ایمان و پارسایی از ویژگیهای مهم یک دوست است؛ زیرا انسان موحدی که دین را با جان و وجود پذیرفته و به وجود بهشت و جهنم اعتقاد دارد و از زوال دنیا و بقای جهان آخرت نیز آگاه است، به خوبی میداند تنها از راه عبودیت و بندگی است که میتواند سعادت دو جهان را کسب نماید.
امام صادق(ع) درباره این که دوستان خود را به داشتن چه خصلتهایی امتحان کنیم؟ فرمودند:" برادران خود را به دو خصلت بیازمایید. اگر آن دو خصلت را داشتند با آنها دوستی کن و گرنه از ایشان دوری کن، دوری کن، دوری کن. (آن دو خصلت اینهاست): "پایبندی به خواندن نماز در وقت خود و نیکی کردن به برادران در روزگار سختی و آسایش۱".
آن حضرت همچنین میفرمایند: "هیچ کس را دوست خود مخوان، مگر آن که در سهچیز او را بیازمایی: او را به ایسنا:خشم آوری و ببینی که آیا این خشم او را از حقّ به باطل میکشاند؛ در درهم و دینار و در سفر کردن با او۲".
امام علی (ع) نیز درباره این که چرا در برهم زدن دوستیها نباید تمام پلهای پشت سر را خراب کنیم؟ فرمودند: "هرگاه خواستی از برادرت ببری، ماندهای از دوستی خود برای او بگذار که اگر روزی آن مقدار برایش آشکار شود به آن بازگردد (همه پلها را پشت سر او خراب نکن بلکه جایی برای بازگشت او و پیوند مجدد دوستی باقی گذار)۳".
امام صادق(ع) نیز در حدیثی رفیقان را سه گروه میدانند و میفرمایند: " آن که با جان همراهی کند، دیگری آن که با مال یاری رساند و این دو گروه در برادری راستند؛ و سومی که از تو وجه معاش میگیرد و تو را برای اندکی لذت و خوشی میخواهد، او را مورد اعتماد مدان۴".
منابع:
۱-الکافی: ۲ / ۶۷۲ / ۷ منتخب میزان الحکمة: ۱۴
۲- امالی الطوسیّ: ۶۴۶ / ۱۳۳۹ منتخب میزان الحکمة: ۳۱۶
۳- نهجالبلاغة: الکتاب ۳۱ منتخب میزان الحکمة
۴-تحفالعقول: ۳۲۴ منتخب میزان الحکمة: ۱۲
گزارش خطا
نظر شما
جوان آنلاين از انتشار هر گونه پيام حاوي تهمت، افترا، اظهارات غير مرتبط ، فحش، ناسزا و... معذور است