بازگشت به اسطوره‌ترين الگوي سبك زندگي

پيمان زماني: هر ملتي اسطوره‌ها و الگوهايي دارد كه منش و سلوك اين افراد شاخص، بنيان سبك زندگي آن ملت را شكل مي‌دهد. والايي شخصيت و كاريزماي اين الگوها بر حسب اعتقادات و باورهاي جوامع متفاوت است. برخي از اين الگوها هرچند در ظاهر متعلق به يك ملت يا امت هستند اما در حقيقت، الگوهايي جهاني به شمار مي‌روند كه ملل گوناگون مي‌توانند انديشه و سلوك اين الگوها را چراغ راه و بنيان سبك زندگي خود قرار دهند. به اين معنا، امام حسين(ع)، الگويي است كه تمام ملت‌هاي جهان مي‌توانند ايشان را چراغ راه خود قرار دهند و با پيروي از سبك زندگي آن بزرگوار، انحراف و ناراستي را از خانواده و جامعه خود برانند. 

مد شدن نفاق و تظاهر، رشد روحيه تجملگرايي، رشد افكار مادي‌گرايانه، انحراف در پياده‌سازي و تفسير اصول و ارزش‌هاي ديني، باب شدن توجيهات گوناگون براي ترجيح منفعت‌طلبي شخصي بر مصلحت‌خواهي ارزشي و عمومي، كمرنگ شدن اخلاق امانتداري و وفاي به عهد و پيمان و دور زدن قوانين حقوقي و ديني از بدعت‌ها و خطراتي است كه رشد آنها در يك جامعه و سيطره‌شان بر شاكله رفتاري، هنجاري و انديشه‌اي مردم، آن جامعه را به سمت «خودتخريبي» و سپس سقوط پيش مي‌برد.
قيام امام حسين(ع) عليه اين خطرات در جامعه آن روز بود و منحصر كردن اين قيام بي‌نظير فقط به هدف سياسي، جفاي بزرگي بر اين رويداد بزرگ و با ابهت تاريخي، اعتقادي، اجتماعي و فرهنگي است. روي اصلي پيام قيام امام حسين (ع)، مردم آن روز و اجتماع دچار انحراف آن زمان بودند.
در ميانه اعتياد مردم به سبك زندگي ناهنجار و غيرارزشي جامعه‌اي كه مصادف با امام(ع) بود، به ناگاه، ايشان فرياد برآورد كه اين سبك زندگي به قهقرا مي‌رود. اين اسطوره‌ترين الگوي سبك زندگي، اين درس بزرگ را به ما داد كه معيار سنجش ميزان انسانيت انسان «سبك زندگي» اوست و همين سبك زندگي است كه يا از انسان آدم مي‌سازد يا «ناآدم.» 

تغيير سبك زندگي نادرست گاهي تا جايي ضرورت مي‌يابد و واجب است كه حتي بايد براي اصلاح آن، جان خويش را هديه كرد و اين درس بزرگي است كه امام حسين(ع) به بشريت آموخت. هرچند هر روز، روز عاشورا و هر جاي زمين بايد كربلا باشد اما ماه محرم كه اين رويداد بزرگ و انسان‌ساز را در دل خود جاي داده، فرصت ارزشمندي است كه با ذهني باز بر زندگي به سبك امام حسين(ع) تفكر كنيم.