چندين روز است كه از توهين وقيحانه به ساحت پيامبراعظم(ص) ميگذرد، دنيا به التهاب افتاده و در كشورهاي مختلف تظاهرات تند و تيز متعددي برپا شده است. مسلمانان جهان به دنبال توهين به پيامبر اسلام(ص) به تب و تاب افتادهاند و مقابل اين حركت شنيع و غيرانساني عكسالعمل نشان دادهاند، تا اينجا همه چيز طبيعي و قابل قبول است، يعني بايد چنين حركتهايي رخ ميداد تا دشمن آستانه تحمل و ارادت مسلمانان نسبت به اسلام و پيامبر معززشان را بفهمد كه اگر غير از اين بود، بايد تعجب ميكرديم اما آنچه قابل تأمل است مربوط به كشور خودمان ايران، امالقراي جهان اسلام ميباشد.
تعارف با كسي نداريم، مسلماً در اين هتك حرمت گستاخانه، رسالت ما به مراتب بيشتر از ساير كشورهاي دنياست زيرا در حكومت و جامعهاي اسلامي شيعي به سر ميبريم كه به بركت نفس امام روحالله و جانشين خلفشان همه چيز اسلامي است، البته به دنبال بيداري اسلامي در منطقه، يكسري نهادهايي به اين نام در كشور تشكيل شده كه با تغذيه از بيتالمال فعاليتهاي داخلي و خارجي انجام ميدهند ولي با همه اينها در مورد هتك حرمت به فعاليت فرهنگي از اينها نديدهايم، در واقع تاكنون هرچه بوده فعاليتهاي خودجوش مردمي و غيردولتي بوده است.
اينكه از تريبونهاي رسمي از مردم خواسته شود تا بعداز نماز جمعه راهپيمايي كنند، مسلماً به هيچ وجه كار فرهنگي نيست، هرچند حركتهاي مردمي بسيار ارزش دارد اما يقيناً از مسئولان و مديران فرهنگي انتظار بيشتري ميرود. مردم به تكليف ديني و ملي خود عمل ميكنند و الحمدلله طي سالهاي پس از انقلاب همواره نشان دادهاند كه به انحاي مختلف در صحنه حضور داشتهاند.
اما شما كه مسئوليت سازمانها و نهادهاي فرهنگي كشور را به عهده داريد، در اين ميان چه كردهايد؟! اين حرف، حرف تازهاي نيست اما در زمان توهين به ساحت امام هادي(ع) هم دستگاههاي فرهنگي نمره خوبي كسب نكردند، همان زمان هم اعتراض و محكوم كردنهايي از سوي برخي نهادها مطرح شد ولي بعد از مدتي فروكش كرد و خروجي فرهنگي مطلوبي نداشت، از بين اين همه خواننده و ترانهسرا و هنرمنداني كه به مدد رسانههاي كشور به شهرت رسيدند، واقعاً چند نفرشان در شناساندن امام هادي(ع) به مردم خودمان بلكه در سطح جهاني كار كردند؟! اينكه بعد از ماهها يكي از نهادها اعلام ميكند محمد اصفهاني قرار است ترانهاي به سفارش اين نهاد بسرايد، كافي است كه تازه آن هم نه يك كار جديد بلكه آهنگ و ترانه آن مربوط به سالها قبل بود كه اين مسئله هم توهين به شعور مردم است و هم بيانگر ضعف فعاليتهاي فرهنگي چراكه دشمن از همين كمكاريها و عدمشناختهاي ما سوءاستفاده ميكند و هربار يكي از مقدسات دينيمان را مورد هدف قرار ميدهد.
حسن عباسي، رئيس مركز دكترينال امنيت بدون مرز در زمانيكه اولينبار دشمنان جرئت جسارت به مقدسات را به خود دادند، حرف جالبي زد، گفت: كشورهاي نصفه و نيمه مسلمان اين هتاكي را محكوم ميكنند ما هم مثل آنها محكوم ميكنيم و بس. واقعاً هم همينطور است اينكه كشورهاي ديگر اين مسئله را محكوم ميكنند، ما هم به همان اندازه عمل ميكنيم، به هيچ وجه قابل قبول براي تنها جامعه اسلامي و شيعي جهان نيست. اين همه دستگاه عريض و طويل با بودجههاي بالاي فرهنگيشان، كار خاصي در زمينه امام هادي(ع) انجام ندادند، نشانهاش آنكه هنوز كه هنوزه اگر از مردم عادي بپرسيم امام هادي(ع) كيست، نميدانند چه جوابي بايد بدهند.
اكثر مداحان در مراسم عزاداري يا جشنها نميدانند كه بايد با اطلاع و سواد پشت تريبون بروند و از امام هادي(ع) نيز سخن بگويند، هيچ نمادي از امام هادي(ع) ساخته نشده است، هيچ تابلويي مثل تابلوي ماندگار عصر عاشورا يا غدير در مورد ايشان طي اين چند ماه سفارش داده نشده است. اي كاش اين قدر كه شعار ميداديم در عمل هم حركتي ميكرديم كه توقع از جامعه اسلامي ما به مراتب بيشتر از كشورهايي است كه مسلمانان و شيعيانش قدرت اجرايي ندارند، بعد از سالها با وجود آنكه حتي يكسال بنا به توصيه رهبر معظم انقلاب به نام پيامبر اعظم(ص) هم اختصاص داده شد، چند ترانه بيشتر در مورد ايشان ساخته نشد كه مهمترين و ماندگارترين آن هم «والا محمد» از مرحوم فرهاد است. سؤال اينجاست كه ما براي پيامبرمان چه كردهايم؟! و حالا با وجود اين توهين سنگين به ساحت ايشان چه ميخواهيم بكنيم؟! هنوز خيلي از مردم سنتهاي حسنه و زندگي اجتماعي پيامبر(ص) را نميشناسند. آقايان! اينكه چند طراح حزباللهي خودجوش ميآيند و در فضاي مجازي پوستر و كاريكاتورهايي در محكوميت اين توهين منتشر ميكنند را به حساب خودتان نگذاريد، چه بخواهيد و چه نخواهيد كاري مردمي است و ربطي به نهادهاي فرهنگي مدعي فرهنگ ندارد.
نگران آن هستيم كه فعاليتهاي فرهنگي براي پاسخگويي به اين هتك حرمت مثل هميشه به محكوم كردن، برگزاري چند همايش پرهزينه كمبازده بين عدهاي خاص نه عموم مردم و يك مسابقه وبلاگنويسي خاتمه پيدا كند چراكه از قرار اين راحتترين و كمهزينهترين فعاليت فرهنگي است تا هم بيلان ادارات را پركند و هم برچسب بيتوجهي نخورند. وقتي خوب دقيق ميشويم، ميبينيم اين نهادها خروجي خاصي در داخل كشور ندارند چه برسد به آنكه بخواهند در سطح بينالمللي و جهاني حرفي براي گفتن داشته باشند. واقعاً آيا اين راه مبارزه با دشمن در جنگ نرم است؟! و ما كه هرچه داريم از صدقه سر اسلام ناب محمدي است، بايد حق پيامبراعظم(ص) را اينگونه ادا كنيم؟!
