
شايد راهپيمايي ۲۲ بهمن امسال را از بسياري از جهات بايد متفاوت از راهپيماييهايي دانست كه تاكنون برگزار شده و ملت بزرگ ايران از خود خلق كرده است. راهپيمايي امسال از لحاظ موضوعي با چند پديده سياسي- اجتماعي و اقتصادي مهم تقارن پيدا كرده است. از يك سو ملت ايران شاهد شديدترين تحريمهاي دوران انقلاب و از سوي ديگر شاهد شكست پي در پي سياستهاي امريكا در منطقه است. از يك سو در آستانه برگزاري يكي از بزرگترين انتخابات كشور كه حوادث تلخ و فتنه پس از انتخابات ۸۸ را تجربه كرده است، قرار دارد و از سوي ديگر شاهد پيروزي ملتهاي منطقه به ويژه حماس در غزه و عقبنشيني معارضان و گروههاي تروريستي پس از مقاومت دو ساله مردم سوريه در مقابل ۳۷ كشور كمككننده به تروريستها است. از يكسو شاهد لنگاندازي ۱+۵ در بحث مذاكرات هستهاي و از سوي ديگر شاهد فريبكاريهاي امريكا با شعارهاي دروغين مذاكره با ايران هستيم. در عين حال امسال ملت ايران در حالي به خيابانها ميآيد تا سي و پنجمين سال پيروزي انقلاب خود را جشن بگيرد كه بعضاً شاهد برخي بياخلاقيهاي عناصر سياسي كشور است و قصد دارد فارغ از اين بياخلاقيها و تنگناهاي اقتصادي كه حاصل حقد و كينه دشمنان براي به زانو در آوردن ملت و تسليمپذيري آنها است، مردم فوج فوج به خيابانها آيند تا بار ديگر ثابت كنند ملت خميني كبير و خامنهاي عزيز بياعتنا به اين فضاسازيها و شيطنتها، به دنبال آن است تا تنها تكليف خويش را به درستي انجام دهد و با صداي بلند فرياد زند بين ارزشهاي پيشيني انقلاب خميني (ره) بزرگ ارزشهاي پسيني سلف شايسته او خامنهاي عزيز پيوند ناگسستني وجود دارد. ملت ميآيد تا بگويد پاسداري از خون شهدا، ايستادگي بر انديشه و فرهنگ ناب اسلام و انقلاب ارزش پيشيني است و تا جان در كالبدتك تك ايراني است، از چنين ارزشهايي حمايت خواهد كرد. ميآيد تا انزجار خود را از نظام سلطه فرياد كند و بار ديگر بگويد تحريمهاي به اصطلاح فلجكننده آنها نميتواند ملت را از راهي كه انتخاب كرده، باز دارد و دستهاي چدنيشان در دستكش مخملي در نيمه دهه چهارم انقلاب براي آنها امري ناشناخته نيست. امروز ديگر حناي غرب به ويژه امريكاييها براي ملت ايران رنگي ندارد، چگونه ملتي كه به صراحت اظهارات فلان سناتور امريكايي را ميشنود ميتواند دلسوزي مزورانه مقامات كاخ سفيد را در دست دوستي دراز كردن به سمت ايران باور كند!
مگر همين يك ماه پيش نبوده كه «مارك كيرك» سناتور امريكايي در حمايت از تحريمهاي امريكا عليه ايران گفت كه «اشكالي ندارد اگر غذا را از دهان ايرانيان بيگناه بيرون بكشيم.» يا «مارك دو بوتينر» مدير بنياد دفاع از دموكراسي كه يكي از مهمترين بنيادها در دادن خط فكري به مقامات كاخ سفيد است، گفته بود: «تحريمها تاكنون پيامدهاي زيادي براي اقتصاد ايران داشتهاند اما آن قدري نبودهاند كه اعتراضهاي مردم را در پي داشته باشند و با متمركز ساختن تحريمها روي تمام صنايع ايران، فرار از تحريمها از طريق منافذ جا مانده براي ايران مشكل خواهد بود.»
ملت ايران چگونه ميتواند بپذيرد امريكاييها كه سناتورها و تئوري پردازانش كمر همت بستهاند با ابزار تحريم، از منظر غلط خود نظامي را به تسليم وادارند و حتي با كمال خباثت و وقاحت بيان ميكنند بيرون كشيدن غذا از دهان ايرانيان بيگناه اشكالي ندارد، خواهان مذاكره با ايران است. وقتي «چاك هاگل» نامزد تصدي پست وزارت دفاع امريكا كه هنوز پايش به كابينه اوباما باز نشده است، در پاسخ مكتوب به سؤالات نمايندگان سناي امريكا اعلام ميكند: «من به عنوان وزير دفاع امريكا مشتاقانه تلاش خواهم كرد تا از توان نظامي امريكا براي حمله به تأسيسات هستهاي ايران در صورت لزوم اطمينان حاصل كنم، من با رئيسجمهور اوباما موافقم كه بايد براي متوقف كردن برنامه هستهاي ايران تمام گزينهها روي ميز باشد و با وجود اينكه زمان و فضا براي ديپلماسي كه همراه با فشار است باقي است، اما پنجره ديپلماسي در حال بسته شدن است» آيا نبايد ملت ايران به هر گونه مذاكره در چنين شرايطي بدبين باشد و بنا به فرمايش رهبر معظم انقلاب اين رفتار دوگانه را نوعي فريب بداند؟ فردا ملت ايران يكپارچه ميآيند تا به تأسي از ياران باوفاي حسينبن علي (ع) كه در شب عاشوراي ۶۱ هجري براي اعلام وفاداري خويش و پايبندي به راهي كه قدم در آن نهاده و فرموده بودند: «اگر فردا شمشير و خنجري در اختيار نداشتيم با سنگ با دشمن روبهرو خواهيم شد» آشكارا به دشمنان و مقامات كاخ سفيد كه با ياوهگويي درصدد پاشيدن تخم بدبيني و ترس در ميان ملت شجاع ايران هستند، ثابت كنند تا آخر ايستادهاند و در هيچ شرايطي تن به ذلت نخواهند داد.
چرا كه ملتي كه در شرايط سخت سالهاي اوليه انقلاب و خالي بودن دست از هر گونه امكانات مادي و نظامي در مقابل دشمنان تا بن دندان مسلح ايستادند، امروز كه خود قادرند هواپيماي جنگنده و زيردريايي و موشكهاي با برد بلند توليد كنند، قطعاً ميتوانند با اراده الهي و همت بلند خويش به فضل خداوند در مقابل دشمن بايستند و حقيقت انقلاب و جمهوري اسلامي را به رخ دنياي ناعادلانه و متوحش به ظاهر متمدن غربي و امريكايي كه جهان اسلام را جولانگاه جنايت خود قرار داده است، با حضور دهها ميليوني خود به تصوير بكشند و بار ديگر حسرت، پشيماني و نااميدي را در چهره دشمن نظاره كنند.