ایسنا: محققین دانشگاه کالیفرنیا با انجام آزمایشاتی بر روی موشهای آزمایشگاهی به این نتیجه رسیدند که موشهایی که به طور ارثی به ورزش گرایش دارند مغز میانی بزرگتری دارند، اما آیا این موضوع درباره انسانها هم صدق میکند؟
رابطه ورزش با هوش حرکتی به اثبات رسیده و در تاثیر فعالیتهای جسمانی بر سلامت مغز تردیدی وجود ندارد، اما سوال اینجاست که آیا این تاثیر از طریق افزایش اندازه مغز است یا موارد دیگر.
آیا ورزش با اندازه مغز در ارتباط است؟ برای فهمیدن این موضوع، محققان دانشگاه کالیفرنیا بر روی موشها آزمایشی انجام دادند و متوجه شدند که موشهایی که در طی دهها نسل ورزش دوست بار آمدهاند نسبت به موشهای دیگر مغز میانی بزرگتری دارند.
در آزمایشگاه تئودور گارلند، جرم مغز این موشها اندازه گیری شد و تصویر برداریهای با کیفیتی از مغز این موشها به عمل آمد. محققین متوجه شدند که حجم مغز میانی – قسمتی که مربوط به دیدن، شنیدن و حرکت میشود- در موشهایی که به ورزش گرایش دارند ۱۳ درصد بزرگتر از مغز میانی موشهای عادی است.
گارلند استاد زیست شناسی و پایه گذار این تحقیق میگوید: تا آنجایی که ما اطلاع داریم، این اولین نمونه از آزمایشات است که نشان میدهد موشهایی که بر روی تردمیل میدوند، قسمتی از مغزشان بزرگتر است.
نتایج این تحقیقات در مجله آنلاین زیست شناسی آزمایشی درج شده است.
در آزمایشگاه گارلند، این آزمایش به مدت ۲۰ سال بر روی موشهای آزمایشگاهی که به دویدن گرایش داشتند، انجام شد یعنی آزمایش بر روی ۶۵ نسل از این موشها صورت گرفت.
برای تجزیه و تحلیل جرم و حجم مغز این موشها، پژوهشگران مغز را به دو منطقه تقسیم بندی کردند، مخچه که اصلیترین منطقه مغز برای کنترل حرکت است و قسمت غیر مخچهای. آنها این دو قسمت را به طور جداگانه وزن کردند. قسمت مخچه مغز برای هماهنگی بدن مهم است. قسمت میانی مغز، قسمت غیر مخچهای است که شامل عصبهای مختلف و قسمت هسته حرکتی میشود، این قسمت برای یادگیری، انگیزه و تقویت نیرو مهم است. در آزمایشات گذشته مشخص شده بود که پستانداران و پرندگانی که مغز بزرگتری دارند در محیط جدید مقاومتر هستند.
محققان دریافتند که موشهایی که گرایش به ورزش دارند نسبت به موشهای عادی مغز میانی حجیمتری دارند و جرم قسمت غیر مخچهای مغزشان بیشتر است، اما مخچه و جرم کلی مغزشان بزرگتر نیست. سوال اصلی این محققان این بود که آیا انتخاب گروهی از موشها که خصیصه خاصی دارند مثلا گرایش به ورزش دارند و استفاده از نمونه تغییر یافته آزمایشگاهی، میتواند در تغییر اندازه مغز موثر باشد؟
سوال دیگری که همراه با سوال اصلی مطرح شد این بود که آیا تغییراتی که در اندازه مغز ایجاد میشود، کل مغز را شامل میشود یا فقط قسمتی یا قسمتهایی از مغز را در بر میگیرد؟
گارلند میگوید: یافتههای ما نشان میدهد که موشهایی که به طور ارثی به ورزش گرایش دارند، قسمت مخچهای مغزشان بزرگتر است و قسمت میانی مغزشان جرم بیشتری دارد، اما در این تحقیقات افزایش کلی جرم و حجم مغز مشاهده نمیشود، در واقع این تحقیقات تئوری تغییرات قطعه قطعه مغز را تایید میکند.
کارشناسان هنوز در تعمیم دادن این افزایش حجم مغز موشها به انسان تردید دارند.
گارلند میگوید: ممکن است تفاوتهایی که در گرایش و توانایی انسانها نسبت به ورزش وجود دارد در اندازه مغز میانیشان تاثیرگذار باشد، اما تاکنون چنین مطالعاتی صورت نگرفته است. اگر ممکن بود که مغز کودکان را قبل از شروع ورزش و بعد از این که شروع به ورزش میکنند و سپس در تمام طول زندگی به وسیله mri عکسبرداری کرد، ممکن بود تغییرات در اندازه مغز این افراد را مشاهده کرد.
