از آنجا كه فعاليت اعضاي اين باند باعث وحشت عمومي در شيراز شده بود، دادستان شيراز درخواست كرد متهمان به عنوان محارب محاكمه شوند، اما اين خواسته از سوي ديوان عالي كشور رد شد.
اين پرونده از سال ۸۸ به جريان افتاد. مردي به مأموران پليس شيراز خبر داد اموالش در يكي از خيابانهاي شمال شهر از سوي چند مرد آدمربا سرقت شده است. او توضيح داد: بعد از خارج شدن از محل كارم سوار يك ماشين مسافركش شدم تا به خانه بروم. در صندلي عقب كنار مرد جواني نشستم. مردي هم در صندلي جلو كنار راننده نشسته بود. چند دقيقه بعد ناگهان مردي كه كنار راننده نشسته بود، خودش را به صندلي عقب پرتاب كرد و با كمك مسافر ديگر سرم را به زير صندلي بردند. يكي از آنها چاقويي روي پهلويم گذاشت و تهديد كرد اگر اعتراض كنم، جانم را از دست ميدهم. بعد هم در بيابان توقف كردند و كتكم زدند. سپس پول، كارت عابربانك و اوراق شناساييام را به زور گرفتند و از محل دور شدند.
بعد از اينكه پرونده به جريان افتاد، شكايتهاي مشابه بسياري مطرح شد و مأموران پليس به تحقيق از مالباختهها پرداختند اما با مشخصاتي كه آنها در اختيار مأموران گذاشتند هم مأموران نتوانستند متهمان را شناسايي كنند. بررسيهاي پليس نشان داد شيوه و خودرويي كه سارقان از آن استفاده ميكنند، يكي است اما اين احتمال وجود دارد كه اعضاي شبكه در گروههاي جداگانه دست به سرقت ميزنند. تحقيقات پليس تا دوسال بعد از به جريان افتادن پرونده ثمري نداشت تا اينكه سرانجام يكي از متهمان دستگير شد. او در بازجوييهاي پليسي اقرار كرد با همدستي هشت نفر از دوستانش دست به سرقتهاي سريالي ميزدند. بعد از شناسايي اعضاي باند، مأموران پليس در يك عمليات شبانه شش نفر از سارقان را دستگير كردند اما دو نفر از آنها موفق به فرار شدند. سپس متهمان مورد بازجويي قرار گرفتند و اقرار كردند از ۱۰۲شهروند زورگيري كردهاند. متهمان اقرار كردند بعد از شناسايي مردان پولدار، آنها را سوار ماشين و با تهديد از آنها اخاذي كردهاند.
يكي از متهمان گفت: ما به سه گروه تقسيم شده بوديم و هر شب يك گروه با ماشين به سرقت ميرفت. مناطقي را كه انتخاب كرده بوديم، محل تردد مردان ثروتمند بود. بعد از اينكه آنها را سوار ميكرديم، با تهديد چاقو اموالشان را به زور سرقت ميكرديم. بعد اموال سرقتي را بين خودمان تقسيم ميكرديم و اوراقي كه از آنها سرقت كرده بوديم را در اختيار يك شبكه بينالمللي قرار ميداديم.
سرانجام تحقيق از متهمان پايان گرفت و اعضاي باند به ۱۰۲ مورد آدمربايي و سرقت متهم شدند. دادستان شيراز هم اعلام كرد بيش از يكصد شكايت عليه متهمان مطرح شده است و علاوه بر سرقت، اتهام آدمربايي هم متوجه آنهاست. متهمان در مدت دو سال شهر را هم ناامن كرده بودند، بنابراين ميتوان آنها را محارب دانست. خواسته دادستان شيراز اما از سوي دادگاه انقلاب پذيرفته نشد و اختلاف بين دادستان و دادگاه انقلاب در ديوان عالي كشور مطرح شد. ديوان عالي كشور داشتن چاقو را مصداق محاربه ندانست و اعلام كرد عمل آنها مصداق ايجاد رعب و وحشت عمومي نيست، بنابراين متهمان محارب شناخته نشدند.
سرانجام پرونده بعد از صدور كيفرخواست براي رسيدگي به دادگاه عمومي فرستاده شد. پيش از آغاز جلسه محاكمه، خبر رسيد كه متهم رديف دوم فوت شده است. گزارش پزشكي قانوني نشان داد كه چند بسته پلاستيكي حاوي مواد مخدر در شكم وي پيدا شده است. از آنجا كه يكي از بستهها در معده وي پاره شده، باعث مرگ شده است.
بررسيهاي بيشتر نشان داد متهم يكي از عوامل توزيعكننده مواد مخدر در زندان بوده است. وي در مرخصي از زندان مقدار زيادي مواد مخدر را ميبلعيد و آن را به داخل زندان منتقل ميكرد و مواد را بين زندانيان توزيع ميكرد.
بعد از تأييد مرگ متهم رديف دوم، شش متهم ديگر يكبهيك در جايگاه شعبه ۱۱۴قرار گرفتند. قاضي بعد از شنيدن اظهارات متهمان- بهرغم مرگ متهم رديف دوم كه رأي عليه او صادر شد- آنها را در آدمربايي و ضرب و جرح مجرم شناخت و به ۳۲سال حبس و ۱۴۸ ضربه شلاق، رد مال، پنج سال تبعيد به تايباد، چابهار، ايذه، كلبير و قيدار محكوم كرد. متهم رديف هفتم نيز به ۱۵ سال حبس و ۷۴ ضربه شلاق و پنج سال تبعيد محكوم شد. متهمان اما به رأي دادگاه اعتراض كردند و پرونده براي رسيدگي دوباره به دادگاه تجديد نظر فرستاده شد و آنها روز گذشته بار ديگر پاي ميز محاكمه حاضر شدند. رأي دادگاه به زودي اعلام ميشود.
