نگين افلاك خرم آباد

قلعه یا دژ شاپورخواست بر روی تپه بزرگ سنگی فلک الافلاک در میان شهر خرم آباد با چشم اندازی فوق العاده زیبا قرار گرفته است. از زیر تپه ای که قلعه روی آن ساخته شده یک چشمه بزرگ و پر آب جاری است که به چشمه گلستان معروف است. پایه های قلعه روی تیغه های سنگی استوار شده. تاریخ بنا و نام سازنده اصلی آن مشخص نیست ولی باستان شناسان احتمال میدهند که این قلعه مربوط به دوره ساسانیان باشد. در ادوار مختلف نامهای گوناگون داشته است: "دژ شاپور خواست"، "قلعه خرم آباد" و "قلعه فلک الافلاک" از آن زمره اند. نام فلک الافلاک از زمان قاجاریه بر این قلعه گذاشته شد.
قلعه دارای هشت برج است، محیط کل آن ۲۲۸ متر و بلندترین دیوار آن تا سطح تپه ۲۲ متر میباشد. دارای دو صحن، ۱۲۴ اتاق و ۱۱ کفش کن در بین اتاقها است. در شمال شرقی آن راهرویی ساخته شده که با ۷ پله به محوطه ای که چاه معروف قلعه در آن واقع شده منتهی می شود. عمق این چاه تا انتهای تپه و تا چشمه زیر تپه می رسد. از قلعه در دوره های مختلف استفاده های متفاوتی شده به طور مثال در زمان حکومت آل حسنویه خزانه سلطنتی، در دوره های اتابکان و صفویه مرکز سیاسی اداری حکام لرستان، در دوره حکمرانی والیان دژی مستحکم در برابر تهاجم بیگانگان، در اواخر دوره قاجار و آغاز حکومت پهلوی پناهگاه و سنگر مبارزه عشایر علیه حکومت تازه تاسیس پهلوی بوده است.