خشك شدن اكثر قناتها در كشور شده كه احياي دوباره آنها غيرممكن است همچنين اضافه برداشتها باعث پيشروي آب به سمت آبهاي شور ميشود. ميتوان از عواملي كه آبهاي زيرزميني را تهديد كرده به اين صورت اشاره كرد: پايين بودن سطح كارايي مصرف آب، برداشت بيش از اندازه از لايه آبدار آب زيرزميني، كاهش كيفيت آب، افزايش آب در بخش صنعت و شهري و مهار نبودن كامل آبهاي سطحي.
با آنكه از لحاظ بارش بارندگي كشور ما در منطقه خشك قرار دارد ولي بيشتر از استانداردهاي جهاني مصرف مي كنيم. بر اساس اعلام بانک جهانی برای بهداشت در زندگی به ازای هر نفر، 100 متر مکعب در سال آب مصرف ميشود كه در کشور ما 70 درصد بیشتر از الگوی جهانی آب مصرف میشود! همچنین براساس آمار اعلام شده، میانگین آب مصرفی سرانه جهان (صنعتی ، کشاورزی و آشامیدنی) در حدود 580 مترمکعب برای هر نفر در سال است که این رقم در ایران حدود 1300 مترمکعب در سال است که این امر بیانگر اتلاف منابع آب و اسراف بیش از حد منابع حیاتی میباشد. مقدار مصرف سرانه آب لوله کشی آشامیدنی در شهرهای ایران در حدود 142 متر مکعب در سال است که از مصرف سرانه برخی کشورهای اروپایی پرآب ، مانند اتریش (108 مترمکعب درسال) و بلژیک (105 مترمکعب درسال) بیشتر است که یکی از دلایل این امر آن است که در ایران از آب آشامیدنی تصفیه شده برای شستشوی اتومبیل ، حیاط ، آبیاری باغچه ها، استحمام ، شستن لباس و ظروف استفاده می شود. در حالی که در اکثر کشورها آب آشامیدنی از آبی که به سایر مصارف می رسد ، جداست. بايد راهكارهايي را پيشنهاد كرد كه بتوان در صنعت و كشاورزي از آب بهينه استفاده كرد و نيازي به حفر چاههاي پيدرپي نباشد.
