درگيري لفظي و اختلاف سليقه كادر فني و فدراسيوننشينان وزنهبرداري با المپيكيها و مدالآوران اين رشته هر چند بسيار زشت و زننده در رسانهها مطرح شد، اما پرده از واقعيتهايي برداشت كه بسيار تأمل برانگيز است؛ واقعيتهايي كه چهره ديگر از عالم ورزش و ورزشكاران را نشان ميدهد.
در نگاه اول پنج چهره شاخص وزنهبرداري كشور و صاحب عناوين جهاني و المپيك يك صدا فرياد ميزنند كه بنا به دلايلي حاضر به ادامه همكاري با تيم زيرنظر سرمربي فعلي نيستند و تا كوروش باقري سكان هدايت تيم را بر عهده داشته باشد، در اردوها حاضر نميشوند. يكي از مهمترين دلايل آنها نيز برميگردد به نحوه برخورد باقري با مليپوشان و ادبيات و خصوصيات اخلاقي او.
خب وقتي يك حرف از زبان پنج نفر مطرح ميشود طبيعي است كه مخاطب ناخودآگاه حق را به آنها داده و تصور ميكند حتماً چيزي در ميان است كه صداي پنج قهرمان جهان و المپيك را در آورده بنابراين ميتوان به راحتي حكم داد كه باقري بايد در رفتار خود با مليپوشان تجديد نظر كرده و با كوتاه آمدن مقابل آنها شرايط حضور دوبارهشان را در اردوها فراهم كند. سكوت معنيدار رضازاده و حمايت همهجانبه او از سرمربي تيمملي هم باعث ميشود همانگونه كه در خصوص باقري تصميمگيري شد، در خصوص رئيس فدراسيون وزنهبرداري هم با رعايت حال او به نوعي همين تصميم را گرفت.
اما همه چيز به اينجا ختم نشد. يكشنبه صبح خبري روي خروجي برخي از خبرگزاريها قرار گرفت كه بسيار قابل تأمل بود.
نوع ادبيات و حرفهايي كه كيانوش رستمي به زبان آورده مؤيد اين است كه كوروش باقري در برخورد با اين مليپوشان به درستي رفتار كرده و تنها هدف او از اين نوع برخورد، تمركز بيشتر آنها روي كار و تمرينات بوده است. صحبتهاي رستمي بيترديد مورد تأييد بقيه مليپوشان نيز هست، چرا كه حتماً آنها نيز مواردي مانند رستمي داشتهاند كه باقري به عنوان مسئول اول تيمملي وزنهبرداري در برابر خواستههاي غلط آنها ايستادگي كرده تا آنها امروز براي خود و خودسرانه اردويي جداگانه برپا كنند.
به صحبتهاي رستمي دوباره نگاه كنيد تا متوجه شويد كه چرا از نظر اين مليپوش خاطي رفتار كوروش باقري قابل تحمل نيست، چون بهزعم او باقري هواي همشهري خود را نداشته و او را مجبور كرده تا موهاي بلندش را براي حضور در مسابقات كوتاه كند، اين دلايل بچگانهاي است كه مدالآور جهاني و المپيكي ما ميآورد و اردوي تيمملي را ترك ميكند.
حرفهاي كيانوش رستمي ناخواسته پرده از بسياري از واقعيتها را برداشت؛ واقعيتهايي از اين دست كه كوروش باقري مقابل زيادهخواهي و بياخلاقيهاي شاگردانش ساكت نمينشيند حتي اگر اين شاگرد قهرمان جهان، قهرمان المپيك و قويترين مرد جهان باشد. در دنياي حرفهاي اين حق سرمربي است كه پدر و آقاي بالاي سربازيكنان خود باشد، آنها را هدايت كند و حتي شبانهروز آنها را چك كند. اينكه در ايام اردو كجا ميروند، چه زماني ميخوابند، چه ميخورند و چگونه رفتار ميكنند. اين حق سرمربي است كه حتي در خصوص وضعيت ظاهري شاگردان خود تصميمگيري كند. عالم ورزش سرمربياني را در رشتههاي مختلف به ياد دارد كه برترين شاگردان خود را به خاطر عدم رعايت همين موارد طرد كردهاند. حرفهاي كيانوش رستمي تمام منتقدان منصف را واميدارد كه در تصميم ابتدايي خود و نظر اول تجديدنظر كنند. اينكه باقري از نظر كيانوش رستمي، بهداد سليمي، سجاد انوشيرواني، نواب نصير شلال و سجاد مرادي، فردي بياخلاق و تندمزاج است تنها به اين دليل است كه نگذاشته آنها چون مدالآور هستند هركاري دلشان ميخواهد انجام دهند.
جاي تأسف است كه تعدادي مثلاً قهرمان بنا به دلايلي كاملاً شخصي و غيراخلاقي فدراسيون و سرمربي تيمملي را زيرسؤال ببرند و خودخواهانه فرياد جداييطلبي سر دهند. حرفهاي كيانوش رستمي وادارمان ميكند كه عنوان كنيم ورزش ايران هيچگاه محتاج چنين قهرماناني نبوده، نيست و نخواهد بود و بنا به قول كوروش باقري سرمربي تيمملي وزنهبرداري خيلي زود جواناني با انگيزه و با اخلاق و به مراتب پهلوانتر از آنها جايشان را در تيمملي پر ميكنند و افتخار آفرين ميشوند.
