ایسنا: این سازمان چهار کامیون را در جاده قرار داد، به طوری که اولین کامیون توسط یک انسان هدایت میشد و به دنبال آن سه کامیون خودمختار حرکت میکردند.
این کاروان با موفقیت از فناوریهای هدایت با فرمان، حفظ سرعت و آگاه شدن از اطلاعات استفاده کرد.
سرعت کامیونها در این آزمون 80 کیلومتر بر ساعت بود و مسافت بین هر یک، چهار متر گزارش شده است.
یکی از اهداف کلیدی تمرین کامیونهای این سازمان، مشاهده این موضوع بود که این وسایط نقلیه تا چه اندازه از لحاظ انرژی کارآمد هستند.
نیروی کششی با نگاه داشتن کامیونها در خط مستقیم و فاصله چهار متری آنها از یکدیگر کاهش یافت و این امر موجب مقاومت پایینتر هوا و در نتیجه کاهش مصرف سوخت تا 15 درصد یا بیشتر شد.
به دلیل تکنولوژیهای به کار رفته در طراحی این کامیونها، آنها باید میتوانستند موانع موجود بر سر راهشان را شناسایی کنند. یک رادار میلیموجی و رادارهای لیزری مادون قرمز برای شناسایی این موانع به کارمیرفتند.
همچنین دوربینها و این رادارها به کامیونها در شناسایی خطوط سفید جاده کمک میکردند.
یک ماژول اطلاعاتی بیسیم و ماژولهای اطلاعاتی مادونقرمز هم، برقراری ارتباطات درون کامیونها را مهیا میکردند.
آزمایش "فوریه "2013" بخشی از پروژهای است که در سال 2008 توسط NEDO آغاز شد.
کامیونهای خودرانش ژاپن به این زودی به سیستم حملونقل این کشور ملحق نخواهند شد.
سازمان توسعه و فناوری ژاپن امیدوار است نسخه عملی سیستم رانندگی خودکار را تا سال 2020 آماده کند.
آزمایشات دیگر از این دست اواخر سال جاری میلادی انجام خواهد شد.
