
در دربي امسال داماش و ملوان مجسمه سیروس قایقران در ورزشگاه تختی پایین کشیده شد.تنديس كاپيتان بزرگ تيم ملي فوتبال ايران ،مردي كه هنگام ورودش يك ورزشگاه به احترامش بلند مي شدند و او ر ا صدا مي كردند.
بازهم اخلاق را باختيم .نتيجه بازي آن هم در هفته دوم آنقدر برايمان مهم نيست كه بخواهيم درباره آن صحبت كنيم.در اين سال ها صحبتهاي زيادي درباره دربي گيلان شنيده بوديم.در این سالها دربی گیلان و حساسیتهای اطرافش ما را به دیدن هر حاشیهای عادت داده بود. از بدترین الفاظ گرفته تا شدیدترین درگیریها در داخل و بیرون از میدان. اما در دربي امسال اتفاق جدیدی افتاد که در نوع خودش عجیب بود و البته... تلخ. تلختر از تلخ . بي اخلاق هاي دربي امسال به اسطوره فوتبال گیلان هم رحم نكردند و مجسمه سیروس قایقران در ورزشگاه تختی پایین کشیدند تا تمام فوتبال انگشت حيرت به دهان بگيرد از اين حركت زشت.
هيچ كس نيست كه نداند سیروس قايقران فقط متعلق به انزلی نیست،او افتخار و اسطوره فوتبال گیلان ، شمال و ايران است، ريشه اين درگيري ها هر چه هست ، ثمره اين همه نزاع ميان دو تيم شمالي كشور چه مي شودبماند اما هر چه باشد نبايد كار به جايي كشيده شود كه به تاريخ فوتبال و اسطوره هاي آن توهين شود.
صعود تيم ملي به جام جهاني باعث شده تا ليگ امسال با حال و هواي تازه اي برگزار شود و حالا چشم دنياي حرفه اي فوتبال به ليگ ماست اما ما در بديهي ترين امور فوتبال وامانده ايم ، ما اخلاق را مي بازيم و ليضا فوتبال را.
براي اين دربي شمال متاسفيم .چرا كه این حادثه را نه تنها اهانتی بزرگ به فوتبال گیلان بلكه توهيني بزرگتر به فوتبال ايران بود. چيز زيادي نمي توان گفت و حرف هاي زيادي نمي توان نوشت.شمالي ها به بي حرمتي به هم عادت كرده اند فقط شايد بتوان اميدوار بود كه اين روند تغيير پيدا كند هر چند زخمي كه توهين به قايقران بدنه ی بي فوتبال كشور وارد شد تا سالها بهبود يافتني نيست.