تعيين چنين دستور كاري خود گواه اختلاف نظرهاي عميق و گستردهاي است بر شركتكنندگان در اين نشست و همچنين بر ديگر مخالفان دولت سوريه سايه افكنده و روز به روز عملكرد و جايگاه آن را به تحليل برده است. اگر در ابتداي شكلگيري نشست موسوم به «دوستان سوريه» از شركت نمايندگان حدود يكصد كشور و سازمان جهاني و منطقهاي در آن صحبت به عمل ميآمد؛ اما اكنون تعداد نمايندگان شركت كننده در نشست استانبول به ۱۱ كشور و سازمان تقليل يافته است به گونهاي كه رسانههاي مخالف دولت سوريه نيز همچون گذشته نميتوانند در خصوص تعداد شركتكنندگان مانوردهند و از آن به عنوان نشانهاي از تمايل جامعه جهاني به تغيير نظام سياسي سوريه ياد كنند. البته به نظر ميرسد علاوه بر وجود اختلافات گسترده بين مخالفان دولت سوريه، پي بردن تدريجي مقامات كشورها و افكار عمومي جهاني به واقعيتهاي صحنه سوريه نيز در بيميلي آنها از شركت در نشستهاي موسوم به «دوستان سوريه » نيز مؤثر بوده است.
يكي از اختلافات جدي و اساسي كه بين مخالفان دولت سوريه بروز كرده است، تسليح شورشيان سوريه و كم و كيف آن است. همچنانكه در عرصه ميداني شورشيان مسلح به دو دسته القاعده و غير القاعده ( ارتش آزاد) تقسيم شدهاند، حاميان خارجي آنها نيز با توجه به موارد منازعه دو يا چند دسته شدهاند. براي مثال در خصوص تسليح شورشيان وابسته به القاعده، عربستان در يك طرف و ديگر مخالفان خارجي دولت سوريه در طرف ديگر قرار گرفتهاند و به نظر ميرسد در پي مخالفتهاي چند ماهه اخير امريكا برخي كشورها از جمله قطر و تركيه كه در كنار عربستان در ترانزيت القاعده به سوريه نقش داشتند، اكنون با جداكردن صف خود از عربستان تلاشهاي خود را بر تقويت شورشيان غير القاعدهاي سوريه نظير ارتش آزاد متمركز كردهاند. در خصوص تسليح و تجهيز شورشيان غير القاعدهاي نيز باز كم و كيف تسليح آنها اختلاف است به گونهاي كه امريكا ارسال تجهيزات نظامي غيركشنده همچون دوربينهاي ديد در شب يا جليقههاي زره پوش را تجويز ميكند حال آنكه امريكا و انگليس بر تسليح آنها تأكيد دارند.
البته اين بحثها به اين مفهوم نيست كه مخالفان دولت سوريه براي ارسال سلاح به شورشيان مسلح دست نگه داشتهاند و منتظر رسيدن به توافق و تفاهم در اين زمينه هستند بلكه آنها در بيش از دو سال گذشته از هيچ كمك تسليحاتي به شورشيان دريغ نكردهاند و همين كمكهاي آنها است كه باعث كشته و زخمي شدن چند هزار سوري و آوارگي چندميليون نفر ديگر و همچنين وارد شدن ميلياردها خسارت بر اين كشور شده است و در عين حال تلاشها و رايزنيهاي بينالمللي از جمله مأموريت فرستادگان سازمان ملل و اتحاديه عرب از محمد الدابي و كوفي عنان گرفته تا اخضر ابراهيمي را ناكام گذاشته است. بر اين اساس نشست اخير استانبول نيز همانند نشستهاي قبلي آن در تعارض با توافقات بينالمللي از جمله توافق ژنو براي حل مسالمتآميز بحران قرار داشته است و از اين ديد شركت امريكا –كه يك طرف اصلي توافق ژنو است - در نشستهاي موسوم به «دوستان سوريه» بيانگر دوگانگي و يك بام و دو هواي اين كشور در قبال بحران سوريه است.
