فارس: شهر ژنو روز دوشنبه پذیرای ۳۰۰ شخصیت برجسته از سوریه، کشورهای عربی و خارجی در کنفرانسی تحت عنوان «کنفرانس بینالمللی سوریه برای سوریهای دموکراتیک و کشوری مدنی» بود.
این نشست که با حضور ۳۵ حزب و گروه مخالف سوری برگزار شد تقویت و تحکیم مذاکره میان گروههای مخالف و همکاری میان آنها را هدف خود قرار داد.
همچنین این نشست راهکار سیاسی حل بحران سوریه و بازتابهای به حاشیه کشاندن این راهکار در سوریه و تهدیدهایی که آینده دموکراتیک این کشور را هدف قرار داده است، را مورد بررسی قرار داد.
این درحالی است که سازماندهندگان و شرکتکنندگان در این کنفرانس در نشست خود تاکید کردند که تصویر انقلاب آنان در میان مردم این سوریه و جامعه جهانی تا حدود زیادی مخدوش شده است، چون انقلاب مسالمتآمیز آنها به خاطر اقدامات گروههای مسلح به طور کلی به فراموشی سپرده شده است.
همچنین شمار زیادی از شخصیتهای معارض سوری که در این کنفرانس شرکت داشتند، به نوبه خود نارضایتی خویش از رسانههای غربی را اعلام کردند.
به هر روی کنفرانس ژنو درحالی به پایان رسید که شرکتکنندگان در آن بر ۴ نکته به توافق رسیده و تاکید کردند:
- توافقنامه ژنو به عنوان پایه و اساس برگزاری کنفرانس ژنو ۲ است.
- دعوت به برگزاری کنفرانس و نشستی ملی با حضور تمام نیروهای و جریانهای تاثیرگذار در بحران سوریه که باور دارند، سوریه نیازمند بنای نظامی دمکراتیک و کثرتگرا است.
- ارسال کمکهای فوری برای شهروندان و آوارگان سوری و آغاز بازسازی و تجدید بنای کشور.
- حفظ وحدت و یکپارچگی مردم و کشور سوریه با تکیه بر اصل مساوات و برابر بین تمام سوریها.
برای اجرای این بندها حاضران در نشست به توافق رسیدند تا دو کمیته تشکیل شود. کمیته اول ملزم به پایهگذاری سنگبنای دمکراسی و جامعه مدنی در سوریه باشد و برای این منظور با تمام جریانها و تشکلهای معارض سوری به توافقاتی دست یابد و کمیته دوم با هدف دستیابی به توافق نظر و هماهنگی با جامعه بین المللی جهت کمک به تحقق اهداف انقلاب تشکیل خواهد شد.
این درحالی است که شرکتکنندگان در این کنفرانس با هرگونه استفاده از خشونت و اعمال آن به شدت مخالفت کردند.
اما هم زمان با نشست ژنو و در حالیکه ۲۰ ژانویه سالجاری استانبول ترکیه پذیرای نشست معارضان سوری بود، نشست دیگری از معارضان سوری در پاریس، پایتخت فرانسه با هدف بررسی اوضاع جاری در سوریه برگزار شد. کنفرانس پاریس در واقع به درخواست «لوران فابیوس»، وزیر خارجه فرانسه برگزار شد که خواهان برگزاری نشستی بینالمللی درباره اوضاع راکد موجود در سوریه شده بود.
اما در نشست پاریس نمایندگان ۵۰ کشور و سازمان حامی معارضان سوری شرکت کردند و وزیر خارجه فرانسه در این نشست صراحتا خواستار افزایش حمایتهای تسلیحاتی از گروههای مسلح در سوریه شد.
در واقع یکی از مهمترین اهداف کنفرانس پاریس را تحت فشار گذاشتن کشورها و طرفهای حامی معارضان سوری برای عمل به تعهدات مالی خود در قبال ائتلاف مخالفان سوری ملاحظه کرد.
این درحالی است که مهمترین نکته قابل توجه در نشست معارضان سوری در پاریس را باید تشدید شکافها و اختلافات بین معارضان سوری و نبود هیچگونه هماهنگی بین آنها ملاحظه کرد.
دو دستگی داخلی در ائتلاف ملی و شکست این ائتلاف در ارائه دیدگاه سیاسی فراگیر و تبدیل کردن آن به واقعیتی ملموس، آینده این ائتلاف را در معرض خطر قرار داده است.
این درحالی است که تسلط «جبهه النصره» که از جریانهای وابسته به القاعده در سوریه به شمار میآید، بر بخش عمدهای از عملیاتهای نظامی مخالفان در داخل سوریه یکی دیگر از مشکلات این ائتلاف است.
همچنین نباید از رقابت آشکار سه کشور عربستان و قطر و ترکیه برای کنترل گروههای مسلح و هدایت آنها طبق منافعشان به منظور فشار آوردن بر نظام سوریه غافل بود. این درحالی است که هم اکنون بسیاری از گروههای معارض مسلح در سوریه با توجه به اینکه از چه کسی یا کشوری یا طرفی کمک مالی و تسلیحاتی دریافت میکنند، مواضع خود را تغییر میدهند.
نبود هماهنگی و یکپارچگی بین معارضان در سوریه موجب شده، پاریس که هم اکنون به نظر میرسد، درگیر جنگی دراز مدت در مالی شده، از معارضان بخواهد انعطافهایی در مواضع خود ایجاد کنند.
اظهارات فابیوس در این باره که بحران سوریه دیگر جزء اولویت های بین المللی نیست، به عقیده کارشناسان امور سوریه هشداری به گروههای مخالف سوری برای مهار کردن آنها تلقی میشود.
با این حال برخی طرفهای بین المللی تلاش کردند، با تشکیل کنفرانس پاریس بر نشست مخالفان سوری در ژنو تاثیر بگذارند و آن را تحت الشعاع خود قرار دهند.
