
سردار سرلشكر محمدعلي جعفري فرمانده كل سپاه در مجمع عالي پيشكسوتان جهاد و شهادت بسيج كه صبح روز شنبه نهم ديماه برگزار شد، گفت: «ماجراي فتنه ۸۸ واقعاً يك امتحان بزرگ الهي براي مردم مؤمن ايران اسلامي بود و خطر آن از خطر جنگ هشت ساله براي انقلاب و اسلام بسيار بيشتر بود.»
درباره اين اظهارنظر فرمانده كل سپاه پاسداران دلايل و استدلالهاي فراواني وجود دارد كه ثابت ميكند، خطر فتنه ۸۸ از خطر جنگ تحميلي هشت ساله براي انقلاب و اسلام بسيار بيشتر بود.
در اينجا فقط به چند نمونه از آن دلايل اشاره ميكنيم:
۱ـ در فتنه ۸۸ دشمن به طور واضح پيدا و آشكار نبود زيرا حق و باطل در هم آميخته شده بود و خاصيت فضاي فتنه غبارآلود بودن آن است كه باعث سختي و دشواري شناخت حق از باطل ميشود اما در جنگ هشت ساله همه ملت يكپارچه و متمركز مقابل دشمن مشترك ايستادند و ميدانستند كه عراق با حمله نظامي به ايران قصد نابودي جمهوري اسلامي و انقلاب اسلامي ايران را داشت. اين در حالي است كه در فتنه ۸۸، فتنهگران هم تابلوي انقلاب و حمايت از ملت به دست گرفته بودند و در عين حال به قطع ريشه انقلاب و وتوي رأي ملت مشغول بودند، طوري كه فقط افراد بصير متوجه نيت واقعي آنان بشوند و ديگران به خيال حمايت از انقلاب و ملت به آنان بپيوندند.
۲ـ فتنه ۸۸، وحدت و حس اعتماد ملت به نظام و انقلاب را نشانه گرفته بود، در حالي كه در جنگ هشت ساله بر وحدت ملت و حس اعتماد ملت به نظام و انقلاب افزوده شد، بنابراين با آنكه ظلم حزب بعث عراق و صدام در جنگ تحميلي عليه ايران فراموش نخواهد شد، اما فتنهگران باعث شدند رشتههاي وحدت در جامعه تا مدتي از هم گسيخته شود و بياعتمادي در كشور رواج يابد، اين البته نتيجه و حاصلي از فتنه بود كه دوامي نياورد و در زمان كوتاهي آحاد ملت رنگ واقعيت را در كلام ولايت ديدند و متوجه خيانت فتنهگران شدند. با اين حال عدهاي هم بر اعتقاد خود مبني بر بياعتمادي به نظام و انقلاب پابرجا ماندند.
۳ـ در روزهاي نخستين پس از برگزاري انتخابات دهم رياست جمهوري اگرچه اهداف واقعي و اصلي فتنه پيدا نبود اما رفته رفته خصوصاً در روز عاشوراي ۸۸ معلوم شد كه نشانهگيري فتنه به سوي ولايت است و شعارهايي نظير «جمهوري ايراني» نشان داد كه هدف نهايي فتنه استحاله انقلاب اسلامي و حذف اسلام از جامعه ايراني است، يعني آنچه دشمنان ۳۰ سال براي آن زحمت كشيدند و حتي در جنگ هشت ساله هم نتوانستند به آن دست يابند، اينبار عدهاي از داخل خواه ناخواه به دنبال آن در تلاش و تكاپو بودند.
۴ـ آشوب و اغتشاش و پاشيدن بذر شك و ترديد در جامعه در شرايطي رخ داد كه ثبات سياسي جمهوري اسلامي در اوج بود اما به يكباره با وقوع فتنه ۸۸، كشور گرفتار تلاطم احساسات مردمي شد كه بر اثر نشر عمومي حس غرور، قدرت و توهم ورشكستههاي سياسي و شكستخوردگان انتخاباتي، در كف خيابان از پايمال كردن دستاوردهاي انقلاب و خون شهيدان هشت سال جنگ تحميلي لذت ميبردند، خطر سنگين فتنه درست در اينجا بود كه اكثريت آن جمعيت بدون آنكه از حقيقت رفتارهاي خياباني خود مطلع باشند، وارد فاز آشوب شده بودند، يعني به خيال رسيدن به مقصد حق، در مسير باطل افتاده بودند.
۵ـ در دنباله فتنه، اپوزيسيون خارجي و دشمنان درجه يك جمهوري اسلامي خصوصاً امريكا، انگليس و اسرائيل جرئت دخالت در امور داخلي ايران را پيدا كردند و هر كدام سعي داشتند سكان هدايت بخشي از افكار عمومي را در دست بگيرند، آنچنانكه برخي از شعارها، نظير «نه غزه، نه لبنان» و آشوب ۲۵ بهمن طراحي همان دشمنان درجه يك انقلاب اسلامي بود، بنابراين در شرايطي كه ملت با مشاركت ۸۵ درصدي در انتخابات، سيلي محكمي به دشمنان زده بود، عدهاي با توهمات شخصي خود بستر نفوذ فيزيكي و فكري دشمنان به داخل كشور را فراهم آوردند كه حتي در جنگ هشت ساله نيز چنين بستري براي دشمنان به وجود نيامده بود.بستري كه پس از حوادث تلخ سال ۸۸ در كشور ايجاد شد، فرصت عرضاندام را براي معارضان و منحرفان به وجود آورد. بر اين اساس از آن زمان تا به امروز زمينه دروغ و انحراف و معارضه با نظام جمهوري اسلامي روي رسوبات جلبك گرفته فتنه سبز در حال چينش است و ريلگذاري فتنهگران در سال ۸۸ اين فرصت را به وجود آورد.
۶ـ در آخر آنكه در فتنه ۸۸ بر هر واقعيتي گرد غبار پاشيده شده بود و در حالي كه در جنگ هشت ساله عامل خونهاي ريخته شده مشخص بود و ملت يكپارچه با شعار «مرگ بر منافقين و صدام» دشمنان خود را شناخته بودند، اما فضاي فتنه ۸۸ به گونهاي بود كه نفوذيهاي دشمن، در كف خيابان خون ميريختند و اما گاه عدهاي با تصور اينكه عامل خونهاي ريخته شده، نيروهاي انتظامي و امنيتي هستند، شعارهايي عليه نظام و انقلاب و ولايت سر ميدادند. حال تصور كنيد اگر اين اوضاع ادامه مييافت و بصيرت ملت و رهنمودهاي رهبري معظم انقلاب باعث غبارروبي از چهره حقيقت و تجلي اراده الهي در ۹ دي ۸۸ نميشد، برنامهريزيهاي ۲۰ ساله دشمنان پس از نابودي برنامههاي دو ساله آنان براي آغاز جنگ (در فاصله بين بهمن ۵۷ تا شهريور ۵۹) و شكست اهداف دشمنان در جنگ هشت ساله، امروز به كجا ميكشيد؟