| ويژه نامه نوروزي روزنامه جوان |

در حال و هواي اسكار

محمد صادق عابديني

امسال شايد دومين سالي بود كه برگزاري اسكار حساسيت‌هاي زيادي را در داخل كشورمان برانگيخت. سال گذشته فيلم «جدايي نادر از سيمين» با وجود همه انتقاداتي كه در داخل كشور به آن وارد شد، توانست اسكار بهترين فيلم غير انگليسي زبان را كسب كند. اسكاري كه هنوز هم با گذشت بيش از يك سال، بر سر اينكه كسب آن واقعا حق فرهادي بوده است يا خير، حرف و حديث‌هاي زيادي برپا است. سال گذشته در همين ايام كساني كه معيار موفقيت سينماي ايران را كسب جايزه از فستيوال‌هاي غربي مي‌دانند، از اينكه مهمترين جايزه سينماي تجاري جهان به ويترين جوايز سينماي ايران اضافه شده است خوشحال بودند و رقابت شديدي در ارسال پيام تبريك به اصغر فرهادي به راه افتاده بود. 

شمقدري كه سال گذشته اسكار را در حد جشن سينماي گچساران معرفي كرده بود، امسال هم با اظهار نظر‌هاي خود در آستانه اسكار كمي تا قسمتي گرد و خاك به راه انداخت. 

امسال به دليل عدم عذر‌خواهي امريكا از ساخت فيلم موهن «بي گناهي مسلمانان» كه در آن به طور مستقيم به شخص رسول اكرم (ص) توهين شده بود، مراسم اسكار تحريم و از فرستادن فيلم منتخب « يه حبه قند» به امريكا صرف نظرشد. بعد از آن هم با اعلام فيلم ضد ايراني «آرگو» به عنوان بهترين فيلم اسكار ۸۵، بحث‌هاي زيادي در داخل كشور به راه افتاد. با آن كه امريكا سابقه طولاني در ساخت فيلم‌هاي ضد ايراني دارد، اما اين‌بار مهمترين جايزه سينمايي‌اش را به «آرگو» داد تا قدرداني خود را از بن افلك كارگردان «آرگو» نشان دهد. بن افلك در فيلم خود با سياه نشان دادن انقلاب ايران، داستاني از فرار چند امريكايي را بعد از تسخير لانه جاسوسي به تصوير مي‌كشد و از مأموران سازمان بد نام «CIA» قهرمانان ملي مي‌سازد. اتفاق امسال باعث شد تمام كساني كه سال گذشته در ستايش اسكار سخن گفته بودند، سكوت كرده و حتي از اين اقدام ضد ايراني سينماي امريكا انتقاد كنند. 

اسكار امسال كه عنوان سياسي‌ترين مراسم اسكار را به دست آورد، براي ما يك دستاورد مهم داشت و آن هم اين بود كه حداقل در تعريف‌ها و تمجيد‌هاي هيجاني خود از يك جايزه سينمايي تجديد نظر كنيم و از خوشبيني و خوش خيالي كه بعضا در مورد روابط امريكا و ايران وجود دارد فاصله بگيريم. امريكا با انتخاب «آرگو» نشان داد كه هيچ‌گاه نبايد سينما را از سياست جدا دانست و شعار هنر براي هنر فقط براي كتاب‌هاي درسي جهان سومي‌ها نوشته شده است.