1)در مراودات ژئوپلیتیک و ساختار همه ی کشورهایی که به شیوه ی موسوم به دموکراتیک اداره می شوند و نیز در ادبیات سیاسی ایران و در قانون اساسی جمهوری اسلامی، جایگاهی برای قوه مقننه تعریف و تبیین شده که برای هیچ یک از نهاد ها و قوای دیگر چنین شانی به تصویر درنیامده است. در بیانات بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران نیز می توان چنین شانیتی را به وضوح مشاهده کرد. عبارت « مجلس در راس همه امور است» عبارتی آشنا برای همه ی ماست. عبارتی که فصل الخطاب همه ی قوا و نیز مجلس نشینان است.
2)روزگاری مجلس ایران عرصه ی قاطعیت در تصمیم گیری، خلاقیت در طرح نظرات راهبردی و شجاعت در برابر خودرایی دولت مردان بود . در طی یک صد سال گذشته مجلس ایران نمونه های بسیار شجاع و خلاقی چون شهید مدرس، شهید باهنر و متفکرانی چون دهخدا و سیاست مدارانی چون محمد مصدق را به یاد دارد. مردانی که چون ستارگانی نیک اندیش و وطن دوست و اخلاق گرا در جغرافیای سیاسی ایران به شمار می آیند. مصوباتی چون محدود کردن اختیارات رضاخان و ملی شدن صنعت نفت از دل مجلس ملی بیرون آمده است. همچنان که رای به بی کفایتی بنی صدر حاصل نکته سنجی و موقعیت شناسی مجلس شورای اسلامی است. مجلس ایران به رغم همه ی فراز و فرود های آن در طی یک صد سال گذشته از کارنامه ی درخشانی برخوردار بوده و عصاره ی میهن دوستی و شجاعت و آزادیخواهی مردم و تجلی اراده ی همه ی مردم ایران برای ساختن ایرانی آباد و اسلامی و ایستادگی در برابر خودکامگی و تحدید استقلال کشور بوده است. به استناد همین عملکرد ها و سخنان آتشین نمایندگان واقعی مردم در پارلمان ایران است که می توان عنوان «شاهکار » را برای هر یک از مصوبات و نطق های مسئولانه طرح شده در آن به کار برد. کاربرد برخی عبارات و کلمات توسط برخی افراد عادی چندان بعید نیست. اغراق ها و افراط ها در کاربرد برخی واژه ها برای مردم کوچه و بازار و حتی برخی دولتمردان به لحاظ طرز فکر و سوادشان و ماهیت شغلی شان اجتناب ناپذیر است و از این رو هرجی بر راوی آن سخنان نیست. اما اگر همان سخنان از سوی یک وکیل یا یک نماینده ی مجلس که قطعاً و حکماً به شأن و وزانت و بار معنایی کلمات وقوف کامل دارد جای تعجب است. اخیرا یکی از نمایندگان آذربایجان شرقی در مجلس شورای اسلامی، اقدام مجلس در توقف اجرای فاز دوم هدفمندی یارانه ها را «شاهکار مجلس » نامیده و اعلام نموده است که «مجلس شورای اسلامی در انجام وظیفه و رسالت خود در مسائل اقتصادی سنگ تمام گذاشته است»! با توجه به این بیانات چند نکته به ذهن متبادر می شود: اول: اگر جلوگیری از یک اقدام که جزئیات آن پیش از این در برنامه ی کلان بودجه و چشم انداز آینده ی حاکمیت قرار گرفته و مصوب مجلس هم بوده است چگونه می تواند شاهکار لقب گیرد؟! اگر جلوگیری از اجرای این طرح کاملا قانونی (صرفنظر از همه ی نقص و ها و ایرادات آن ) شاهکار محسوب می شود پس تصویب و ضرورت اجرای آن در دوره ی مجلس قبلی را باید چه نامید؟! وزانت و بار معنایی این کلمه به قدری بزرگ است که کاربرد آن در این مورد خاص را به یک اغراق و بزرگ نمایی مبدل ساخته است. روح مرحوم « گل آقا » ( کیومرث صابری) شاد باد که اگر الان زنده بود می توانست سوژه ی یک هفته ی خود را پیدا کند! دوم: اگر مجلس در انجام رسالت و وظیفه خود در قبال مسائل اقتصادی سنگ تمام گذاشته پس مسئول گرانی های افسار گسیخته ماه های اخیر از مشکل کمبود مرغ گرفته تا بحران در بازار ارز را چه کسی می بایست مدیریت و نظارت می کرد؟ آیا تنها مقصر دانستن رییس بانک مرکزی و قوه مجریه و چند مدیر دست چندم مصداق عینی همان عبارت « سنگ تمام گذاشتن » است؟! بعید است که ملت مقاوم ایران بی تدبیری برخی مجریان و مدیران را به حساب تحریم ها بگذارند اما در این میان وکلای ملت نیز رسالت سنگین نظارت را نیز بر دوش داشتند. معنی پس گرفتن امضاهای استیضاح در فاصله ی چند روز و چند ساعت در صحن علنی مجلس چیست؟ آیا این سوال و ابهام برای موکلان و مردم مطرح نمی شود که: آن امضاها بر اساس چه استدلال منطقی بر زیر برگه ی استیضاح زده شده که به سادگی پس گرفته می شوند؟! آیا نمی توان از دید ژورنالیستی این نوع پس گرفتن امضا را نوعی «شاهکار » در تاریخ پارلمان ایران به حساب آورد؟! بی گمان مردم قدرشناس ایران نطق ها و عملکرد نمایندگان سخت کوش مجلس شورای اسلامی را که هیچ احدی در نیت خالصانه ی آنان برای اصلاح اوضاع اقتصادی کشور و مردم تردید ندارد زیر ذره بین دارد. از نمایندگانی که دغدغه های مردم و موکلان حوزه ی انتخابیه خویش را برنامه ی اصلی خود در مجلس می دانند نیز انتظار می رود در این شرایط حساس که کشور عزیز اسلامی ایران آماج تهدید های دشمنان داخلی و خارجی قرار گرفته در راستای عمل به فرامین مقام معظم رهبری و در فضایی به دور از تنش و آشوب عملکرد مجریان را بیش از این زیر ذره بین کارشناسانه و منصفانه قرار دهند.
