
دانشمندان ژاپني توانستند با استفاده از اين تكنيك با موفقيت، سه بچه از يك تخمك در آزمايشگاه بارور كنند. آنها با روش دگرگونسازي سلولهاي معمولي پوست به سلولهاي بنيادي دلخواه موفق شدند به اين مهم دست يابند. اين تيم ژاپني اوايل سالجاري نيز موفق شده بود از سلولهاي بنيادي نوجنيني، اسپرم زنده موش را بسازد.
اين دو دستيابي در كنار هم ميتواند به درمان ناباروري در انسان كمك شاياني كند. بدينگونه كه با ساختن اسپرم براي مرداني كه قدرت باروري خود را در اثر درمان سرطان از دست دادهاند يا زناني كه با تمام شدن منبع طبيعي تخمك ديگر قادر به بچهزايي نيستند اين مشكل حل شود.
اگرچه در وهله اول سؤالات بسياري در رابطه با امن بودن و بحث اخلاقي اين روش بايد پاسخ داده شود. اين دانشمندان با انعكاس تجارب قبلي خود توانستند با استفاده از دگرگونسازي سلولهاي بنيادي نوجنين موش، تخمكهايي توليد كنند كه قابليت باروري داشته باشند اما آنها پا را فراتر گذاشته و توانستند با استفاده از تخمكهاي به دست آمده از سلول معمولي پوست يك موش را بارور كنند. سلولها به حالتي برگشت داده شدند كه هنوز بالغ نشده بودند و مثل بخشي از يك نوجنين توسعه نيافته بودند.
اين سلولها قبل از اينكه به تخمدان موش انتقال داده شوند و تبديل به يك تخم كاملاً شكل گرفته شوند به همراه سلولهاي تخمداني در آزمايشگاه پرورش داده شده بودند.
پس از بارورسازي آزمايشگاهي، نوجنينهاي حاصله در زهدان موش ماده جايگذاري شدند كه سرانجام سه بچه موش از اين روش توليد شدند. اين دانشمندان در توضيح روش خود گفتند: «سيستم ما به عنوان يك پايه قوي براي بازسازي ژرم پيشرفته در زن در شرايط آزمايشگاهي، نه تنها در موش، بلكه در ساير پستانداران، از جمله انسان قادر است به كار رود.»