‌ پروژه مظلوم‌نمايي همچنان ادامه دارد

محمدحسين رحيمي

مهدي هاشمي مدتي پس از انتخابات رياست جمهوري سال ۸۸ از كشور خارج شد و بعد از سه سال، شامگاه يك‌شنبه دوم مهرماه سال جاري وارد تهران شد. پولشويي و سوء‌استفاده از بيت‌المال براي فعاليت‌هاي ضد امنيتي، تخريب و دروغ پراكني عليه نظام در پوشش برخي فعاليت‌هاي رسانه‌اي نظير سايت جمهوريت، تمهيد اغتشاش و فتنه از طريق برخي شبكه‌ها در پوشش كميته صيانت از آرا از جمله اتهاماتي است كه متوجه مهدي هاشمي است. گرچه همان روزها هم گمانه‌زني‌هاي فراواني درباره بازگشت ديرهنگام مهدي هاشمي آن هم در آستانه انتخابات رياست جمهوري با هدف مظلوم‌نمايي از خانواده هاشمي رفسنجاني و بهره‌برداري‌هاي سياسي در برخي رسانه‌ها مطرح شد، اما انتقال روز دوشنبه وي به بيمارستان براي عمل آنژيوگرافي و ملاقات آيت‌الله هاشمي رفسنجاني با وي كافي بود تا خانواده هاشمي رفسنجاني بار ديگر به سوژه رسانه‌اي جريانات فرصت‌طلب تبديل شود.
پيش از اين بنگاه خبرپراكني استعمار پير پس از بازگشت مهدي هاشمي به تهران در تحليلي پيش‌بيني كرده بود: « ورود اعلام شده مهدي هاشمي پسر اكبر هاشمي رفسنجاني از دوبي به تهران مي‌تواند درياي سياست در جمهوري اسلامي ايران را بار ديگر متلاطم كند.»
اكنون و در شرايطي كه همه نگاه‌هاي داخلي بايد به تحريم‌ها و شيوه مقابله با اقدامات غيرانساني غرب عليه ملت ايران معطوف شود، اصل قرار گرفتن يك موضوع معمولي و فرعي يعني انتقال يك متهم براي انجام آزمايش‌هاي پزشكي به بيمارستان، معنا و مفهوم ديگري پيدا مي‌كند. آيا قرار است درياي سياست به تعبير بي‌بي‌سي بار ديگر به بهانه‌هاي اينچنيني متلاطم شود؟ آيا قرار است براي هربار انتقال‌هاي احتمالي مهدي هاشمي به بيمارستان، پروژه‌هاي خاصي طراحي و اجرا شود؟ حد يقف اين بازي‌هاي رسانه‌اي كجاست؟ آيا اكنون دغدغه اصلي جريانات اصلاح‌طلب آمد و شدهاي مهدي هاشمي و ملاقات «پدر با پسر» شده است؟ آيا قرار است پروژه مظلوم نمايي تا انتخابات رياست جمهوري ادامه داشته باشد؟ فارغ از اينكه مهدي هاشمي رفسنجاني فرزند رئيس مجمع تشخيص مصلحت نظام است، آيا هر متهم ديگري حتي با اتهامات سنگين‌تر جاي او بود باز هم مورد توجه رسانه‌هاي اصلاحات قرار مي‌گرفت؟ بديهي است كه مهدي هاشمي رفسنجاني مانند هر شهروند ديگري به خاطر اتهاماتي كه متوجه اوست مي‌بايست در دادگاه حضور پيدا كند و بر اساس عدالت و قانون با او رفتار شود. بنابراين اين فضا‌سازي‌هاي رسانه‌اي با چه هدفي دنبال مي‌شود؟ تأثيرگذاري بر روند پرونده قضايي او يا وادار كردن اطرافيان مهدي هاشمي به موضع‌گيري يا تداوم اين بازي‌ها تا انتخابات رياست جمهوري؟ هر كدام از اين گزينه‌ها كه مورد توجه طراحان اين پروژه باشد، يقيناً با بي‌اعتنايي افكار عمومي مواجه مي‌شود و از همين حالا بايد گفت: اين پروژه هم شكست خورده است.