
تا به حال شما هم دیده اید، وقتی یک دانشجو در یک دانشگاه خارج می خواهد مدرک دکترای خود را بگیرد، یک لباس بلند مشکی به تن او می کنند و یک کلاه چهار گوش که از یک گوشه آن یک منگوله اویزان است بر سر او می گذارند و بعد او فارغ التحصیلی را می خواند.
اگر از امثال ما بپرسند که این لباس و کلاه چیست؟ می گوئیم این لباس « شیطونک» است که اینها بر تن می کنند، اما اگر از یک اروپایی، ژاپنی پرسیده شود که این لباس چیست که برتن فارغ التحصیلان تان می کنید ، پاسخ خواهند داد ما به احترام « آوی سنت» (پورسیا) پدر علم جهان این لباس را به صورت نمادین می پوشیم ، آنها به احترام « آوی سنت» که همان « ابن سینا» ماست لباس بلند ردا گونه می پوشند و این لباس را تن دانشمندان خود می کنند، آن کلاه هم نشانه همان دستار است « کمی فانتزی شده» و منگوله آن نمادی از گوشه دستار خراسانی که ما ایرانی ها در قدیم از گوشه دستار آویزان می کردیم و به دوش می انداختیم ، در اروپا و آمریکا علامت یک آدم برجسته و دانش آموخته لباس و کلاه ابوعلی سیناست ولی ما خودمان نمی دانیم، در خودم یک احساس غرور کردم که دنیا هزار سال است در مقابل دانش و فضل و علم ایرانی مسلمان سر تعظیم فرود می آورد و یک احساس حسرت و افسوس که چرا ما به این پیشینه ی علمی افتخار آمیز از آن ارزش ها غافلیم؟