«الن هارت» خبرنگار سابق بيبيسي درخصوص «كنترل قانون اسلحهداري در ايالات متحده» مينويسد: با توجه به فساد سيستم سياسي امريكا كه دموكراسي را به لابياي كه بيشترين پول را پيشنهاد كند، ميدهد، آيا هيچ رئيسجمهوري قادر خواهد بود كه سياستهايي را شكل داده و اجرا كند كه پاسخگوي خواستههاي بلندمدت امريكاييان باشد نه پاسخگوي خواستههاي كوتاهمدت لابيهاي قدرتمند؟
تيراندازي اخير، بيش از گذشته عدم قدرت رهبران امريكايي در كنترل قوانين مربوط به اسلحه را نشان ميدهد
معمولاً اين سؤال و سؤالاتي از اين دست در مورد نزاع بين اسرائيل و فلسطين، در زماني كه يك رئيسجمهور با لفاظي ميخواهد خواست خود براي پيشرفت روند صلح گفته شده را نشان دهد، بروز ميكند كه همين روند توسط لابي صهيونيستي و نه اسرائيلي و اياديشان در كنگره متوقف ميشود اما امروز، با كشتار بيگناهان در كانتيكت مفهومي داخلي پيدا كرده است.
چيزي نزديك به نوميدي در نوشته مقالهنويس نيويورك تايمز «چارلز ام.بلو» ديده ميشود. كلمات آغازين او اينگونه نقل ميشوند: «روزي ديگر و تيراندازي گسترده ديگر در امريكا. چگونه و در چه زماني اين اتفاقات به اتمام خواهند رسيد؟ اصلاً آيا اين اتفاقات تمامي خواهند داشت؟» بلو سخنان با حالت گريه و لرزان اوباما را نقل ميكند: «تا به حال براي كشور ما از اين اتفاقات به دفعات زيادي رخ داده است. ما بايد دست به دست هم دهيم و سواي سياست، اقدام معناداري براي جلوگيري از حادث شدن اين اتفاقات انجام دهيم.»
بلو در ادامه ميگويد: «من موافقم. فقط اميدوارم در روزهاي آتي متوجه شويم كه «اقدام معنادار» در رفتارهاي سياسي چه معنايي خواهد داشت. اگر هم اقدام معنادار پيش نيامد، پس چه زماني اتفاق خواهد افتاد؟ پس از تيراندازيهاي بعدي؟ چه ميزان كشته و چه تعداد تيراندازي ديگر بايد اتفاق بيفتد تا واشنگتن تصميم بگيرد وارد مذاكرات عميقتري در مورد كنترل محسوس اسلحه شود؟ چه اتفاقي خواهد افتاد اگر سياسيون ما موضع صريح و اصولي نسبت به سياستهاي مربوط به اسلحه و ايستادگي در مقابل لابيهاي طرفدار آزادي بيقيد و بند استفاده از اسلحه بگيرند؟ مطمئناً الان زماني است كه نياز به قضاوت ما دارد. سرمقالهنويس نيويوركتايمز معتقد است كه اقدام جدي در مورد كنترل اسلحه روي نخواهد داد با بازتاب نااميدي بلو، نيويوركتايمز از سرمقاله اينگونه نتيجهگيري ميكند: «هرچه بيشتر در مورد كنترل اسلحه ميشنويم و اتفاقي رخ نميدهد، كمتر به وقوع اين اتفاق اميدوار ميشويم. مطمئناً اين مسئله اتفاق نخواهد افتاد مگر اينكه آقاي اوباما و رهبران كنگره با شجاعت خود اين كار را انجام دهند.» تفسير شهردار نيويورك «مايكل بلومبرگ» كه يكي از رؤساي «شهرداران مخالف اسلحههاي غيرقانوني» است، به نظر ميرسد كه بيشتر عصبانيت باشد تا نااميدي. او در بيانيهاي ميگويد: «فراخوان يك «اقدام معنادار» كافي نيست، ما نياز به يك اقدام فوري داريم. ما پيشتر هم اين لفاظيها را ديده بوديم، چيزي كه ما در رهبري نديده بوديم، نه از كاخ سفيد و نه از كنگره. اين مسئله بايد امروز پايان يابد.»
اينها حرفهاي خوبي هستند اما آنها ما را به نقطه اول و سؤال من بازميگرداند؛ آيا رهبران امريكايي ميتوانند مسئله كنترل اسلحه را رهبري كنند؟ پاسخ كوتاه به اين سؤال «نه» است. آنها تا وقتي كه سيستم سياسي امريكا تا اين اندازه فاسد باشد، قادر نخواهند بود اين كار را انجام دهند و تنها راه پاكسازي فساد و تقلب اين است كه فعاليتهاي انتخاباتي را فقط به تأمين مالي لابيها محدود كنيم.
