اين راهپيمايي از آن حيث برجسته است و ميتوان نام حماسه تاريخي بر آن نهاد كه در اوج تهديدات و فشار دشمن به ويژه در حوزه اقتصاد صورت گرفت. دشمني كه گمان ميكرد با ابزار تحريم اقتصادي ميتواند ملت ايران را به زانو درآورده و از پشتيباني انقلاب ۳۴ ساله خود مأيوس كند، ديروز فهميد امت خميني (ره) استوارتر از گذشته بر عهد خويش پايبند است.
آنگونه كه در دعوت براي راهپيمايي و توصيه براي حضور دشمنشكن خويش به صراحت گفتند: «آن زمان كه دشمن به جانمان حمله كرد، شهدا ما را شرمنده كردند، نكند اين روزها كه دشمن به نانمان حمله كرده، شرمنده شهدا شويم» و ثابت كردند در موسم سخت ابتلا، لحظهاي براي آمدن ترديد ندارند و چه زيبا گفتند: «حاشا كه براي نان، ولي بفروشيم، حالا كه علي گفته بيا ميآييم».
ديروز ملت ايران جواب مقامات كاخ سفيد را كه منتظر بودند با كمرنگ بودن راهپيمايي ۲۲ بهمن، سناريوهاي شيطاني ديگري را عليه جمهوري اسلامي پياده كنند، خنثي كردند و محكم در جواب «مارك كيرك» آن سناتور بيعقل امريكايي كه در حمايت از خط تحريم اقتصادي ايران گفته بود: «اشكالي ندارد اگر غذا از دهان ايرانيان بيگناه بيرون بكشيم.» فرياد برآوردند ملتي كه براي سربلندي اسلام و ايران به پا خاسته، با وجود تنگناهاي شديد اقتصادي حاضر نميشود سر تسليم در مقابل نظام سلطه فرود آورد و عزت و نام ايراني جماعت را فداي لقمهاي نان، آن هم از دست كساني كه به دنبال ذلت جوامع اسلامي هستند، كند.
ديروز ملت ايران نه به هياهوي سياسي برخي غفلتزدگان داخلي توجهي كرد تا در آمدن خويش سستي ورزد و نه در مخيلهاش اين ذهنيت را خطور داد كه با نيامدن در صحنه راهپيمايي پيامي مبني بر نارضايتي از وضعيت معيشتي را به گوش جهانيان برساند.
ديروز ملت ايران همه معادلات فكري و شيرازه ذهني بددلان داخلي و كينهورزان خارجي انقلاب ۳۵ ساله خميني كبير را به هم ريخت و آشكارا و با زبان رسا فرياد زد فقط براي آرمانهاي انقلاب خميني و حمايت از خلف شايسته او خامنهاي عزيز به صحنه آمده و اين يعني از تو به يك اشاره، از ما به سر دويدن.
ديروز ملت ايران پاسخي قاطع به توهمات مقامات كاخ سفيد داد و با حضور خود ثابت كرد نه به ارعاب دشمن مبني بر اينكه همه گزينهها در مورد ايران روي ميز است توجه دارد و نه خوشبين به ادبيات لين و دروغين روزهاي اخيري كه نو به دوران رسيدههاي كاخ سفيد در رابطه با مذاكره مستقيم با ايران بر زبان ميرانند؛ چرا كه ملتي كه ۳۴ سال ادبيات و رفتارهاي دشمنان خود را كالبدشكافي كرده و بارها آنها را آزموده، به درستي از ماهيت آن مطلع است و قطعاً سخنان نخنماي مقامات كاخ سفيد و عملههاي اروپايي آن كوچكترين تأثيري در اراده مستحكم آنها در حمايت از انقلاب ايجاد نخواهد كرد.
لذا با توجه به همين بينش عميق بود كه ملت ايران، كوچك، بزرگ، زن و مرد، كارگر، دانشجو با هر رنگ و لباسي و بدون در نظر گرفتن سلايق متفاوت و گرايشهاي فكري، بار ديگر در آغازين سي و پنجمين سال انقلاب شكوهمند اسلامي با راهپيمايي و پاسداشت انقلاب خود ميليون ميليون به خيابانها ريختند و براي دفاع از نظامي كه خميني كبير براي آنان به ارمغان آورده بود، فرياد برآوردند.
شايد ادبيات، رفتار و بهرهگيري از رهيافت «نوروپسيكولوژي» مقامهاي كاخ سفيد كه تلاش دارند با اتخاذ شيوههاي نو در يك جنگ رواني بر ملتها تسلط يابند بر ملتهاي ديگر تأثيرگذار باشد، ولي تعجب آنجاست با وجود آنكه آنها بارها تجربه كردهاند كه ملت ايران در مقابل اين رفتارهاي «نورو پسيكولوژيكي» واكنشي متفاوت و برخلاف انتظار از خود بروز ميدهند، چرا همواره سعي ميكنند از همان شيوهها براي تأثيرگذاري بر افكار عمومي اين ملت فهيم بهره گيرند.
طبيعي است ملتي كه تجربه چند دهه ظلم و تعددي كاخ سفيد را در قالب شعارهاي دروغين و تبليغات منفي بر انقلاب اسلامي خويش ديده است، هيچگاه نميتواند نسبت به رفتارهاي متضاد دنياي استكبار بيتفاوت باشد.
بنابراين در چنين وضعيتي مردمي كه به عشق خميني و اسلام به ارمغانآورده او در سال ۵۷ پاي به ميدان كارزار نهادند با مشاهده اين تهديدات و رفتارهاي خصمانه، رفتاري معكوس از خود بروز خواهند داد و ديديم كه ديروز چنين كردند، زيرا كلماتي همانند «آزادي» از زبان كساني كه خود متجاوز و پايمالكننده حقوق و آزاديهاي ملتها هستند،تنها تداعيكننده رفتار شرارتآميز خواهند بود.
ديروز ملت بزرگ ايران با صداي بلند فرياد برآوردند كه «ما انقلابيايم» و همچون «وليمان» فقط بايد انتظار رفتار انقلابي از ما داشت و رفتار انقلابي يعني سختيها را به جان خريده، شعبابيطالبها را تحمل كرده و پيروزي از جنس جنگ بدر را تجربه ميكنيم.
