او روز پنج شنبه به عنوان سخنران در مجمع عمومي سازمان ملل حاضر شد تا سخنراني خود را براي نمايندگان كشورهاي عضو سازمان ملل ايراد كند و سخنراني خود را به نحوي اجرا كرد كه در تاريخ سازمان ملل بيسابقه بود و حتي بعد از اين نيز به نظر نميرسد كه كس ديگري حاضر بشود به اين نحو رفتار كند. اوج سخنراني او جايي بود كه براي موجه ساختن سخنانش مدعي ارائه دلايلي به حضار شد و به جاي مدارك مستنداتي از قبيل عكسها و تصاوير ماهوارهاي يا حتي اسناد و مكاتبات، يك تصوير نقاشي شده از بمب در حال انفجاري را نشان داد تا به اين وسيله نگراني شديد خود را از برنامه هستهاي ايران به مخاطبان خود انتقال دهد. او با نشان دادن اين تصوير مدعي شد كه برنامه هستهاي ايران مانند بمبي است كه تا زمان انفجارش وقت چنداني باقي نمانده و حتي با يك ماژيك قرمز مرز غيرقابل بازگشت را نشان داد.
بيبي سي بخش فارسي دقايقي بعد از سخنراني او سعي داشت تا چنين وانمود كند كه او با اين كار خط قرمز را براي برنامه هستهاي ايران تعيين كرده كه تابستان آينده باشد، اما بر خلاف اين تفسير، نتانياهو خط قرمز زماني مشخصي را تعيين نكرد و تنها در سخنان خود درخواست تعيين خط قرمزي براي برنامه هستهاي ايران كرد. در واقع، نتانياهو بعد از چندين هفته چالش سياسي سنگين با طرف امريكايي دريافته بود كه نميتواند در مجمع عمومي سازمان ملل چنين خط قرمزي را تعيين كند و به اين دليل خواسته خود را با احتياط بيان كرد و از حد درخواست خط قرمز جلوتر نرفت. از اين رو، تفسير بيبي سي از سخنان نتانياهو را بايد خارج از واقعيت سخنان او در يك جهتگيري انگليسي دانست كه در تقابل با ديپلماسي امريكا است و سعي دارد به نحوي آتش بيار معركه باشد.
بررسي سخنان نتانياهو و جهتگيري انگليس و امريكا در قبال آن از اهميت خاصي برخوردار است، اما جداي از اين موضوع، نقاشي كارتوني نتانياهو مبدل به كانون توجه بسياري از رسانهها شد، زيرا نقاشي نتانياهو با آن ماژيك قرمز نه در عرف سازمان ملل ميگنجد و نه در عرف هر مجمع و سخنراني سياسي ديگر. نشريه نيويوركر از رسانههاي روشنفكري امريكاست و رابرت مانكوف در اين نشريه ساعاتي بعد از سخنراني نتانياهو به آن پاسخ داد. «نتانياهو عنوان مسابق» عنوان پاسخ مانكوف به آن سخنراني است و با چاپ تصوير نتانياهو با نقاشياش مينويسد:«اين عكس از نخستوزير اسرائيل، بنيامين نتانياهو، كه به صورت گرافيكي اهميت بمب ايران را تشريح ميكند توجه مرا از جهت وجوه كميك جلب كرده است».
او بر اساس وجوه كميك عمل نتانياهو از مخاطبان خود درخواست ميكند تا نظرات خود را در اين مورد بيان كند و يكي از كاربران در پاسخ به درخواست او تصوير نتانياهو را به كارتون معروف تام و جري تشبيه كرده و ميخواهد به اين بازي كودكانه خاتمه داده شود تا وضعيت در استراتژيكترين نقطه دنيا بهتر شود. ديگر رسانهها اين نحو واكنش به سخنراني نتانياهو و نقطه اوج آن در نقاشي وي را منعكس كردهاند و براي نمونه ميتوان به نويسنده واشنگتن پست اشاره كرد كه درست دو ساعت بعد از سخنراني نتانياهو نوشت:«اينكه يك شوخي ساده را به يك مسئله جدي مبدل ميكنند، هميشه جذاب است و كمدينها و فرهيختگان كه هميشه به من ميخندند، اين بار متوجه ميشوند كه ديگر حق با من است».
اين نويسنده در ادامه ارزيابي خود را چنين بيان ميكند؛ «او با اين نقاشي، انتخابي كرده كه براي زمان جهالت خوب ميبود، اما اگر با تأمل و عمد زياد اين نقاشي را با خود آورد كه با كشيدن خط قرمز آن را در سازمان ملل تكميل كند، پس با ظرافت بسيار بايد گفت كه او بلاهت كرده و هنرمندان كارتونيست را در همه جاي جهان تحقير كرده است». اين دست ارزيابيها توسط ديگر نشريات از قبيل آتلانتيك، نيويورك تايمز و شبكه تلويزيوني سي ان ان نيز بيان شده و حتي رسانههاي انگليسي مثل گاردين و ديلي تلگراف نيز در همين جهت نوشتند.
خانم هريت شروود در گاردين نوشت: «نتانياهو مانند معلم علوم يك مدرسه ابتدايي خاصِ دانشآموزان كند ذهن، اين نقش ساده را براي القاي خطر بمب هستهاي ايران و خطي كه نبايد از آن عبور كرد، نشان داد». اين دست واكنشها درست برخلاف بيبي سي است كه سعي دارد سخنان و كارتون نتانياهو را مهم جلوه دهد. در واقع، ديگر رسانهها خارج از اغراض سياسي دولت انگليس و بلندگوي تبليغاتي آن، بيبي سي، دريافتهاند كه اين عمل نتانياهو رفتاري كميك مثل كارتون تام و جري است كه مهمترين مسئله سياسي را به نحو كارتوني به نمايش درآورده است.
