روزنامه روسي «كامرسانت» روز گذشته به نقل از يك منبع نزديك به وزارت خارجه روسيه نوشت كه «ولاديمير پوتين، رئيسجمهور روسيه طي روزهاي 12 و 13 اگوست (21 و 22 مرداد) به ايران سفر ميكند.» در اين خبر همچنين آمده است كه نماينده كرملين در گفتوگو با روزنامه كامرسانت اين خبر را تأييد كرده، اما هنوز دستور كاري براي اين سفر تهيه نشده است.
همزمان خبرگزاري ريانووستي كه به وزارت خارجه روسيه نزديك است، نوشت كه دميتري پسكوف، دبير مطبوعاتي رياست جمهوري روسيه تأكيد كرده كه «هنوز نميتواند سفر قريبالوقوع ولاديمير پوتين به ايران را تأييد كند.» در ايران نيز سيد عباس عراقچي، سخنگوي وزارت خارجه اين خبر را تأييد نكرده است. با اين وجود نوع موضعگيري پسكوف نشان ميدهد كه احتمال سفر رئيسجمهور روسيه به ايران كم نيست. به خصوص در قسمتي كه ميگويد: «تعداد زيادي از ديدارها و بازديدهاي مختلف در دستور كار رئيسجمهور است و هر موقعي كه با اين بازديدها توافق شود، درباره آنها اطلاع داده خواهد شد.»
سفر پوتين به ايران در شرايطي كه «حسن روحاني» به عنوان رئيسجمهور آينده انتخاب شده است ابعاد مختلفي را در بر ميگيرد كه از اس 300ها و جايگزيني آنتي- 2500ها به جاي آنها تا نيروگاه هستهاي بوشهر، يكساني سياسي و منفعتي دو كشور در تحولات سوريه و همچنين بحث مذاكرات ايران با 1+5 را در بر ميگيرد. بر اساس آنچه در خبرها آمده است، پوتين تنها 10 روز بعد از تحليف روحاني به ايران خواهد آمد. در ميان همه زمينههاي ايجاد شده بحث مذاكرات هستهاي ايران و گروه 1+5 از اهميت بسيار بالايي برخوردار است كه در اين ميان نبايد تحولات سوريه را فراموش كرد.
روسيه در گروه 1+5 به همراه چين از تفاوت رويكردي با چهار كشور ديگر برخوردار است و اگرچه در قطعنامههاي تصويب شده عليه ايران، به آنها رأي داده اما جنس رأي و موافقت مسكو با كشورهاي غربي كاملاً متفاوت است. حال با توجه به اينكه پس از انتخاب حسن روحاني موجي از تمايل به همكاري ديپلماتيك با ايران در منطقه و نظام بينالملل ايجاد شده كه نمونه آن در نامه 131 نماينده كنگره به باراك اوباما نهفته است، روسيه را به تكاپو واداشته تا مبادا نزديكي احتمالي چهار كشور گروه 1+5 به ديدگاه هستهاي جمهوي اسلامي ايران، منافع روسيه را به مخاطره بيندازد.
به خصوص كه همكاري اتحادگونه ايران و روسيه در تحولات سوريه كه بر منطقه تأثير بسيار زيادي خواهد گذاشت، ميتواند دو كشور را به سمت متحدان استراتژيك در عرصه بينالمللي تبديل كند. روسيه نيز به اين مسئله واقف است و حال پوتين به فكر آن است تا چنين زمينهاي دچار خدشه نشود. بنابراين رئيسجمهور روسيه قصد دارد در ديدار با روحاني از اين موضوع مطلع شود كه زمينههايي كه براي اتحاد دو كشور ايجاد شده، به كدام سمت پيش خواهد رفت و مذاكرات هستهاي تا چه اندازه ميتواند در اين مسئله نقش داشته باشد. در اين باره نبايد شك كرد كه پوتين آخرين موضع تهران را از منبعي غير از روحاني خواهد شنيد، اما به هر شكل مواضع رئيسجمهور منتخب براي پوتين حائز اهميت خواهد بود.
پوتين در سال 2007 براي شركت در نشست سران كشورهاي حاشيه درياي خزر به تهران سفر كرده بود. اين در حالي است كه وي در دور جديد رياست جمهوري خود از مواضع بسيار مشخصتري نسبت به گذشته برخوردار است، بهخصوص كه تحولات سالهاي اخير نشانگر آن است كه نظام بينالملل سالهاي پاياني دوران گذار خود را طي ميكند و در اين ميان كشورهاي مختلف به دنبال تشكيل ائتلافهاي جديدي هستند كه در برخي موارد روياروي هم قرار ميگيرند. اين رويكرد در حال حاضر در روابط بين روسيه و امريكا قابل مشاهده است. اگرچه اين دو كشور چندان تمايل ندارند كه به سمت رويارويي پيش بروند، اما روند تحولات چنين فضايي را ايجاب ميكند. آخرين نمونه آن را ميتوان در پناه بردن ادوارد اسنودن، پيمانكار سابق آژانس امنيت ملي امريكا عنوان كرد كه واشنگتن با عنوان كردن جاسوسي خواهان بازگشتش است. مخالفت روسيه در اين باره حتي باعث شده كه برخي از منابع خبري از لغو سفر باراك اوباما به روسيه سخن به ميان آورند كه قرار است در نيمههاي آگوست (ماه آينده ميلادي) انجام شود. در حالي كه همين ميل به ائتلاف جديد باعث شده تا ولاديمير پوتين براي همين ماه ميلادي به سفر به تهران بينديشد.
