بي ترديد، تغييرات مثبت در سبك زندگي به سبك ايراني- اسلامي و نيز حفظ شاخصهاي مثبت موجود در سبك زندگي فعلي، در وهله نخست نيازمند بسترسازيهاي تئوريك و نقد و بررسيهاي آكادميك و دانشگاهي است.
از سوي ديگر، انجام پروژههاي بنيادين و اساسي در يك جامعه تا زماني كه به دانشگاه گره نخورد، توفيق چنداني نمييابد چراكه دانشگاه و دانشگاهيان ركن ركين تغييرات در لايههاي گوناگون اجتماعي و فرهنگي هستند.
در كنار نقاط قوتي كه در فرهنگ امروزين ما وجود دارد، در اثر غفلت، كم كاري و فراموشي افراد جامعه و برخي دستگاههاي مسئول و نيز هجوم نرم وارداتي به ارزشهاي فردي و اجتماعي، نابهنجاريهايي در برخي سطوح سبك زندگي ما به وجود آمده است كه تداوم حيات اين نابهنجاري ها، كيان انسجام و سلامت جامعه را دچار آسيبهاي گوناگون خواهد كرد.
در اين راستا، روز گذشته معاون فرهنگي وزير علوم اعلام كرد: موضوع سبك زندگي بايد به يك گفتمان و دغدغه در دانشگاهها تبديل شود و براي اين امر از پتانسيل تشكلهاي دانشجويي استفاده ميشود.
غلامرضا خواجه سروي با بيان اينكه موضوع سبك زندگي بايد در جامعه تبديل به يك دغدغه شود، به فارس گفت: هماهنگيهاي لازم براي گفتمانسازي درباره سبك زندگي با معاونتهاي فرهنگي دانشگاهها شده تا از طريق پتانسيل تشكلهاي دانشجويي اين گفتمانسازي در كشور ايجاد شود.
خواجه سروي خاطرنشان كرد: دانشگاهها قوه عاقله به شمار ميروند و براين اساس موضوع گفتمانسازي سبك زندگي بايد در دانشگاهها و پايان نامههاي دانشجويي پيگيري شود؛ از طرفي، سبك زندگي يك موضوع بلندمدت است و نتيجه آن نيز در درازمدت مشخص ميشود.
تكيه سبك زندگي بر كرسيهاي آزادانديشي
محيطهاي دانشگاهي از ظرفيتهاي گوناگوني براي نشر فرهنگ و تبيين مباني آن به ويژه سبك زندگي برخوردارند؛ يكي از اين ظرفيتها، پاياننامههاي دانشجويي است. دانشجويان زيرنظر استادان دانشگاه ميتوانند با اختصاص دادن موضوع پاياننامههاي خود به مقوله سبك زندگي و ابعاد گوناگون اين موضوع، گام بزرگي را براي بسترسازي تئوريك اين نياز استراتژيك و تبيين مباني زندگي به سبك اسلامي- ايراني بردارند.
علاوه بر پاياننامهها، كرسيهاي آزادانديشي هم ظرفيت ديگري است كه ميتواند با پرداختن به مقوله سبك زندگي و مباحثههاي متعدد در اين باره، راه را براي بسترسازي تئوريك سبك زندگي هموارتر كنند.
