عباسي با بيان اين جمله تمام اخبار و مسائل مربوط به تعليق فدراسيونها و نامهنگاريهاي IOC را كذب محض ناميد و تمام آنهايي را كه اين اخبار را پوشش ميدهند متهم به بازي با افكار عمومي كرد.
اما خبرهايي كه شنيده ميشود حاكي از آن است كه اين جناب رئيس، معاونانش و رؤساي تحميلي او به فدراسيونها هستند كه با عملكرد خود مردم و علاقهمندان به ورزش را مضحكه و بازيچه خود قرار دادهاند.
تاكنون چندين تيم از جمله تيمهاي دوچرخهسواري، شنا و جودو از حضور در رقابتهاي جهاني و آسيايي بازماندهاند، اما مسئولان فعلي حاضر در اين فدراسيونها با پنهانكاري و بيان دلايل واهي و خندهدار هر بار سعي ميكنند عدم حضور در اين رقابتها را به دليل ديگري غيرتعليق مربوط بدانند.
آخرين رشته شنا است كه بنا به تعليق فدراسيون موفق به حضور در رقابتهاي قهرماني آسيا نشده است اما رئيس فدراسيون يك روز علت عدم حضور را نداشتن سهميه عنوان ميكند اما فردا در چرخشي ۱۸۰ درجهاي ميگويد مجوز حضور در اين مسابقات براي تيم صادر نشد.
اين ماجرا تنها در اين رشته خلاصه نميشود و هفته قبل تيم جودو از بين راه مسابقات آسيايي برگردانده شد اما مسئولان فدراسيون گويي كه مردم مضحكه آنها هستند عنوان كردند كه ويزا صادر نشد بنابر اين نتوانستيم به مسابقات برويم و البته به اين هم بسنده نكردند و افكار عمومي را اين قدر سطح پايين تصور كردند كه عنوان كردند اين سفر نصف و نيمه هيچ خرجي براي فدراسيون و بيتالمال نداشته است.
واقعيت اين است كه ورزش كشور در آستانه تعليق قرار دارد. كميته ملي المپيك در يك عقبنشيني كاملاً آشكار مواضع خود را با وزارت ورزش يكي كرده و كمر به نابودي ورزش كشور بسته است.
اين روزها حتي سر و صداي آقاياني كه با استيضاح وزير مخالف بودند هم درآمدن وقتي عنوان ميكنند كه وزارت و كميته سريعتر اعضاي كميته مشترك رسيدگي به وضعيت تعليق را معرفي كنند.
البته واضح است كه اتفاقاتي رخ نميدهد، يعني نه كميتهاي تشكيل ميشود و نه كار خاصي براي جلوگيري از تعليق ورزش كشور صورت ميگيرد، اساسنامهاي هم اصلاح نميشود. چيزي حدود هشت ماه به عمر وزارت عباسي در وزارت ورزش باقي مانده و اعضاي كميته ملي المپيك هم به زودي بايد انتخابات برگزار كنند بنابر اين نيازي نيست كه براي ورزش كشور تلاشي صورت گيرد، مسئولان امروز ورزش ثمره تلاشهاي مربيان و زحمات طاقتفرساي ورزشكاران را به نام خود زدهاند و با آن پز ميدهند، تعليق هم كه شويم خيالي نيست چون آنها از الان به اين فكر ميكنند كه اين تعليق ميماند براي دولت آينده، دولتي با وزارت ورزش تعليق شده يعني وزارتي هيچكاره اما چه باك كه آقايان امروز فعلاً در ورزش بيسر و صاحب يكه تازي ميكنند راستي كسي به اين موضوع فكر كرده كه اگر با اين مديريت منحصر به فرد ورزش كشور تعليق شود تكليف واليبال و ليگ جهاني چه خواهد شد؟
چه سرنوشتي در انتظار تيم فوتبال نوجوانان كشور راه يافته به جام جهاني است؟ تيمملي فوتبال با چه انگيزهاي بايد خود را براي جام جهاني برزيل آماده كند؟ و واليبالستهاي جوان ايران چگونه بايد راهي مسابقات جهاني شوند؟ به اينها بقيه رشتهها و مسابقات بينالمللي را اضافه كنيد تا متوجه شويد كه عباسي و همكارانش چگونه يك ملت ورزشدوست را مضحكه خود كردهاند.
