تقصير ما نيست،مقصر تاريخ است. مقصر بلاهايي است كه تاكنون از اهمالكاريها و جدي نگرفتنها به سرفوتبالمان آمده، پس تقصير ما نيست اگر نگران استقلال باشيم، آن هم نه براي سيزدهمين دوره ليگ برتر بلكه براي حضور در جمع هشت تيم برتر آسيا. استقلاليها ميگويند قرار دادشان با جاسم كرار قانوني است. دليل و مدرك هم ميآورند، تبصره و ماده و قانون هم رديف ميكنند تا هر طور شده اين شبهه را به سود خود تبديل به واقعيت و حقيقت كنند. اما ما نگرانيم؛ نگران اينكه همين استقلال با همين قلعه نويي و فتحاللهزاده بر سر يك اهمال و يك دست كم گرفتن به راحتي آب خوردن از حضور در ليگ قهرمانان آسيا بازماند. نگرانيم چون مسبوق به سابقه است كه مكاتبات بينالمللي را درست انجام نمي دهيم و ثمره آن اين شد كه تيم المپيكمان مقابل چشمان بهت زده تمام علاقهمندان به فوتبال و آرزومندان صعود به المپيك روي يك اشتباه مكاتباتي و اهميت ندادن به نامههاي بينالمللي از گردونه رقابتها حذف شد.
پس بايد حق داشته باشيم كه نگران وضعيت استقلال باشيم. جاسم كرار اكنون در عراق بازي ميكند، براي تيمش ميجنگد، گل ميزند و گلسازي ميكند تا دلتان بخواهد هم عكس و فيلمهايش روي سايتهاي خبري و فضاي مجازي قرار ميگيرد يعني هم ما ميبينيم و هم حريف استقلال، يعني اينكه اگر خداي ناكرده فقط يك جاي كار بلنگد آن وقت به راحتي آب خوردن براي سومين بار شاهد يك شكست بينالمللي خواهيم بود. امروز مديريت استقلال، سرپرست اين تيم و جناب سرمربي، راضي و خوشحال از عقد قرارداد با جاسم كرار ميخندند و فاتحانه و سرمست از پيروزي در بازار نقل و انتقالات سخن ميگويند، پاسخ همه اين نگرانيها را هم با توپ پر ميدهند كه بله شما استقلالي نيستيد و چشم ديدن موفقيت ما را نداريد يا اينكه ميخواهيد استقلال را به حاشيه ببريد اما ما نگران تكرار سه باره تاريخي هستيم كه نتيجهاي جز شكست براي فوتبال ايران به بار نياورده.
ميخواستيم درباره سجاياي اخلاقي! جناب كرار حرف بزنيم. از اينكه هنوز يادمان رفته بياخلاقيها و حاشيههاي زشت اين عراقي را، ميخواستيم بپرسيم كه مديريت استقلال روي چه حسابي انگشت روي يكي از بياخلاقترين و بدترين بازيكنان خارجي تاريخ فوتبال ايران گذاشت؟ ميخواستيم بپرسيم كه استقلال چگونه حاضر شد چشم ببندد و كسي را كه سابقه زدن داور، سابقه توهين به استقلال و سابقه هزار و يك حاشيه پرخاشگري دارد را دوباره به جمع تيم بزرگي چون استقلال راه دهد؟ اما همه اينها را كنار گذاشتيم تا نگرانيمان را به نحوي ديگر از مسئولين استقلال سؤال كنيم.
ميگويند جاسم كرار براساس ماده 18 آييننامه فيفا ميتواند شش ماه مانده به پايان قرار دادش با تيم جديد قرارداد امضا كند البته به شرط آوردن فسخ نامه قرارداد با تيم قبلي! اين شرط درست همان چيزي است كه نگرانمان ميكند، شرطي كه شايد تنها شرط نيز نباشد و شرطهاي ديگري هم در پي داشته باشد، كه البته ما از آن بيخبريم. اما شايد جناب مديرعامل، معاون، سرپرست و حتي سرمربي استقلال از آن آگاه باشند؛ شرطهايي كه ما را نگران ميكند ظاهراً براي مسئولين استقلال چندان اهميت ندارد.
تقصير ما نيست اين نگرانيها، اين نگراني هميشه همراه فوتبال ايران بوده يك دغدغه كه ابتدا خيلي ساده به نظر ميرسد مثل همان دو مورد كه با بيخيالي و خنده از آن استقبال كرديم اما سرانجام آن اشك و حسرت بود براي فوتبالمان. جاسم كرار بياخلاق حالا همه جوره نگرانمان ميكند. ما ماندهايم كه بايد با اين نگراني چگونه سر كنيم. آيا اين بار همه چيز ختم به خير ميشود؟
